De avonturen van Nina, Kootje en Pluk. (deel twee)

Door NikkiZentjens gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Hier vindt je alle avonturen van Nina, een meisje, en haar pony Kootje en haar hond Pluk. Een spannend en leuk verhaal. Deel twee. Vervolg op De avonturen van Nina, Kootje en Pluk.

Het veulen.

Nina liep voorzichtig richting het krakende geluid toe. Ze twijfelede. Zou ze terug of niet. Ze besloot toch verder te gaan. Ineens hoorde ze een klein kreuntje. Opeens zag Nina wat het was. Er lag een heel erg lief, klein, bont veulentje tussen de takken. 'Hallo kleintje, ben je je moeder kwijt?', zei Nina met een zachte stem. Het veulentje probeerde op te staan. 'Ho maar kleintje, ik doe niks', zei Nina. 'Kom maar, dan maak ik je los'. Het veulentje zat vast, zijn beentjes zaten onder een tak. Nina maakte het veulentje los. Toen het veulen weer stond begon het aan Nina te ruiken. 'Kom maar kleintje, ga je met me mee? Ik zal je voorstellen aan mijn ijslander Kootje en mijn hond Pluk. Kijk eens, hier heb je een klein stukje appel, je zal wel honger hebben'. Het veulentje pakte het stukje appel heel voorzichtig. Nina liep terug, het veulentje liep achter haar aan. 'Kijk eens Kootje en Pluk wat ik gevonden heb.', zei Nina. Het veulentje liep nieuwschierig naar Kootje toe, en begon te snuffelen. Toen het veulentje Pluk zag, schrok ie, zo'n harig monster had ie nog nooit gezien! 'Rustig maar, het is Pluk maar.', zei Nina geruststellend. 'Kom, we gaan naar huis. Kom je mee kleintje?' Nina stapte weer op en reed weer verder, met het veulentje achter haar aan.

Een uurtje later kwam Nina aan op stal. Het veulentje liep nog steeds achter Kootje aan. Nellie, de eigenaresse van de stal, kwam verbaasd naar buiten gelopen toen ze Nina aan zag lopen met het veulentje.  'Hoe kom jij nou weer aan dat veulen', zei ze verbaasd. 'Nou', begon Nina, 'Ik hoorde en toen ik ging kijken toen... toen zat ie vast en heb ik haar los gemaakt, en toen ik weer verder reed bleef ze achter mij aan lopen'. 'Oke, je hebt haar dus gevonden'. 'Weet je wat zorg jij nou maar voor Kootje en het veulentje en zet ze allebei maar in de wei, en kom dan maar even naar mijn kantoortje toe'. 'Dan gaan we even kijken of er een veulen wordt vermist.', ze Nellie en ze liep weer naar haar kantoortje.

De reactie

Toen Nina Kootje en het veulen in de wei had gezet liep ze met Pluk naar het kantoortje van Nellie. 'En, heb je al iets gevonden?', vroeg Nina. 'Nee, ik zal even naar de politie bellen.' 'Zullen we anders morgen een berichtje in de krant zetten?', zei Nellie. 'Ja is goed.', zei Nina. 'O ja, ik wil dat je je niet teveel hecht aan het veulentje, dus je mag hem nog geen naam geven.' 'Afgesproken?', zei Nellie. 'Ja, oke, maar wat als ie nou niet wordt op gehaald?', zei Nina met een beetje droevige stem. 'Nou, als ze over een maand nog niet opgehaald is, mag je hem houden, maar alleen als het van je ouders mag'. 'Oke.', zei Nina en ze ging naar huis.

Drie weken later.

Nog had niemand het veulentje opgehaald. Stiekem bedacht Nina al namen voor het veulentje, maar ze vond geen van de bedachte namen geschikt voor het kleine, vrolijke veulentje. Toen Nina twee weken geleden op bosrit ging, kon het veulentje eigenlijk niet mee. Maar het veulen wilde zo graag bij Kootje blijven dat ie ontsnapt was.

Butterfly

Eindelijk was het veulen een maand bij Nina. Nog steeds had niemand hem opgehaald. Nina vond het zo raar. Was er dan niemand die het veulentje miste. Toen Nina naar het veulentje keek terwijl ie bij Misty, een bonte ijslander, stond. Nellie kwam aanlopen. 'Nou meid, ik geloof dat je het veulen een naam mag geven.' 'En, weet je al een naam?', zei ze. 'Nou, alle namen die ik bedenk vind ik toch niet leuk.', zei Nina. 'Het is een merrie, maar ik wil niet dat ze dezelfde naam krijgt al een paard hier.', zie Nina. 'Ja, dat snap ik, nou als je vragen hebt, je weet me te vinden.', zei Nellie en ze liep weer naar haar kantoor.

Nina bleef nog even kijken hoe het veulentje vrolijk achter een vlinder aanrende. Het was een heel grappig gezicht. 'Zo noem ik je.', dacht Nina. 'Ik noem je Butterfly.'

De sprong

Het was drie jaar later. Butterfly was nu iets meer dan drie jaar bij Nina. Ze was nu drie en een half jaar oud, en Nina had haar met hulp van Nellie ingereden. Toen Nina een keertje in de bak reed met Butterfly stonden er hindernissen in de bak. Toen Nina net voor een hindernis was en Buterfly wilde laten snuffelen aan de staanders en balken wilde Butterfly erover heen springen. 'Ho maar meisje, wat is er?', zei Nina. Hmm.. dacht Nina, het kan toch geen kwaad... Nina ging weer naar de hindernis en liet Butterfly springen. Net op dat moment kwamen Jasmijn en Nikki langs. 'Wooh, wat een springtalent!', zeiden ze beide.

Einde!

Dit was deel 2 al weer. Er komt waarschijnlijk nog een deel 3.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je kan leuk schrijven, ga zo door en je kan het in een boekje publiceren. duim
Leuk om te lezen! Fan en duim!
Leuk artikel!
Leuk verhaal hoor!