Mijn leven in nederland: pasen

Door Jupke gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Samen met mijn gezin in een (buiten)land in een internationale, grensoverschrijdende relatie. Hoe gewone dagdagelijkse dingen tot soms verwarrende, vreemde, grappige, frustrerende, hilarische taferelen kunnen leiden een korte omschrijving over uw artikel

Pasen..... feestdag, lente, chocolade, paasklokken... 'nee schat' komt GJ tussen in mijn gedachten die ik blijkbaar hardop aan het uitspreken was. 'Paashaas!' zegt hij. Ik leg hem uit dat we in België de paasklokken hebben. Dat die vertrekken met witte donderdag naar Rome om daar de eitjes te gaan halen en dan op de nacht van paaszaterdag op paaszondag komen ze terug, laten ze eerst overal de eitjes vallen en dan op zondag, met de hoogmis, hangen ze terug in de klokkentorens en luiden ze weer. Want hoe verklaar je anders aan de kinderen dat de klokken 2 dagen niet luiden???

Maar blijkbaar hebben ze in Nederland een paashaas, dus hebben wij een tussenoplossing in ons huisje. De paasklokken vertrekken nog altijd naar een onbekende bestemming (om de een of andere reden houden we beiden niet van Rome) halen daar de chocolade eitejs op en laten ze dan vallen, recht in de armen van de paashaas die ze dan verdeeld in de tuinen en de huisjes van de kinderen. Loek ligt dubbel van het lachen, en poppemie, die ligt er niet wakker van en kruipt gewoon verder in de tuin, onderweg alles dat ze tegenkomt in haar mondje proppend. Ik denk soms dat poppemie denkt dat ze een konijntje is of een varkentje, die eten ook alles, in plaats van een baby van bijna 11 maand oud.

Maar goed, pasen dus..... als ik mijn kinderen op zondagmorgen zie zoeken naar chocolade eieren en een beetje speeldgoed. 't Is te zeggen, Loek zoekt en poppemie dirigeert vanuit haar hoge stoel terwijl ze een boterham eet en af en toe naar haar nieuwe speelgoed kijkt. Je moet namelijk weten dat poppemie voor niks haar eten laat staan. Dus ook niet omdat het toevallig pasen is. Terwijl Loek de zoektocht naar eitjes hervat dwalen mijn gedachten af maar mijn eigen kindertijd. Hoe de paasvakantie de omkeer van seizoenen was. Ik hield wel van pasen, maar vond de paasvakantie de vervelendste vakanties van allemaal. Het was nameliljk een werkvakantie. Mijn moeder, net zoals alle vrouwen in die tijd, vonden pasen de overgang van de winter naar de lente en wat doe je dan??????? Toch in die tijd! Juist! De grote schoonmaak!!! Ooooohhh, wat haatte ik het! Heel het huis dat van boven naar onder en van achter naar voor werd gepoetst en omdat wij kinderen thuis waren konden we natuulijk lekker helpen! Dat we dat niet graag deden was pech, helpen moesten we. Alle kamers werden super grondig onder handen genomen. De winterkleding verdween naar de achtergrond en maakte plaats voor frisse kleertjes,die allemaal, van het eerste tot het laatste gewassen en gestreken moesten worden want ze hadden een ganse winter in de kast gelegen en misschien was daar wel een kabouter met vuile voeten doorgewandeld, Ik snap het nog altijd niet, waarom was je in godsnaam kleren uit die gewassen in de kast zijn gelegd. Kan iemand me die logica uitleggen? Maar moeders wil was nu eenmaal wet! Dus we wasten, plasten, stoften, boenden, schuurden alsof ons leven ervan af hing. De mattenklopper werd tevoorschijn gehaald en we klopten op tapijten en dikke, stugge kussen van de banken alsof ons leven ervan af hing. Zelfs de matrassen van de bedden werden naar beneden gesleurd om uitgeklopt te worden. Tegenwoordig gebruik ik gewoon de stofzuiger daarvoor. Het is gewoon onmogelijk om onze matras naar beneden te sleuren 1 keer per jaar. De stofzuiger naar boven dragen is veel veiliger en gemakkelijker. Elke dag werd het huis properder en stonk het iets meer naar de boenwas waar we de meubels mee inboenden tot onze vingers er bijna afvielen en moeder.... die vond het geweldig en leefde als nooit tervoren en dan.... de grote beloning.... PASEN

's Morgens stonden we al heel vroeg naast ons bed om naar beneden te sluipen. Heel stil en voorzichtig, want als de klokken je zagen of hoorden, dan namen ze alles terug mee en dat wil je toch niet als je 8 jaar oud bent. In ons pyamatje of nachtpon met korte mouwtjes (de dikke winterflannelkes lagen bij de winterkleren in de kast te wachten tot het terug koud werd) deden we heel voorzichtig de deur van de woonkamer open om dan aan onze zoektocht te beginnen. Mijn broer en ik, in gedachten zie ik ons beide nog altijd zoeken naar die chocolade eieren en onze cadeautjes. En dan die trots en triomf als we iets vonden.... Net hetzelfde zag ik zondag op het gezicht van Loek, toen ze na een moeilijke zoektocht haar cadeautje eindelijk vond. En de jongste.... die had toch een chocolade ei gevonden en zat het onder tafel, heel stilletjes, lekker op te smullen!

 

Vrolijk paasfeest voor iedereen!

 

Groetjes

Jupke

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel erg leuk verhaal heb er van genoten en brengt me op mezelf vandaag on Paas stemming ....toch. Dank duim van Taco