De magie van jazz

Door Lebonton gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

hoe een gedicht leidt tot een bijzondere ontmoeting.

de aanleiding.

ik schreef ooit een tekst over 'jazz'. ik hou van muziek, van veel verschillende stijlen, dus zo vreemd is dat niet. gewoontgetrouw plaatste ik dat op het net, want wie schrijft dient gelzen te worden. tussen de reacties van de inmiddels bekende groep lezers, was er één van een bejaarde dame, die omdat ze weinig slaap nodig had, 's nachts internet afstruinde. ze bleek een jazzliefhebber en was door de titel van de tekst gelokt.

het vervolg.

we raakten aan 'de mail'. zij vond het leuk te lezen, ik kwam ook in contact met haar man en zo bouwden we een digitale relatie op, zoals dat gaat tegenwoordig. toen haar tachtigste verjaardag naderde, vroeg, nee verzocht, nee sterker nog claimde ze mijn aanwezigheid. ik heb ernstig met mijn vrouw overlegd of ik dat wel moest doen, want ik kende ze natuurlijk niet echt en wilde ook geen misbruik maken. maar ze stond er op en sommeerde me haast ook mijn boeken mee te nemen.

wat er gebeurde:

uiteindelijk ging ik naar amsterdam, belde aan, werd binnen gelaten in een typisch amsterdamse portiekbovenwoning en was als enige aanwezig bij een echtpaar waar 'showroom' jaloers op zou zijn geweest. ik kneep hem, dat snapt u. gelukkig kwamen na een kwartier volgende gasten, en wat voor een gezelschap werd dat.

een journalist uit amsterdam, een barpianist uit maastricht, een verzamelaar en restaurateur van pianola's, een schrijver uit utrecht, een zangeres uit den haag en zo voorts.

het feest werd compleet toen een complete dixilelandband het pand binnentrad en in de achterkamer begon te spelen. ik had voor haar een speciale tekst geschreven en natuurlijk een bundel cadeau gedaan. mijn andere boeken zijn verkocht. ik had er twee maal zo veelmee mogen nemen. ik heb ze nog een tijd mogen volgen, een driekwart jaar later overleed ze. met haar man heb ik nog digitaal contact.

jazz

en laat kruipt al

naar ochtendvroeg

rooklucht in

een volle kroeg

volgende toon

komt als een mes

uit de saxofoon

en zo klinkt jazz

 

twee kringen

van een eerder glas

geur van tabak

en regenjas

hij zweet en stinkt

hij weet en zingt

gegroefde zanger

en dat is jazz

 

de drummer brusht

de kleine trom

iemand stoot

z'n glaasje om

hij haalt uit en zwijgt

als hij naar adem hijgt

een oude zanger

hoor, dat is jazz

 

de hakken van

het dameskoor

meten de maat

een buigt naar voor

haar stem zwelt en zwoelt

als ze de haren woelt

van de zanger

zo voelt jazz

 

nog whiskey en

ik rook te veel

ik doe alsof ik

piano speel

van zweet nu nat

regen, vensters glad

dag zanger

nat van jazz

 

© ton de gruijter

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi en wat een pracht gedicht!
Mooie ervaring...inde jaren zestig was jazz cool met o.a Miles, Coltrane, Art Blakey MJQ etc. Ik heb ze nog allemaal. Great!
duim taco,
Dit is de automatische duimmachine van Jack. Ik ben er niet!
U heeft zojuist 1 duim verdiend. Piep...........
prachtig het gedicht

de hakken van het dameskoor...:)

als ik ooit wat geld heb, dan schaf ik mij een
Broos aan!
je gedichten over oude mensen en hun tederheid zijn erg mooi
Hier geniet ik van en kijk... zo kom je nog eens ergens. Dat zijn de juweeltjes van het leven en die komen gratis mee, als je het risico maar durft te lopen... Goed gedicht. Kom je in Maart ook naar Zaal 100? Weten wat dat is? Kijk even op het forum...