Een dag als altijd. Een dagboek over een jongen die verslaafd wordt. Deel 3

Door Nature gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Deel 3: Een week verder.

Dag 11: Donderdag

Het is nu al een week geleden en ze is er nog steeds niet bovenop. Ze komt wel al uit haar bed, maar spreken doet ze nog niet veel. Het is niet alleen door de klap, maar ook door de shock. Nog nooit heeft een man haar geslagen. ook pa zag haar ondanks de ruzies daar nog veel te graag voor. Ik mis hem en ik denk mam nu ook.

Daar heb je An. Ze is waarschijnlijk op weg naar Peter.
* Hey, hoe is het met je moeder?
- Goed. Bedankt.
* Mijn vader vertelde me dat ze een flinke slag heeft gehad. Is die vreselijke man nog geweest?
- Nee, we hebben niets meer gehoord of gezien van hem.
* Wanneer kom je terug naar school? Ik heb je al een tijdje niet meer gezien.
- Ik weet het niet. Ik moet eerst mijn gedachten terug op orde zetten.
* Oke, tot gauw dan.
- Dag.

Ik deed zo onverschillig mogelijk. Maar het doet me toch steeds iets als ik ze zie. Maar waarom blijft ze me vragen of ik terug kom? Zou ze toch om me geven? Nee het is waarschijnlijk medelijden. Ik kan me niet concentreren. Ik ga wel even naar Donny die weet wel raad.

- Hey Donny.
* Hey. Je kijkt zo afwezig?
- Bwa. Het is niets.
* Meestal als je niets wil zeggen gaat het over An.
- Zeg, wie heeft jou bevordert tot therapeut.
* Niemand. Het is een gave.
En met een glimlach gaat hij rustig zitten en begint hij een lijntje te leggen.

- Sinds wanneer doe je dat?
* Al eventjes. Maar ik doe dit maar 1 keertje per week. Kan geen kwaad.
Maar vertel eens. Wat is er met An?
- Het is al goed. Haal die grijns van je gezicht en ik vertel het je.
Ik weet dat ze met Peter is, maar ze blijft contact zoeken. Ze vraagt hoe het met moeder en mij gaat. En vraagt wanneer ik terug naar school kom. Haar vader vertelde me zelfs dat ze het thuis al enkele keren over me had.


* Vergeet haar. Ze bezorgt je alleen maar kopzorgen. Ze is waarschijnlijk het moederlijke type dat om iedereen bezorgt is en zich graag moeit.
- Pff. Ik weet het allemaal niet. Ik wil er gewoon even tussenuit. Even weg van alles.
* Wel dat komt dan goed uit. Je kan met mij mee naar Indonesië.
- Indonesië? Ik wil er even tussenuit, geen wereldreis maken.
* Overdrijf niet zo. Het is maar voor even. Ik ga met een paar kameraden naar daar om een goede deal te doen. Daar worden de beste XTC-pillen gemaakt.
- En hoe denk je je daar verstaanbaar te maken? Laat staan het juiste eiland vinden. Er zijn er wel 13 000 eilanden. Hoe weet je waar je moet zijn.
* Amai, goed opgelet tijdens aardrijkskunde. Maar als je beter had opgelet dan wist je dat de handelstaal in Indonesië Nederlands en Engels is. En over de juiste locatie hoef ik me ook geen zorgen te maken. De broer van onze leverancier is douanier in Indonesië. Die bezorgt ons de juiste adressen en zorgt ervoor dat we er mee buiten geraken.
- Klinkt niet slecht. ça va ik ga mee. Ik kan de afwisseling wel gebruiken.
* Dat is gesproken. We vertrekken volgende week vrijdag.
- Oke. Ik ga dan nu naar huis. Dan kan ik al wat in orde brengen.

Dag 11: Vrijdag

Ik kan niet wachten tot volgende week. Maar ik kan ook mijn moeder niet alleen laten.
Wanneer ik thuis kom staat moeder in de keuken.

