Gedichten schrijven

Door Hulshof gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

De zon schijnt voor allen,voor armen en rijken.

O,zon,gij komt mij weer genezen;

O,geurenvolle lentewind,

Ik wil in u gelukkig wezen-,

Een diep gelukkig menschenkind!

 

Ik worstel in uw licht naar boven,

Ik stijg weer uit uw schaduwen,

Ik wil weer in mijzelf gelooven,

Dat ik gezond gezegend ben!

 

"k Heb weer den moed om zelf mijn lot te lezen,

Tot het mij dood van"t vechten vindt!

O,zon,ik wil gelukkig wezen-

Een diep gelukkig menschenkind.

 

 

                                                        Lentetijd,tijd van nieuw leven!

 

                                                                              Lente.

De lente weeft een wade groen

om boomen,wachtend,o zoo stil,

en door de ontwakende takken gaat een zacht aanruischend bladgetril.

 

De lente spreidt een sluier uit

over de takken,fijn en slank,

een bloesemwade dekt het groen,

een bruidensluier,maagd"lijk blank.

 

Hebben niet handen vol van droomen

zich om mijn slapen heengelegd?

Hebben niet lippen,zacht en loom,

geheimen aan mijn oor gezegd?

 

Blaas,lente,nu met bolle wangen

uw vollen adem in mijn hart,en zing mij voor uw zoetste zangen,

tot"k in uw toover blijf verward.

 

 

                                          Leer met moed en vertouwen door "t leven te gaan.

 

                                                                      Pak aan.

Je moet bij de zorgen niet stil blijven staan.

Je moet bij de pakken niet zitten;

Je ziet ze dan zwaarder;

Wat heb je daaraan?

Je moet ze toch dragen,

Pak aan!

 

Je moet ze toch dragen,

Dat moet je verstaan,

En hoe je ze draagt,

Want daar komt het op aan.

Met moed en vertrouwen,

Dan zal het wel gaan-

Dan leer je ze dragen,

Pak aan!

 

 

                                                               Makkers

Makkers,daar klopt achter menige wand

Het hart van een kameraad,-

Wiens dag en wiens jaar,in onwetendheid

Van"t grote geluk-vergaat.-

 

Makker,-daar leeft in zo menige woon

Een maat-en je kent hem niet.-

Maar zwak slaat z"n hart dezelfde maat,

Zijn mond zingt het eend"re lied.

 

Makker,-je stem was niet krachtig genoeg,

Zij drong tot die woning niet door!

Een vriend leeft z"nleven in onwetendheid

Van "t grootse.-dat straks gaat te loor!

 

Makkers,-zo velen die kennen ons niet,

Doch horen bij ons in de rij,-

En "t ligt aan ons werken,aan onze strijd

Of daagt voor hen "t nieuwe getij!

 

Makkers,-daar klopt achter menige wand

Het hart van een kameraad.-

Aan ons is "t,te zoeken dit eenzame hart,

Dat het jubelend met "t onze mee slaat!-

 

 

 

 

 

                                          

 

 

                                

 

                                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"k Heb

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk artikel en blijf zo schrijven !

Succes