Midnight story, my life is a bitch.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit wordt een nacht verhaal, s'nachts schrijf ik op me best, ik vind nu even dat..... LIFE IS A BITCH. Ik ben over het algemeen positief, maar vandaag I hit rock bottum. And the devil in me came out. Jaja, ook in mij zit er een duivel die ik liever niet zie. Ik voel me alleen, ik voel me machteloos, ik heb ruzie..en ik hou absoluut niet van ruzie. Ik heb me verstopt in bed, ik en mijn gevoelens. Hopend dat niemand het ziet. Ik ben zooo boos...en dan gelijk goed boos...op de hele wereld. De dekens zijn mijn schild, ik kan me verstoppen als de tranen over me wangen stromen.

DIT IS NIET WAT IK OOIT ZOU SCHRIJVEN MAAR ZO DENK IK ER NU EVEN OVER!!!!

Ik ben een type wat een soort aandacht nodig hebt wat liefde heet, of vriendschap. Ik ben een type die geeft en liever niet neemt. Maar dat eist zo nu en dan ook zijn tol. Of het nou je man is, of een van je kinderen, of een zogenaamde vriend(in), of je familie. Als je zoveel probeert te geven en vaak een deksel op je neus krijgt dan breekt het lijntje onherroepelijk. En mijn lijntje staat op het punt om te breken. Oorzaak...opkroppen en niet praten. Ik ben een van de grootste praters, praten is zeg maar mijn ding.  Maar vandaag heb ik geschreeuwd. Ik heb liefde nodig, ik heb een beetje rust nodig. Ik wil zo graag ontspannen. Maar ik kan maar moeilijk tijd maken voor mezelf. Want ik geef alleen maar, dus ook mijn tijd aan anderen. En wat gebeurt er... KABOEM!!!! Ruzie in me huis. Tranen over me wangen, overmand door eenzaamheid. Niemand waar ik even naar toe kan gaan. Dan komt het besef van alleen zijn hard aan. Morgen zal alles wel weer anders zijn....tot ..... de volgende keer.

                                                   IK WIL NIET IN DE ZEIK WORDEN GENOMEN, WIE WEL?

 

Ik haat het zo erg als mensen achter me rug praten. Nou doen we er waarschijnlijk allemaal wel eens aan mee, achters elkaars rug klagen, zagen en zeuren. Ik ben niet heilig, dat voorop gezet. Maar als me iets dwars zit (en ligt aan de situatie*) dan zeg ik het meestal tegen de persoon in kwestie.

Tenzij ik bang ben dat er ruzie of oneenigheid uit voorvloeit, mijn zwaktes....

Je kan niet tegen iedereen zeggen wat je in je hart voelt, en daar zit mijn grote issue nu ook. Ik kan niet uitspreken waar mijn hart om schreeuwt. Ik wil niet verder met jou.......ik ben er klaar mee.

Wie ooh wie zou het zijn? Ik hoor het jullie nu denken. En mijn volgers op facebook ook. Nou, zoals ik van een dierbare heb geleerd, als jeje niet aangesproken voelt dan hoef je je geen zorgen te maken. En ook voor de xeaders....het is voor jullie mijn verhaal. Niet persoonlijk gericht aan jullie, jullie zijn Tha bomb.... Kan best zeggen wie, maar ik verlaag me nooit tot een niveau van zo'n persoon, ik blijf er altijd een tikkeltje boven staan. Dat houdt me sterk....

 

                                    EN ZO IS DAT!!!!!!!!

Mijn allerliefste en ik hadden ruzie vandaag, allebei schuldig, waar twee vechten hebben twee schuld. Ik zei al eerder, ik ben ook geen heilige. Ik ben ook maar een mens. Maar ergens in die ruzie, ergens in die vreselijke karaktertrek riep hij ( 2x) je lijkt precies op........(vul zelf maar in), en dat is wel het laatste wat ik wil horen. Want ondanks de ruzie die we hadden, ik ben mezelf...ik ben een gevoelig persoon, hecht waarde aan liefde. Hou van mijn kinderen, en ja, ik hou ook van mijn man. Bij de psycholoog heb ik geleerd dat ruzie maken gezond kan zijn, dan zijn er problemen die opgelost moeten worden. En met ruzie gaat dat niet the nice way.

Enigszins nog steeds beduusd en verdwaasd zit ik nu mijn midnight story te schrijven. Kan niet slapen, me hart loopt over, me tranen zijn welliswaar op. Het is wel over, maar nog niet voorbij (bekend zinnetje voor iemand?) Ik moet keuzes gaan maken op mijn levenspad...waarom is het zo moeilijk om je hart te laten spreken, waarom?

          

                                                        Mijn levenpad.....denk ik. In elk geval eenzaam....

Ik schrijf beetje mysterieus omdat ik geen namen gebruik in mijn artikelen. Maar mijn verhaal moet ik kwijt en ik hoop dat jullie het kunnen begrijpen dat ik geen namen gebruik. Wat ik al schreef....als jeje aangesproken voelt dan mag jeje zorgen maken. Maar niet te lang, zonde van je tijd.

Nog een laatste voor jullie...een alle andere lezers...

Om het maar luchtig te laten eindigen..... Knuffel monique.

Kin omhoog, borst vooruit en een duim in vorm van een pluim.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je wel arcade, de ruzie is opgelost...wat je zegt dat hebben we allemaal wel eens, en je hebt gelijk, zondag wordt ook mijndag. En mijn hart uitspreken dat komt nog wel
Een ruzie is goed om je af en toe te laten voelen hoeveel je van elkaar houd. Maar da's een mannenlogica; weet niet of je er wat mee kunt. ;)
Ach , die momenten kennen we allemaal,niemand uitgezonderd, goed dat je het van je afgeschreven hebt, nu maar veel duimen omhoog en de ruzie bijleggen en de zondag , TOPDAG,MIJNDAG, IS OOK JOUW MIJNDAG, DUS MAAK MIJN DAG OOK JOUWMIJNDAG OP ZONDAG ! DUIM!