-Hey ma, al wat beter?
* Veel beter.
- Blijkbaar, je straalt zelfs. De lotto gewonnen?
* Neen, iets veel beters eigenlijk. Je vader heeft me een kaartje gestuurd om me veel beterschap te wensen.
- Gaan jullie dan terug samen?
* Nee hij is nog steeds met zijn nieuwe vriendin.
- o, maar hoe wist hij dan wat er was gebeurt?
* Je vader belde me om te horen hoe het met je was. Hij hoorde dat ik wat anders klonk. Maar ik heb verteld dat ik ziek was. Ik heb hem de feiten niet verteld om hem niet ongerust te maken.

Maar wat vind je ervan om volgende week eens een weekendje samen weg te gaan? Even tot rust komen aan de zee ofzo?
- Wel ma, Ik wou je even iets vertellen. Ik wou er al een tijdje tussenuit en ik wou volgende week met Donny mee.
* Met Donny? Naar waar?
- Naar Indonesië. Het is maar voor een weekje. Ik ben terug voor je het weet. Te minste als je het niet erg vind.
* Wel ik neem aan dat je oud genoeg bent om met je vrienden een weekje op vakantie te gaan. Ik vertrouw erop dat je je verantwoordelijk zult gedragen.
- Bedankt ma. En als ik terug kom zullen we dat weekendje zeker doen.
* Ja ja. zie maar dat je mijn souvenirtje niet vergeet.

Dag 17: Woensdag

Het is bijna vrijdag en mijn koffer is al gepakt. Ik werk mijn moeder al op haar zenuwen met over en weer te lopen en de tijd gaat veel te traag voorbij. Maar nu begint de stress pas echt. Stel dat we gepakt worden. Stel dat onze tickets op de terug weg niet meer gelden, stel ... .
Er kan zoveel mislopen en toch zegt me iets dat ik moet gaan.

Ik begin weer hevig te zweten. De laatste dagen heb ik hier regelmatig last van. Eerst dacht ik dat het door stress kwam. Maar nu wordt het duidelijk. Het gaat alleen over als ik bij Donny ben geweest. Als ik er nog maar 1 dag niet naar toe ga wordt ik al zenuwachtig.  Ik heb last van afkickingsverschijnselen. Ik had nooit gedacht dat ik van af en toe dat ene coke jointje of  XTC pilletje te nemen een verslaving zou krijgen.
Oke, de laatste tijd was het wel wat meer dan 1 jointje en 1 pilletje, maar ik had het echt nodig. Maar ik ga terug minderen. Echt waar. Maar nu moet ik toch even langs Donny. Ik hou het hier niet langer vol.

* Hey, al klaar voor vrijdag?
- yep. Alles staat al klaar.
* Goed, ze zullen ons hier tegen 4 uur s'avonds ophalen. Zie dat je op tijd bent.
- Geen probleem. Zeg heb je nog wat XTC over?
* Ja daar op tafel neem maar.
- Zeg heb je nog iets gehoord van die douanier?
* Nee, maar alles moet normaal gezien in orde zijn. Het is te riskant om vlak voor onze deal contact op te nemen met hem. Dat is te verdacht.
- Dat zal wel zeker. Als we maar veilig terug komen.
* Maak je maar geen zorgen. Alles is geregeld.

Dag 18: Donderdag

Nog 1 dag te gaan. Hoe traag kan het gaan? Ik loop hier bijna de muren op. Gelukkig heeft Donny me wat "kalmerends" meegegeven.

* Kom je nog even mee tv kijken?
- ... euh wat ... zei je iets ma?
* Kom je nog even bij me zitten? Wat is er toch met je. Je bent de laatste tijd zo afwezig.
- Gewoon zenuwen. Het is daarom dat ik er even tussen uit wou. Ik ga vandaag eens vroeg slapen.
* Oke slaapwel jongen.
- Slaapwel ma.

Dag 19: Vrijdag

Eindelijk vrijdag. Maar nu he zover is begin ik te twijfelen. Toen ik gisterenavond ma vertelde dat ik last had van zenuwen, bekeek ze me weer met die onbeschrijfbare blik. Ik lees in haar ogen dat ze beseft dat ik meer doe dan af en toe een jointje roken.

Het is 2 uur. Ik vertrek al naar Donny voor ik me helemaal bedenk.

 

Vervolg

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi hoor! D
Boeiend duim!
gooed hoor
Wat een bizar verhaal, tot op de laatste zin erg spannend. Goed artikel!