Een gewone dag uit het leven van een tienermoeder

Door Tuba_10 gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

zoveel vooroordelen rondom het moederschap.........maar het ozo mooi

Grijnz, ja daar heb je er weer een: een tienermoeder.
Ik was 18 toen ik mijn oudste dochter kreeg en wat was en ben ik er gelukkig mee!!!

Maar ik heb aardig moeten strijden voor rechtvaardigheid. Het begon al toen ik na 6 weken terug kwam bij de gynacoloog........die begon al gelijk te roepen dat zij mij de eerste 10 jaar niet meer wilde zien, ik was veel te jong om al een kind te hebben. Begon al goed.
Vervolgens mogen ook jonge moeders zich melden op het consultatie bureau.
Ik heb de pech gehad dat ik net een kind had gekregen dat zich dus absoluut niet aan de regeltjes hield.
Mijn dochter groeide ontzettend in de lengte, maar vergat in de breedte te groeien.
Met als gevolg dat ik regelmatig extra terug mocht komen om haar gewicht te laten controleren, maar hoe ik ook bleef zeggen dat ik haar voldoende voeding gaf bleef de arts stug volhouden dat ik mijn kind te weinig voedsel gaf.
Op een gegeven moment een goed gesprek gehad met de wijkverpleegkundige die mij ook begeleidde en die is ook thuis geweest......die heeft toen de arts duidelijk gemaakt dat ik goed voor mijn kind zorgde.

Hehe eindelijk rust, voor even dan.......want mensen moeten altijd wat te zeuren hebben.
Uiteindelijk ging mijn dochter ook naar de peuterspeelzaal, lekker even 2 dagdelen rust. Elke mama snakt daar wel eens naar en ik ook. Vaak liet ik dan weten dat ik mobiel bereikbaar was, zodat ik lekker even de deur uitkon. Een van de leidsters kon dat niet waarderen: ik moest thuis blijven want als er iets gebeurde met mijn kind dan moest ik haar wel komen halen.
Nou nee dus, deze mama was regelmatig de hort op......en in de anderhalf jaar dat ze daar heeft gezeten heb ik niet een telefoontje gekregen dat ik haar moest halen.

Toen ging mijn dochter naar de basisschool, eindelijk mensen die er verstand van hebben........jammer dan. Niet op de school waar mijn dochter naar toe ging, want de juf vond het nodig mij verder te bemoederen.
Nadat mijn dochter in de zomervakantie was geopereerd vond de juf het nodig mij te vertellen hoe ik mijn dochter moest opvoeden.

Dit heeft geduurd tot een kwart van groep 3 en toen was bij mij de maat vol nadat mijn dochter vertelde behoorlijk gepest te worden en de school vertikte er wat aan te doen.
Ik werd er behoorlijk chagerijnig van, al die mensen die denken het beter te weten......Ik was nog nergens met mijn dochter serieus genomen behalve in het ziekenhuis. Zouden er nog mensen zijn die mij wel serieus namen?

Maar goed, mijn dochter stapte na een strijd over naar een andere basisschool en wat was dat een verademing.........ER WERD GELUISTERD na mijn mening als haar mama. En er werd samen met mij naar oplossingen gezocht voor problemen...........pffffffffffffffff wat een verademing.

Instanties: Neem ook tienermoeders serieus, ook zij weten heel goed wat goed is voor hun kindje.
Ik ben zelden serieus genomen met mijn dochter die ik kreeg op mijn 18e en ook met mijn tweede dochter gekregen op mijn 23e en dat heeft tot op de dag van vandaag gevolgen.
Mijn zelfvertrouwen  in mijn rol als mama heeft zo'n deuk opgelopen dat ik inmiddels 2 jaar ondersteuning in de opvoeding nodig heb.......en het enige wat mijn hulpverlener moet doen is bevestigen dat ik het zo slecht nog niet doe met mijn meiden.
 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
kijk voor meer informatie over tienerzwangerschap en jong ouderschap op www.tienermoeders.nl
Mooi verhaal.
Geloof in jezelf en straal dat uit naar je kinderen. Je zult merken dat het dan beter met jullie gaat ;-)