De nieuwe pompbediende

Door Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Iedere vrijdag gaat Kees tanken bij het tankstation bij hem in de buurt. Op zich niets bijzonders, maar niet voor Kees. Voor Kees is de wekelijkse tankbeurt een bijzondere aangelegenheid.

Op vrijdag is Kees altijd een beetje nerveus. De hele week kijkt hij er al naar uit, en als het dan weer zover is wordt Kees toch zenuwachtig. Kees is dan zichzelf niet meer. Hij kan dan bijna niet meer praten van de zenuwen. Het lijkt wel of zijn keel wordt dichtgeknepen, zo zacht klinkt zijn stem dan. De normaal zo zelfverzekerde Kees veranderd op vrijdag in een verlegen jochie. En dat komt allemaal doordat Kees op vrijdagmiddag altijd zijn auto voltankt. Voltank bij zijn vaste benzine pomp bij hem in de buurt.


De benzinepomp bij Kees in de buurt is nog een ouderwetse pomp. Niet zo een modern en onpersoonlijke  zelfbediening pomp. Nee, het is zo een oerdegelijke pomp waar je nog bediend wordt. En juist vanwege de bediening is Kees zo zenuwachtig de laatste tijd.
Sinds drie maanden is er een nieuwe pompbediende aan het werk bij de buurtpomp. Het is een jonge vrouw met een vrolijke babbel. Vlot pratend vult ze de benzinetanks van de klanten en poetst ze de ruiten van de auto`s weer schoon. Een aanwinst voor het tankstation, zo vind ook Kees.


Kees herinnerd de eerste keer nog heel goed dat de nieuwe pompbediende zijn tank volgooide met benzine. Hij had een drukke dag achter de rug en liet vermoeid zijn tank volgooien. Zijn gedachten waren al bij het vrije weekend dat voor de deur stond. Hij had niet eens in de gaten dat er een nieuwe pompbediende was. “Olie nog even nakijken” vroeg opeens een aangename warme stem aan hem. Kees keek op naar waar de stem vandaan kwam. Toen ging er iets mis binnen in Kees. Hij keek in een paar prachtige bruine ogen. De mooiste ogen die Kees ooit had gezien.  Kees was sprakeloos. “Uuuhhh” kon hij nog net uitbrengen. “Olie nakijken” werd de vraag herhaald, deze keer vergezeld van een stralende glimlach. Kees was verkocht. Kees was niet zichzelf meer. De bruine ogen en de stralende glimlach waren voor Kees een combinatie die hem deed smelten.  “Doe maar” kon Kees nog net zeggen.


Sinds die ene vrijdag drie maanden geleden was het tanken voor Kees een heel andere ervaring dan voorheen. Kees verdronk in de grote bruine ogen en werd verblind door de stralende glimlach. Iedere vrijdag weer. Kees wilde het voor zich zelf niet bekennen, maar deze pompbediende had een diepe indruk op Kees gemaakt. De zelfverzekerde Kees dorst de pompbediende nauwelijks aan te kijken. Als Kees iets tegen haar wil zeggen lijkt het wel of zijn tong van leer is en zijn keel van schuurpapier. Meer dan een droog gekras komt er niet uit. Kees is op vrijdag duidelijk even de weg kwijt.


Het is zaterdagmiddag en Kees is op weg naar huis. De hele dag heeft Kees op de tennisbaan doorgebracht. Samen met een paar vrienden heeft hij zich uitgeloofd op het gravel. Moe, bezweet maar voldaan van de prachtige tennis dag zit Kees achter het stuur. In gedachten voelt hij al de hete stralen van de douche over zijn lichaam als plotseling de motor van de auto begint te sputteren om er daarna helemaal mee te stoppen. En daar staat Kees dan. Op een verlaten weg met een kapotte auto.
Kees zoekt naar zijn mobiel om er dan achter te komen dat hij deze op de tennisbaan heeft laten liggen. “Dat is lekker” zegt Kees in zich zelf. “Daar sta ik dan, op een stille weg zonder mobiel” bromt Kees verder tegen zichzelf.


Opeens hoort Kees een gebrom in de verte. Het geluid zwelt en dan ziet Kees waar het geluid vandaan komt. Een prachtige cabriolet komt aanrijden met een vrouw aan het stuur. Haar haren wapperen in de wind als ze Kees snel voorbij rijd. Maar dan opeens remt de cabrio en keert om. Een stuk langzamer komt de auto nader bij. Bij Kees aangekomen stopt de cabrio en stapt de vrouw uit.


“Doet hij het niet meer? “ hoort Kees opeens een bekende stem vragen. En dan herkent Kees de vrouw opeens. Het is de pompbediende. En nu ze haar zonnebril afzet en hem glimlachend aankijkt begint Kees opnieuw te zweten. Nu niet van het tennissen. “ Ik herkende je auto” ging de pompbediende verder, “dus ik dacht ik zal maar even stoppen”. 
“Ikkuuhhh had je niet herkend” was het enige wat Kees kon uitbrengen. “Zonder dat overall zie ik er ander uit hè” glimlachte de pompbediende.  Dat kon Kees niet ontkennen, ze zag er in het jurkje dat ze nu aan had er inderdaad heel anders uit. Een heel stuk anders, dan kon je wel stellen.


“Ik kijk wel even hoor, maak de klep maar open” ging de pompbediende verder.  Kees deed wat hem gevraagd werd waarna de pompbediende zich over de motor boog. Na wat gerommeld te hebben kwam de pompbediende weer overeind. “Starten maar” riep de pompbediende. Kees startte de auto, en tot zijn verbazing deed hij het weer. “het was een kleinigheidje hoor” zei de pompbediende.


 

Kees stak zijn hand uit en stelde zichzelf voor. “bedankt hoor “stamelde hij. Ik ben Mariska stelde de pompbediende zich zelf voor. “Jee ik zie er niet meer uit”. “Mijn handen zitten onder de smeerboel” ging Mariska verder. “Ik woon hier vlakbij “zei Kees voordat hij daar erg in had. “Je kunt bij mij je handen wassen als je dat wilt” “Okee”was het enige antwoord van Mariska.


En daar ging Kees op weg naar huis, gevolg door de cabrio met Mariska. Naar huis om de handen te wassen en een kop koffie te drinken. Meer niet, zo had Kees zich voorgenomen.
De volgende ochtend stond de cabrio van Mariska nog steeds bij Kees voor de deur.


Om goede koffie te maken ben je best wel lang bezig.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een spannend verhaal. Duim
Leuk verhaal. Maakt de hoge prijs van de benzine wat draaglijker. Duim!
Ja zo zie je maar weer een goeie Pompbediende is nooit weg.
Tenminste bij Kees niet.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.
Héél lang bezig. hahahahaha Mooi verhaal.
Geestig Ruud is het autobiografisch?
Top, wat een leuk en boeiend verhaal !
Leuk verhaal Ruud volgens mij is de wens de vader van het artikel :)