Het schrijven van gedichten

Door CharlineM gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een gedicht over het lezen van een mooie kinderboek.

Misschien teveel fantasie?

Kan zijn hoor maar zo beleefde ik het zelf en daarom wil ik dit gedicht delen, 
met volwassenen en kinderen.

Boekenwurm!

't Is buiten koud,
warm in de keuken
de geur van hout en eten
‘t vult de neuzen
de broertjes,
die zijn druk aan 't spelen
en vader poogt een krant te lezen.
En waar 't geroezemoes verdwijnt
daar achter het velours gordijn
genesteld in een grote stoel
met benen opgetrokken
verdwijn ik naar die and 're wereld
van helden, onverschrokken.
't Is of ik 't zelf beleef,
ik ruik en voel,
wil het eind en ieder doel,
met vriend en vijand huil ik mee,
voel hun hartstocht, angst en vrees.
Vlieg op de rug van de dragon
naar 't onbekende horizon
maak een reis over d' oceaan
en zie dan ook kamelen staan
suis langs de piramied, heel imposant
vecht met het zwaard tegen de vijand
loop dagen lang met dwergen mee
door het donkerste bos of bergen sneeuw.
Voel mee, de regen en de kou
of ontwaak op het mos in d' morgen dauw
als een schaduw volg ik ze dan
naar een onderaardse grot of gang
de spanning stijgt, en dan,
Oh Schrik
een donk’re stem in de duisternis!!

“kom kind, we gaan eten.

Het lezen promoten

En het maakt me niet uit of dat gedichten of boeken zijn. Het is belangrijk voor je want je leert ervan, je kunt ervan genieten en het kan je karakter vormen. Ik zelf ben in dat opzicht door mijn moeder geinspireerd, gestimuleerd hoewel ze niet altijd kon waarderen dat ik niet bereikbaar was als ik in mijn boek zat. Vandaar de laatste zinnetje! Kon me dan wel eens rot schrikken als ik me bewust werd dat ze riep. 

Eigenlijk zou ieder kind, ieder volwassenen dit moeten kunnen voelen. Ik heb zelf als kind menig uurtje met een boek me begraven in een stoel, of de hoek van een bank. Zo beleefde ik de avonturen van mijn  helden, net zoals in het gedicht. De boeken leefden voor mij, ze waren echt.

Nog steeds kan ik intens genieten en geboeid in een boek verdwalen. het laat me dan niet meer met rust voor ik het verhaal helemaal gelezen/beleefd heb. Dit is ook zo'n gedicht, 
 

Stel je voor    

dat je ergens ben waar het ontzettend sneeuwt, het is donker in huis en je piept door het raam naar buiten.

Ik daag iedereen uit om niet alleen te lezen maar ook te beleven, te voelen. En dan;

Midwinter

Koning Winter viert feest,
de Vorst is tevree
Jan Wind lacht en danst
voert Sneeuwwit
met zich mee.

Fonkelen't pegels
sieren elke boom
een schit' trende feestzaal,
als in een droom
op de dansvloer
fluistert hij zacht
'ik wil je me dansen,
de hele nacht”

in een wilde wals,
cirkelt hij rond
wervelend omhoog
nemen zij een sprong
rond en rond
in het licht van de maan
elkaar omstrengeldend
blijven ze gaan

raken bijna de sterretjes,
aan het plafond
glijden dan zachtjes
weer naar de grond
heel stilletjes hoor je't
tinkelend geluid
als haar kleed spreidt
zich sierlijk uit.

Verborgen is nu
het eeens groen tapijt
de takken
buigen
zich gewichtig ten spijt
bedekt is alles
door't kleed van Sneeuw Wit
door mijn slaapkamer raam
een prachtig gezicht.

gebruik je fantasie, al is het maar één keer en waag je op het pad van een verhaal of gedicht.
Op zijn minst, ga naar een lezing van literatuur ofzo? of luister mee als er voorgelezen wordt ergens.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dikke duim voor je artikel erbij van je fan ! super geschreven !