Een boek schrijven... mijn stiefdochter is mijn bron van inspiratie!

Door Dihdih gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Type een korte omschrijving over uw artikel

YEAHHH mijn 2 stiefkids zijn weer bij ons. En wel een heel lang weekend. Dat betekend: even wat meer tijd met elkaar zodat we niet alles wat we willen doen in 2 dagen hoeven te proppen. Dat betekend ook dat je wat meer individuele aandacht kan geven ipv alles altijd maar met z'n allen te willen doen.

Vanmorgen hebben we heerlijk buiten ontbeten met z'n allen. Daarna lekker achter in de tuin met onze 4 kids genieten van het mooie weer. Om 13.30 bracht ik onze tweeling lekker naar hun bedje voor hun middagtukkie. Mijn jonste stiefzoon had een kinderfeestje en werd weggebracht door zijn vader. Ik en mijn oudste stiefdochter hebben spulletjes gepakt. Dat mijn vriend thuis kwam zijn we op de fiets gestapt met onze fietstassen vol. 2 picknickkleden, drinken, broodjes, 2 schetsblokken, tekenspullen en zonnebrand. Na een stuk fietsen reden we een dijkje op waar geen auto's rijden. We hebben een rustig plekje gezocht aan het water met uitzicht over de weilanden. De schapen komen nieuwsgierig naar ons toe en staan ons schaapachtig aan te kijken aan de waterkant. We strijken neer op onze kleden, en smeren ons goed in met zonnebrand. In onze bikinies zitten we heerlijk in de warme zon. Maar het is prettig, omdat er aan de waterkant ook een lekker windje waait.

We drinken en eten wat en pakken onze tekenspullen. Wat zullen we eens gaan tekenen. Mijn oudste dochter (ik laat het woordje stief nu gewoon weg) krijgt binnenkort haar eigen kamer. Ze is nu 9 jaar en wordt al een echt dametje. Zeg maar gewoon een echte puber haha. Ze is een stoere meid. Ik kwam met een idee om een graffiti te maken op de muur met haar naam. Die ga ik nu tekenen. Zij heeft zelf ook op tekenles gezeten en laat mij gezien wat ze geleerd heeft en maakt een stripschildpad. Echt genieten samen. Verderop horen we de vogels en we zien een roofvogel boven de weilanden zweven op zoek naar zijn prooi. Het is zo rustig om ons heen. We schrikken een paar keer omdat er vieze beesie over ons heen lopen en 1 keer sta ik te dansen omdat er een spin naar me toe loopt. Ik ben als de dood voor die beesten. Mijn dochter lag natuurlijk weer helemaal in een deuk en red mij van dat enge beest.

Mijn graffiti is klaar en ze vind hem super mooi. En nu. Ik laat me achter over vallen en kijk naar de lucht. Ik kom helemaal tot rust. Even geen drukte en verantwoordelijk heden om me heen. Leg mijn hoofd opzij en zie een vervallen boerderij. Ik pak het kladblok en schrijf op: Mijn boek moet gaan over een meisje 17 jaar. Dichtbij waar ze woont staat een vervallen boerderij. Er zitten gaten in het dak... En zo schrijf ik nog meer aantekeningen. Mijn dochter leest het en kijkt naar de boerderij. Zij komt ook met ideeen en voor we het weten hebben we samen een spannend verhaal bedacht waarover mijn boek moet gaan. Een liefdes verhaal met spanning en veel emoties. Mijn dochter is er helemaal vol van. "Mag ik je helpen dit boek te schrijven?" vraagt ze me. "Oh ja hoor", zeg ik haar verrast door haar enthousiastme. Ook ben ik er van overtuigd dat ze nog niet zover is om de emoties onder woorden te brengen die ik wil omschrijven in dit boek. Maar ze inspireert me om de personages te maken. We leven ons in de karakter eigenschappen. "Mag het meisje mijn naam krijgen?" vraagt ze. "Hmm we kiezen voor jou tweede naam dan" En dat vindt ze prima. Ze glimt van trots. We hebben het er de hele middag nog over gehad.

We komen thuis en ze beschrijft ons verhaal tot in de puntjes aan haar vader. "Gaan we vanavond weer aan ons boek verder?" "Wanneer gaan we die verkopen?" Ze gaat er maar over door. Echt ongelooflijk. En haar energie slaat ook op mij over. Het doet me zo goed om haar zo te zien. Ik wil zelf heel graag een boek schrijven. Ik ben zelf ook gek op boeken lezen. Boeken raken me en ik wil andere mensen ook raken. Maar ik ben te perfectionistisch. Zal het wel goed genoeg zijn? Wat als de mensen het niet leuk vinden wat ik schrijf? Dat heb ik al met mijn artikelen, laat staan met een heel boek! Daar komt nog bij dat ik alleen kan schrijven als ik echt alleen ben en al mijn werk heb gedaan. Dat betekend niet veel tijd om te schrijven.

Mijn dochter laat me inzien dat als je enthousiast bent en zelf achter je werk staat het niet uitmaakt. Er zijn altijd mensen die het wel leuk vinden wat je schrijft. Dus wie weet gaan we verder met "ons boek". En ontpopt onze oudste dochter zich ook als schrijfster.

Als er nog mensen zijn die goede tips hebben dan horen wij dat graag....

Alvast heel erg bedankt.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik vind het prachtig, ik hoop dat het lukt. Op xead zijn er veel artikelen gericht op het schrijven van boeken. Hopelijk kun je er iet s mee
succes!
prachtig verhaal. zeer inspirerend ook :)
Luister naar je dochter, zei zegt het al. Al zou uiteindelijk niemand het willen lezen, zijn doel is al bereikt. Het schrijven samen met je dochter een mooie ervaring.
Ik probeer mijn kinderen ook vaak op deze manier te stimuleren en zij mij, waar het ons en hun brengt we zullen zien, het samen doen is prachtig.
Mooi artikel, goed geschreven
Je hebt al antwoord gehad van je dochter ik sta hier achter veel succes !
mooi verhaal
hoe dit in praktijk er voor jullie uitziet en creatief en inspirerend
dikke duim