Keizersgracht 29/5

Door Creannemaria gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Het eens zo rustige leven wordt opgeschrikt!

„“Pardon““? vroeg Hendrik““wat bedoelt u? Ik ken geen Pieter en weet zeker niets van diamanten””!
“”Hou me niet voor de gek, man”” zei de ongewenste gast aan de voordeur. “”Ik heb hem zelf hier naar binnen zien gaan, gisteren””.
“”De heer van Asschate ontvangt regelmatig bezoekers in zijn woning en ik weet niet wie dat allemaal zijn””. En met deze woorden trok Hendrik de deur weer dicht. Onmiddellijk ging de bel weer maar de deur bleef stevig dicht. Hij ging direkt de keuken in en de tuin in om het poortje aan de binnenkant te barricaderen. Gijs zou het wel begrijpen als hij de poort niet open kreeg. Ook waarschuwde hij Gretha en Coba zodat ze, als ze eventueel buiten zouden moeten zijn, om direkt de keukendeur weer op slot te draaien.

Intussen liep Pieter door het drukke stadsgewoel. Hij genoot van de drukte in de stad maar maakte zich ook zorgen over de reden waarom hij naar de stad moest komen. Hij voelde in zijn zak, het lederen zakje met glinstersteentjes zat nog veilig in zijn broekzak. Hij wilde er zo snel mogelijk van af en voelde zich eigenlijk ook een beetje schuldig dat hij zijn zus en haar gezin mogelijk in gevaar bracht. Inmiddels was hij bij de Nieuwezijds Voorburg wal en dacht in een schim, een bekend persoon te hebben gezien. Het was vrijwel onmogelijk dat hij hier ook was, dacht hij. Het was vast en zeker een dubbelganger.

Gijs liep op veilige afstand achter hem aan. Hij zag Pieter oplettend rondkijken. Gijs deed dat ook en ontwaarde een man achter hem die hij ook al op de Keizersgracht had gezien. Het kon toeval zijn natuurlijk maar Gijs had genoeg ervaring om te zien of het inderdaad toeval was of dat de man ook iemand volgde. Hij kende hem niet en er was geen reden meer dat iemand hem zou volgen….vroeger zouden er redenen genoeg zijn geweest maar nu was hij op het rechte pad… dus was het een logische conclusie dat ook deze man, Pieter volgde. Nu afwachten maar wat er zou gaan gebeuren. Pieter liep richting Rokin. Ineens doemde er een klein pandje op waar een bordje hing met enkel daarop Diamenten en Gijs zag Pieter daar aankloppen en binnen gaan.

Mevrouw van Asschate was wakker geworden van het aanbellen van de ongewenste gast. Toen zij belde of Gretha haar wilde helpen met haar kapsel vroeg ze wie er zo vroeg aan de deur was geweest. Gretha gaf haar een ontkennend antwoord…”Hendrik heeft dat afgehandeld, ik weet er niets van””. Natuurlijk was zij geïnstrueerd om niets te laten blijken aan mevrouw. Mathilde babbelde vrolijk verder over het onverwachte bezoek van haar broer en vertelde Gretha het een en ander over de beleefde avonturen. Gretha dacht er inmiddels het hare van maar toch….ze was wel onder de indruk van deze man.
Ze vroeg naar de plannen van mevrouw voor vandaag. Eigenlijk wist ze het al want Coba was al aan het bakken voor de theevisite van de vriendinnen van mevrouw. Mathilde dacht hardop dat het wel leuk zou zijn als Pieter wat van zijn avonturen zou komen vertellen. Hij kon heel interessant vertellen en haar vriendinnen zouden onder de indruk zijn van zijn verhalen. “”Wil je hem naar mij sturen, als je hem ziet””? vroeg ze Gretha. “”Meneer Pieter is vanmorgen al vroeg weg gegaan om zaken af te handelen”” zei Gretha terwijl ze vakkundig een wrong maakte in het haar van Mathilde.
“”Is dat zo, waar is hij dan heen? Ik dacht dat hij geen connecties had in de stad””?
“”Hij had Hendrik en trouwens ook meneer van Asschate verteld dat hij naar het Rokin moest.””
“”Heeft hij ook gezegd, hoe laat hij terug zou zijn””?
“”Nee, daar heb ik niets over gehoord. Zo mevrouw, uw haar glanst weer prachtig vandaag”” Gretha probeerde zo een eind aan het gesprek te maken, ze wilde liever niet over Pieter praten uit angst iets te verraden. Mevrouw was zo gelukkig met de komst van haar broer en zij wilde dat geluk niet verstoren.
“”Gretha, wil je me helpen mijn tekenspullen weer bij elkaar te zoeken, ik heb vanmorgen zin om een schets te gaan maken. Pieter heeft zo’n karakteristiek gezicht, dat wil ik gaan schilderen””.
“”Maar natuurlijk mevrouw, ik zal ze gaan halen…waar zal ik het neerzetten””?
“”In de kamer die ik vroeger als atelier gebruikte” zei Mathilde.
“”Prima mevrouw, ik maak het in orde”” en met die woorden ging Gretha naar beneden.

“”Je raadt nooit wat er klaargezet moet worden”” vroeg ze Hendrik en Coba die in de keuken aan de koffie zaten.
Coba deed een poging maar omdat Gretha in een moeite doorratelde over de tekenspullen was het verrassingseffect minimaal.
“’Toch nog wat goeds door die snoeshaan”” mompelde Hendrik.
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.