Keizersgracht 29

Door Creannemaria gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

De gebeurtenissen van het eens zo rustige leven in een Amsterdams grachtenpand....


„“ Ja, ik dacht, laat ik mijn geliefde zuster eens met een bezoek vereren”” . De vreemdeling trok Mathilde van Asschate in zijn armen. Emilie keek met grote ogen hoe haar moeder, haar altijd rustige, bescheiden moeder, die vreemde man met zijn grote hoed nog op, omhelsde en kuste op beide wangen.
“”Emilie, dit is nu je oom Pieter, Pieter van Bronckhorst, de ontdekkingsreiziger van de familie….de laatste jaren zat hij ergens op een eilandje in de een of andere oceaan. En Pieter, dit is Emilie, mijn dochter van vijftien jaren jong “”. Pieter liep op Emilie af en gaf haar net zo’n begroeting als hij zijn zus had gegeven. Emilie schrok een beetje van haar onstuimige oom maar gaf hem een toch een voorzichtige kus op zijn wang.


“Zo jongedame, jij bent dus Emilie, ik dacht dat jij Elizabeth was. Blijkbaar ben ik toch langer weggeweest dan ik had gedacht. Waar is Elizabeth dan? En de andere kinderen””?
“”Elizabeth zit nu in Egypte, ergens in het zand te graven naar wat oude troep” was het bijdehante antwoord van Emilie. Dat vroeg natuurlijk om meer uitleg van haar moeder en Mathilde vertelde trots dat Elizabeth haar studie cum laude had afgerond en gevraagd was om mee te gaan naar Egypte om daar opgravingen te doen. Daarna vertelde ze over haar andere kinderen, Frederik junior en Pieter. Ze zouden beiden thuis eten vanavond. Dat herinnerde haar eraan, Hendrik te waarschuwen om voor een persoon extra te laten dekken. Gelukkig had Coba genoeg eten gemaakt voor een heel weeshuis. Ze belde en even later verscheen Hendrik die een beetje verschrikt opkeek naar de heer die genoegelijk met Emilie zat te praten. “Hendrik, mag ik je voorstellen aan Pieter van Bronkhorst, mijn broer de ontdekkingsreiziger, die altijd denkt dat hij een nieuw gebied heeft gevonden en vrede sluit met de inboorlingen. Uiteraard blijft hij hier eten en ook logeren, neem ik aan. Ja toch Pieter?” Ze keek hem vragend aan. “”Natuurlijk doe ik dat, ik moet wat zaken afhandelen in de stad en waar zou ik dan beter kunnen logeren dan bij mijn bloedeigen zus””? Mathilde gaf Hendrik de opdracht om Gretha de logeerkamer aan de tuinkant in orde te maken. “”Jawel mevrouw, komt in orde, we zullen de kamer in gereedheid brengen voor meneer van Bronckhorst”” zei Hendrik en vertrok weer.


Beneden in de keuken rook het heerlijk. Hendrik vertelde het hele verhaald over de vreemdeling die boven zat bij mevrouw. Hij deed in geuren en kleuren uit de doeken, hoe de man gekleed was en hoe hij rook….een heel aparte geur, net alsof hij zo uit de bossen gekropen was. Meteen was er de nodige bedrijvigheid. Er werd extra gedekt voor Pieter, Coba was bang dat er niet genoeg was en ging nog wat aardappelen en groenten erbij maken en een lekker puddinkje als dessert, naast de appeltaart. Ze kende meneer Pieter nog wel van zijn vorige bezoek maar dat was al zo lang geleden dat zowel Hendrik als Gretha nog niet in dienst waren van de familie. Ze was helemaal opgetogen dat meneer Pieter weer terug was uit de Oost. Gretha ging aan het werk in detuinkamer nadat Hendrik het vuur in de haard had aangemaakt. De regen kletterde nog steeds tegen de ramen en ze sloot de gordijnen. Zo, de regen was buiten en zij waren binnen…Het kon alleen maar leuker worden met deze Pieter in dit rustige huis. Daar zou ze volkomen gelijk in krijgen….Pieter bracht heel wat leven in de brouwerij in het rustige huishouden van zijn zus.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk vervolg