De chatbox en de vrienden

Door Reaperke gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De mensen in en achter de chatbox, de vrienden in ons leven.

De chatbox!

Er zijn tijden wanneer het onbekende duidelijk wordt, wanneer we met z'n allen een kijkje gaan nemen naar de dingen.

 

Elke dag zien we ze, hun woorden... Droevig, blij, walgelijk. Elke dag maken we nieuwe vrienden, maar wie zijn ze eigenlijk? Wie zijn de gezichten achter de woorden?

Kijken naar de duisternis is wat we doen, zijn ze echt? Wie weet, maar er is één ding zeker, en dat is dat de waren blijven en de slechten worden bedwongen.

 

We lachen, wenen en nog altijd verwonderen we ons, wie zijn ze, wat brengt ze hier?

488e4104520c6aab692863cc1dba45afaW1hZ2Vz

Kijk iemand heeft me aangeklikt om privé te gaan... Laten we zien wat voor een persoon het is. Wat hij of zij doet, wat ze willen... Problemen worden over en weer gegooid...

 

Maar... kijk... iemand begrijpt me... Ongelooflijk!

Zie je, ik denk dat we hier met z'n allen zijn om dezelfde reden, om bescherming te zoeken en vriendschap in een wereld die een woestenij is geworden van arbeid en het leven op topsnelheid.

 

Het menselijke contact vervaagt omdat de mensen voorbijgaan zonder zich te verwonderen wat er omgaat in de voorbijganger z'n gedachten. Houd hij van me, heeft hij me graag, houd hij van z'n kinderen?

5c737c9054455690570a9f7eac5dc198a2Fpc2Vy

Al de vragen vervagen in de wind, vervagen zonder een antwoord. Mensen van de box leven een leven, en laten de vragen trouwen met de antwoorden. Weet dat we vrienden zijn, welk gezicht of verschijning we ook hebben. We hebben allen een ziel en die is niet gemeten.

 

In feite, als je wil weten waarom ik dit heb geschreven, kijk heel goed naar de persoon naast je en vraag jezelf, wie is dat? Als je heel aandachtig luistert en je geest opent zal de box het naar je fluisteren.

 

Vrienden

 

De wereld is een draaiende bol met leven in leven, leven op leven, het is een parasiet waar we met z'n allen aan toegeven.

a2790947391a51d18dc235eea344d981ZG93bmxv

Elke nacht spelen we met anderen, elke dag leven we met anderen. De ene die je de ene dag ziet, de andere die je de volgende dag zal ontmoeten. Het is allemaal zinvol, en ook weer niet.

 

Waarom roept de bloem de bij? Waarom hebben ze elkaar nodig? Kijk.. met open ogen and zie meer dan je je ooit kon voorstellen wat mogelijk is. Draai zijwaarts en grijp naar je innerlijke, om te grijpen naar wat daar is, jij en iedereen.

ffe99c1281934cdb4f1de9a44c8ea757ckdNOEJk

Dag na dag vechten we voor alles wat we willen. En al die momenten samen worden netjes weggestopt in je gedachten, in je eigen kast beschilderd met de foto's van lang vergeten tijden waarvan je niet meer wist dat ze er waren. En nog altijd zijn...

 

Wanneer de tijd een standpunt neemt en alles lijkt te stoppen met bestaan dan nog is er altijd het licht aan het einde, dat licht is je eigen zelf zoals je jezelf ziet door je eigen ogen. Soms nevelig, soms glinsterend, maar het einde is altijd hetzelfde. Het is je eigen wereld en die van de personen die je toelaat.

Het verlies van die personen brengt leed, maar het weten dat er een tijd komt dat ze terugkomen, staat als een rots in de verstikkende golven van verloren tijd. Het verdwijnen van een gesloten geest is iets wat we voeden door het wachten naar de velen...

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven....Duim!
Heel mooi en intrigerend! Duim Taco
Mooi! En welkom hier op xead!
Bijzonder geschreven.