Afscheid nemen van schoonheid

Door Lebonton gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

u kent dat wel, een moment waarop afscheid wordt genomen van zaken die dierbaar zijn. hoe ligt dat als u zelf de maker bent van waar u afscheid van neemt? over kunst en verkoop, een gedicht.

wie heeft het niet gedaan?

ik denk dat iedereen ooit wel getekend of geschilderd heeft. het begint als klein kind al wanneer ongecontroleerde lijnen met een onhandig potlood roepen om waardering en dan ook al gauw 'wat prachtig' oogsten. in schoolverband wordt dit gestructureerder voortgezet, en tekeningen, kleiwerken en andere uitingen gaan nog ergens op lijken ook.

in ieder schuilt een kunstenaar.

zeg maar dat het niet waar is. in ieder schuilt een kunstenaar, zeker omdat kunst een uiterst moeilijk af te bakenen begrip is. lang geleden, toen mijn 'kunstenaar' uit zijn schuilplaats kwam, maakte ik ook tekeningen. een aantal heb ik bewaard, en toen de computer zijn intrede deed, gescanned. gelukkig maar, want de tand des tijds begon al aardig in te werken.

deze tekening is uit 1973, en had ik recent nodig om ergens iets mee te doen.

niet iedereen is een kunstenaar.

mijn kunstenaar is weer terug in zijn schuilplaats. het grote leven bood te weinig ruimte om er echt veel mee te doen, en mijn fantasie is opgehouden met het bieden van prettige beelden om uit te werken.

maar ze zijn er wel.

jaarlijks wordt in onze woonplaats een kunstmarkt gehouden, waar de meest uiteenlopende uitingen worden gepresenteerd. niet alleen om te laten zien, maar natuurlijk ook om klanten te verleiden tot een aankoop. nou, dat was een lange inleiding om tot de kern te komen.

de tekeningen die ik zelf ooit maakte, heb ik vooral bedoeld voor mij zelf, en nooit om afstand van te doen. zo wandelend over de kunstmarkt viel mij een schilderij op, en ik vroeg me af wat de kunstenares nu aan emoties zou voelen als het werk, waar vele uren in moeten zitten, verkocht zou worden. dat heeft geleid tot onderstaand gedicht.

bekoringskracht (bij het schilderij van yvonne van bloemendal)

 

met liefde heb ik jou gebeeld,

gevormd naar wat ik van je dacht

mijn ziel ligt voor een deel in jou

in jou schiep ik bekoringskracht

 

vandaag zeg ik wellicht tabee

vreemden schouwden je wat vlug

maar één van hen heb je geraakt

iets minder snel loopt hij terug

 

en peinzend welhaast glijdt het oog

langs de lijn die ik je gaf

wat wankelmoed ontkiemt in mij

ik sta je aan een ander af

 

© ton de gruijter

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooi verhaal geschreven een DUIM van Pork.
DRIMPELS.
Het gedicht van ton de gruiter is prachtig
DUIM van Moortje
Mooi weer
Heel mooi!
Mooi verhaal ...heel herkenbaar....Duim!
Dit is de automatische duimmachine van Jack. Ik ben er niet!
U heeft zojuist 1 duim verdiend. Piep........... ;).......;)
heel mooi artikel.