Afscheidt van een overledenen.

Door Rocha gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Type korte omschrijving over uw artikel

Het afscheid

Haar ogen gleden over de kist, die met bloemen omringt op het podium van het rouwcentra stond..
Haar gedachte gingen niet uit naar die man in die kist, ze zag achter de kist door het glas de bladeren van herfstgoud spelen op de wind.
Wat mooi dacht ze, maar jij zult het nooit meer zien,

 Haar gevoel en gedachten kwamen maar niet samen. Ze wist dat er verwacht werd dat ze verdrietig zou zijn.,Maar het was meer een gevoel van onbehagen dat haar dwars zat dan diep verdriet. Zo af en toe voelde ze de hand van haar zoon die in een poging haar tot troost te zijn over haar schouders wreef, maar het irriteerde haar eerder dan dat het troost bracht.
Voorzichtig keek ze het zaaltje rond, en terwijl de stem van Frank Sinatra”het zaaltje vulde, gleed haar blik over de gezichten om haar heen.
Zijn zuster waar hij vaak ruzie mee had gehad zat te snotteren, naast haar zat haar man met een strakke blik voor zich uit te kijken, ze kon aan zijn blik zien dat hij waarschijnlijk in gedachte al bij de borrel later op de dag zat.
Alleen haar dochter leek de gene met werkelijk verdriet te zijn, geen overdreven gesnotter, maar tranen die met oprecht verdriet over haar wangen biggelden .Sinatra zweeg eindelijk en de uitvaart leider nam het woord. “Beste Wim,, Ze hoorde nog wel wat flarden van het gesprekje, maar ze kon er niet echt bij blijven met haar gedachte.. Toen ze verzocht werden nog even gezamenlijk rond de kist te komen staan, moest haar zoon haar even aanporren want het was haar ontgaan.
Ze las de linten op de bloemstukken, legde nog even een hand op de kist en bedacht zich dat ze nu toch best zin in een kop koffie had.
De kinderen hadden het meeste geregeld, daar was ze wel dankbaar voor, maar wie was er nu op dat onzalige idee gekomen om een foto van hem in een lijst op de kist te zetten.
Nu keek ze hem weer aan, niet dat hij een slechte man was geweest hoor, maar het was over geweest, Het was al een tijd geleden erin geslopen,
De kinderen waren het huis uit gegaan.
En hoewel ze natuurlijk wat molligger was geworden, zag ze in de spiegel nog steeds een aantrekkelijke vrouw met nog behoefte aan liefde en warmte,
Maar het kusje voor het slapen was het enige lichamelijke contact dat er nog was.
In het begin had ze er nog wel eens iets van laten merken, maar onderuit gezakt voor de televisie kreeg ze meestal weinig respons.
Hij ging liever vissen met zijn vrienden, uurtje of wat aan het water en dan snel naar de kroeg voor een paar borrels.
Nog eenmaal wierp ze een laatste blik op de foto en liep achter haar zoon de ontvangst ruimte in om nog wat condoleances, s in ontvangst te nemen en na het schudde van een paar handen naam ze plaats achter een wit tafeltje met een formica bovenblad en kreeg een kopje koffie voor zich . Ze dronk met smaak van de koffie en nam er een plak cake bij.
Ze luisterden wat, naar de gesprekken die zich vermengde en hier en daar klonk een korte lach, waarschijnlijk iets waar ze ook bij zijn leven gezamenlijk om hadden gelachen


Na enge tijd werden ze dan toch zeer vriendelijk verzocht ruimte te maken,want de volgende familie stond op punt een geliefde weg te brengen en tijd is ook bij een crematorium geld.

Eenmaal weer thuis werden er wat stoelen verplaats en haar zoon en dochter waren druk in de weer schalen broodjes en soep neer te zetten voor wie er wou, echter de meeste hadden meer behoefte aan een drankje .
De port de borrels en hier en daar een biertje vonden gretig aftrek, Ze zat in de royale stoel die voordien de plek van haar man was geweest en ze nam gulzige slokjes van haar glaasje port, toen haar dochter bij haar kwam om haar glas nog eens te vullen en haar moeder over haar wang streelde vroeg ze . “Gaat het mam,, ze zetten haar glas op het tafeltje klopte haar dochter op haar hand en zij. “ja hoor schat,, een glimlachje gleed over haar gelaat en ze haalde even gemoedelijk haar schouders op.” Zo is het toch nog best een gezellige dag He?,,

Rocha. ©
 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven. Duim!
Heel mooi geschreven, maar ook triest.
Ik begrijp je:(
xx
Mooi artikel!
Triest eigenlijk....
Bijzonder verhaal, neem dan toch liever afstand van elkaar bij leven!