Recessie, en het overleven in de kunstwereld

Door Blue-Raven gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Voor velen is het eenn moeilijke tijd, vooral voor kleine ondernemers met een armlastige klantenkring. Maar moet je je daar wel zo druk over maken?

De offerte

“Zo kunnen we de zaak wel sluiten” zuchtte Gerda, terwijl ze Cor misprijzend aankeek. “Zit je daar tot ’s avonds laat te werken, en denk je nou echt dat hij de offerte tekent? Ze vinden ons toch te duur. En ik heb je al gezegd, de tijden zijn veranderd. Vroeger was dit DE winkelstraat van Overschie. Nu zitten alle winkels in de nieuwbouw. Wie zal hier dan een lijstenmaker zoeken?”.

Cor stuurt de offerte naar de printer en draait zich om.
“Ja Gerda, de tijden zijn veranderd. Vroeger gingen mensen voor ieder klein schilderijtje naar de lijstenmaker, nu niet meer. Ik ben blij dat we niet in die koude nieuwbouw zitten, onze plek in een oud pand is toch iets bijzonders. En je weet, echte schilders weten ons te vinden. Zij willen exposeren en zijn tot de allerlaatste dag met hun werk bezig. Dan moet je snel kunnen leveren, en daar zijn wij op ingespeeld. En zijn wij dan zo veel duurder dan die anderen? Ik zie het probleem niet. Zeker nu Luitpold (spreek uit: Loe-wie-pol) d’Armagnac ons om een prijsopgave heeft gevraagd. Hij produceert snel, hij verkoopt snel, en verwacht ook van ons dat wij in zijn tempo meegaan. Dat doen wij toch?”.

“Oh, die. Louis Paul van ’t Glas zal je bedoelen, en die denkt dat hij na een enkel succesje de hele kunstwereld wel even zal veroveren. Ik zeg je, na die expositie is hij blut”.

“Geen probleem, hij betaalt contact bij oplevering, hij weet dat wij zo werken en dat staat in de offerte. Maar als hij zich Luitpold d’Armagnac wil noemen, respecteer ik dat. Ik geloof in zijn succes, en daarom komt hij bij mij. Zo werkt dat bij kunstenaars.”

Cor haalt de offerte uit de printer en steekt deze in een envelop.
“Dat was het voor vandaag. Het is al laat. Wil je wat drinken?”
Hij wacht niet op antwoord, pakt een fles, maakt een buiging en vraagt: “Je t’en sers, ma chérie?”

“Nee, dank je, geen sherry en ook geen Armagnac, ik heb er mijn buik van vol. Jij trouwens ook zo te zien, God-alle-Jezus, je hebt die fles al half leeggezopen!”

Cor kan een glimlach niet onderdrukken. “Volgens mij is die fles nog half vol”.

 


 

 

 



 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.