Het loslaten van verlangens...

Door Anna Elisabeth gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Als je wilt dat het leven werkt, zal je moeten leren om je verlangens los te laten.

Dromen mag. Dromen moet.

Kijk om je heen en erken wat je bereiken kan. Weet je zeker dat je het kan. Vecht er dan niet voor, maar omhels de mogelijkheden. Omhels dat wat jouw kant op komt terwijl jij rustig de richting bewandeld die voor jou bestemd is. Ren niet tegen de stroom in omdat je denkt dat je een snellere weg hebt gevonden of omdat je bang bent voor wat er op je staat te wachten. Te weten dat er aan het einde van deze weg een rots ligt die uitmondt in een afgrond. De afgrond waar je op een dag echt in zal moeten springen. Het is niet onlogisch dat je dat als angstig ervaart. Dat kan toch niet anders. Maar toch moet je dapper zijn en doorgaan. Want deze rots, is jouw rots in de branding. En deze sprong is niet de sprong naar jouw einde. Deze sprong zal je op een gegeven moment in je leven moeten maken om echt vrij te kunnen zijn. Vrij.. niet terwijl je valt. Maar vrij terwijl je zweeft over alles wat je hebt bereikt. Sla je vleugels uit.. Heb je ooit gezien hoe mooi ze zijn. De kleuren van je hart.. als gedachten op de wind. Gedragen. Licht als een veertje. Sla je vleugels uit en vlieg over al dat je nog bereiken gaat.

Niemand kan je iets laten doen, wat jij niet wilt doen. Jij beheerst jouw gedachten. Jij beheerst jouw bewegingen. Jij beheerst jouw leven. Mensen die je van je pad af willen brengen doen dit niet om jou met opzet tegen te werken. Niet omdat ze je niks gunnen. Niet omdat ze jaloers zijn. Niet omdat ze niet geloven dat je niet beter kan. Nee, dit doen ze omdat jouw mogelijkheden niet die van hun zijn. Dit doen ze omdat jij gelooft dat ze dit doen. Omdat jij ervoor kiest om dit zo te zien.
Iedereen moet zijn eigen pad volgen. En elk mens moet elkaar hier vrij in laten groeien. Maar een bloem.. hoe mooi het in al zijn mogelijkheid ook kan zijn, groeit niet wanneer zij geen water krijgt. Bloeien doet zij niet wanneer zij geen zonlicht vangt. Geen mens, geen dier.. geen ziel zal kunnen genieten van haar schoonheid wanneer ze in de schaduw zit. Verdrongen tussen al de andere planten en struiken. Geen plant is minder mooi dan de ander. Elk verdient een waardig plekte. Een geschikt plekje om zich te kunnen aarden. Dus waarom deze prachtige bloem die leeft van de zon in de schaduw planten? Is dat een gebrek aan kennis over de bloem. Gebrek aan interesse in het overleven van de bloem. Verwacht je dat de bloem zich zelf wel red. Zelfs onder barre omstandigheden. Heeft deze bloem geen liefde nodig. Heeft deze bloem geen aandacht en ruimte nodig. Mag deze bloem gemist worden?

 

Jij als de bloem.. een symbolische bloem.

Blijf staan in het midden van een open veld. Alle ruimte om te dansen. Alle ruimte om te groeien. Alle ruimte om te leven.

Blijf staan totdat de regen komt. Blijf staan totdat de zon komt om je om te warmen.
Ervaar wie je bent. Zie waar je staat. Sta stil.. loop verder.. leef je leven zoals je leven bedoeld is.

 

 

 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi verwoord:)
zo waar, krijg het nog niet voor elkaar
mooi gedaan
duim
Mooi geschreven
Een klein ongevraagd advies, vermijdt het woord "moeten", heel calvinistisch.
De titel kan zijn:
'Je leven kan werken als je ook verlangens kunt loslaten'
Check Wayne Dyer's DVD The Shift.
Goede bedenking