Overleven alleen op straat !

Door Anita85 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Als ik terug kijk naar mijn verleden vraag ik me wel eens af hoe het zover heeft kunnen komen dat ik op straat kwam te staan , Mijn vehaal !

Waar ging het fout ?

Dat vraag ik mezelf regelmatig af , helaas weet ik zelf niet waarom het allemaal fout ging ik weet het wel maar heb geen verklaring ervoor . Ik was 12 jaar toen ik naar de middelbare school ging in Amsterdam oost . ik was een vrij opstandige puber althans in huis en als je me vraagt 

waarom ?

Dat kan ik dus niet verklaren , zou het niet weten . Toen ik op de middelbare school kwam ben ik gaan roken , dit was stoer ( vond ik toen ) ook jointjes helaas . Ook begon ik veel te spijbelen en bleef vaak met klasgenoten weg . Met me moeder heb ik het altijd moeilijk gehad de band was niet zo geweldig en ze besloot dat ik een tijdje bij me tante kon wonen ( haar zusje ) .

Constant verhuist

Dit gebeurde dan ook , dus ik verhuisde naar Amsterdam zuidoost. Ik bleef op dezelfde school en kon met de metro en de bus om bij school aan te komen . Bij me tante was het heel fijn en voor het eerst had ik altijd alle aandacht voor mij alleen want mijn tante had toen nog geen kinderen . Na een tijd ging het ook fout . Ik verhuisde weer naar huis , een tijdje is het dan weer goed gegaan , maar daarna ging het weer fout ben zelf toen van huis weggelopen om vervolgens weer bij een andere tante ( de zus van de vader van me broertje ) te gaan wonen , maar ook dit werkte niet en ik was bijna altijd alleen thuis . Ik ben toen op mijn 14de naar een leefhuis (gemengd met jongens en meiden) gegaan , hiervoor had me moeder me al voor aangemeld , en daar ging het vrij moeilijk met me . Ik blowde heel veel en bleef vaak nachten weg. Na bijna een jaar daar te hebben gezeten sloot dat leefhuis zijn deuren en ik kon niet direct terecht op een andere plek dus heb ik 3 maanden bij me oma gezeten . na die 3 maanden kon ik terecht in de verhulst ( een leefhuis voor alleen meiden ) . Hier was ik bijna nooit  en ik denk na 2 maanden hebben de meiden daar mijn kamerdeur opengekregen en alles overhoop gehaald en mijn sieraden gepikt zelfs een kruis geknipþ in de foto van me vader die toen al was overleden . Ik was hier kapot van en kon daar gewoon niet meer blijven denk dat ik ze wat aan zou doen dan . Ik ging voor een paar weken bij mijn vriend in huis , maar na een week , terwijl ik op het punt stond om naar me neefje zijn verjaardag te gaan 1 mei dat vergeet ik nooit meer werd er gebeld aan de deur het was de politie met de gezinsvoogd van bureau Jeugdzorg

Gesloten geplaatst

Zij vertelde mij dat ik werd geplaatst in een gesloten inrichting voor jongeren. wat er door me heel ging weet ik nog heel goed en ik voelde me toen zo alleen .Ik werd naar het politiebureau gebracht om in een cel te wachten zie je het al voor je 15 jaar en in een cel zonder dat je iets strafrechtelijk fout heb gedaan ?

Die avond wer ik dan ook weggebracht in een parketbusje zo een van justitie en kwam binnen in een gevangenis voor jongeren tot 18 jaar . Na een tijd vond ik me draait wel en ik had uitzicht op een andere plek .Ik mocht naar een half open , half gesloten afdeling en kreeg meer vrijheid. Jeugdzorg zou me dan vervolgens op de lijst zetten voor begeleid kamerwonen zodat ik dus ook weer terug kon naar Amsterdam. Na een jaar te wchten bleek dat ze een fout hadden gemaakt en ik stond dus niet op de lijst . Ze hadden weer gefaald met mij en voelde me echt in de zeik genomen door het hele systeem . Ik ben dan net voor me 18de weggelopen tenslotte verliep me OTS toen ( onder toezicht stelling ) en zou ik niet gezocht worden .

Op straat en alleen overleven

Ik kwam nu wel letterlijk op straat te staan want me moeder wou me niet in huis .Ik ben dan voor het eerst in aanraken gekomen met geld verdienen op makkelijke manieren zoals met sex , ik was toen not net geen 18 , maar kon op die manier wel voor mezelf zorgen en had altijd geld , Schaamte heb ik nooit gehad erover want doe maar eens na zoveel ellende proberen om er zelf iets van te maken . spijt is een ander verhaal.

Eindelijk gelukkig

Nu na zoveel jaar ( 26 ben ik nu ) ben ik gelukkig getrouwd en weg van de ellende van Amsterdam.Woon lekker in het rustige Belgie en heb 3 mooie prachtige kinderen die ik nooit op straat zou laten staan en heb dan ook zeker geleerd in die tijd dat je je kinderen altijd moet helpen ten alle tijden want het zijn en blijven je kinderen . 

Ik hoop dat niemand dit meemaakt op zo'n jonge leeftijd !!

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een geluk heb jij. Maar,
zeg nooit NOOIT, Want daar kun je zelf soms niets aandoen.
Zeker en vast, hé
Meid, heel goed dat je hier uit bent gekomen. Heel fijn dat je een gezinnetje hebt waar je alles voor doe.
Interessant en aangrijpend verhaal, met een verborgen 'boodschap'die mij wel aanspreekt, zeker wanneer het van iemand komt die zo jong in de shit is geraakt. Iedereen kan struikelen en in de shit terecht komen. Het belangrijkste is weer opstaan, de shit van je lijf afschudden en fier en vechtlustig verder gaan. D en F.
Heel zwaar, heftig verhaal, maar goed , je hebt ondevonden en geleerd, veel geluk in de toekomst!Duim en Fan erbij!
Heftig, maar fijn te horen dat je gelukkig bent. Duim.
Knap dat je jezelf zo bloot geeft maar je hebt gelukkig de draad weer opgepakt, en hoe. Geniet van je gezin en van het schrijven natuurlijk. Duim.
Dat zou ik niet graag allemaal meemaken, intrigerend geschreven.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.