De ruige kater roderick nu op mijn eigen account

Door Spiritster gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

dit artikel heb ik een poos terug al geschreven op het account van spiritlady, maar ook deze wil ik graag op mijn eigen account hebben

De ruige kater Roderick

Julia is op weg naar school, ze huppelt en zwaait met haar schooltas. Het ruikt zo lekker buiten, naar viooltjes en vers gemaaid gras. Er vallen een paar regendruppels op haar hoofd. Maar dat kan Julia niks schelen. Daar is het eind van de straat al. Op de hoek staat een groot huis. Naast het huis staat een oude schuur. Er zitten planken voor de ramen, de deur hangt scheef en kan niet meer dicht. Het gaat harder regenen. Opeens……….. een lichtstraal, en dan een donderslag! Het onweert! Julia blijft stilstaan. Wat had moeder gezegd? “Neem je paraplu mee, kind, de lucht is zo donker. “ Misschien gaat de regen vlug voorbij, denkt Julia. Dat gebeurd wel eens meer. Ik kan best even schuilen in de schuur, Julia duwt de deur open, hij kraakt en piept.

Het is stikdonker in de schuur

Het is stikdonker in de schuur, Julia kan geen hand voor ogen zien. Maar ze hoort wel iets sissen en blazen. Het komt uit een hoek en klinkt erg gevaarlijk. Julia blijft doodstil staan, ze bibbert van schrik. Maar ze is ook nieuwsgierig. “Hallo”, roept ze zachtjes, “is daar iemand? “ Er komt geen antwoord. Maar Julia weet zeker dat er iets in die hoek zit. Ze blijft staan en wacht. Haar ogen wennen aan het donker. Ze ziet een kist staan. Opeens springt er iets op de kist! Het rekt zich uit en wordt groter en groter. Het wordt…………… een reus van een kat! Zo’n grote kat heeft Julia nog nooit gezien. Zijn snorharen trillen, zijn ogen schieten vonken. “wat sta je daar te kijken? “ Vraagt de kat. Ik schrok van je: zegt Julia . Iedereen schrikt van mij zegt Roderick. Niemand durft hier naar binnen te gaan, wist je dat niet? Julia schud haar hoofd. “Je weet toch wel wie ik ben? “ vraagt de kat weer. Nee zegt Julia. Dat snap ik niet, zegt de kat. Ik ben toch heel beroemd? Iedereen praat over mij : over mijn zestien puntige tanden, over mijn snelle, soepele klauwen, over mijn scherpe, kromme nagels. Ik ben sterk, heel sterk zelfs. Ik ben de ruige kater Roderick. “ En ik ben Julia, zegt Julia.  

Niemand is zoals ik 

De kater slaat zijn nagels in de kist. Hij krabt er diepe krassen in. De regen trommelt op het dak van de schuur. Mijn zusje heeft ook een kat, begint Julia. Maar die is heel anders dan jij. Die is …..............”Niemand is zoals ik zegt Roderick, die zie je toch zeker wel.” Hij grijnst tegen Julia. Nu kan ze zijn tanden zien. Ze zijn lang en puntig, het lijken wel dolken. Tussen zijn voortanden zit een donker gat. Zijn ene oor is gescheurd, en zijn vacht is vet en pluizig. Wat ben jij lelijk ! zegt Julia. Ze schrikt er zelf van dat ze het zegt. Het floepte zomaar uit haar mond. Nu zal Roderick wel beledigd zijn! Maar de ruige kater klinkt trots. Ja ik ben de lelijkste kater van de stad. En de sterkste, al zeg ik het zelf. Ik heb vroeger op een schip gewoond. Ik heb de hele wereld gezien. Er is veel water op de hele wereld, hoor. En water is erg nat.” Julia knikt , ze moet opeens aan de paraplu denken. Zou het nog regenen? Jawel, het regent nog steeds. Rikketik klinkt het op het dak van de schuur.

Ik heb honger

Roderick knipoogt tegen Julia en zegt: Rattenstaart en muizensnor, in mijn maag doet het knor, knor, knor. Met andere woorden: “Ik heb honger.” “Wat eet je voor ontbijt?” vraagt Julia. “Vandaag heb ik trek in een muis”, zegt Roderick. Een vet havenmuisje, gisteren heb ik er een paar gezien. Die speelden op de steiger tussen de boten. Dat is natuurlijk maar een klein hapje. Zo’n lekker hapje vooraf, weet je, en daarna wil ik een vis. “Vandaag is toch vismarkt hé?” “Ga je dan een vis kopen?” vraagt Julia. Kopen? Ben je gek ? lacht Roderick. “Die vis steel ik toch zeker! En als toetje neem ik iets zoets. Een zoet, zacht, zangvogeltje.” De kater grijnst, hij wrijft met zijn poten over zijn snor. “Maar vogels kunnen toch wegvliegen,” zegt Julia. Ze vind het een akelig idee. Ze heeft medelijden met de vogeltjes. “Ja, zeker,vliegen,”spot Roderick. Maar daarvoor heb ik een truc, weet je . Truc nummer één: “vogels uit de lucht grijpen. Met mijn snelle, soepele klauwen,” “Hoe bestaat het”, zucht Julia. 

Ik moet naar school

Het tikken van de regen klinkt zachter.” Ik moet naar school”, zegt Julia, “is het al negen uur?” “Van scholen heb ik geen verstand en van uren ook niet”, zegt Roderick. Dat hoort bij de mensen, daar heb ik niks mee te maken. “Dat laat ik aan de huiskatten over.” “Huiskatten zijn stom”, Zegt Julia. Ze denkt aan de kat van haar zusje, die kan ze niet uitstaan. “Zo mag ik het horen”, Prijst Roderick, kom je nog eens terug? Als je in de buurt bent, bedoel ik . “Wat denk je ervan als we een afspraak maken”, Julia knikt. “Tot ziens”, zegt Roderick. “Tot ziens”, zegt Julia. Het regent nog maar een beetje. Julia holt vlug naar school. En houdt zich aan de belofte die ze heeft gemaakt met Roderick. En ze waren allebei gelukkig.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Pork vind dit prachtig om te lezen maar ja daar is hij ook Kater voor.

Pork geeft een DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS.
Leuk geschreven! Een duim voor jou en Roderick :-)
Super........ een eigen account, ben trots op je hoor !
Een heel mooi verhaal is dit. Ik vond het erg leuk om te lezen.
Een prachtig verhaal zo knap van je geschreven!
lieve meid van me , ik ben zo trots op jou, je hebt echt een prachtig verhaal geschreven , meester heeft gelijk, echt de moeite waard om te publiceren
Geweldig mooi verhaal Spirit-ster, je schrijft net zo mooi als je moeder.