Ga nu maar

Ga nu maar Naar waar de wolken nooit dreigend grijs of grauw Maar altijd wit zijn Drijvend in een hemel immer helder blauw Ga nu maar Naar waar het gras altijd groen is En de wind ruist over het okergele korenveld Daar waar pijn als sneeuw voor de zon smelt Ga nu maar Slaap en rust en wacht Tot op een zekere dag onverwacht Wij w...
0
0
Public

Sjeool wint... hoezeer je ook werd bemind

Ik blijf aan je arm trekken met man en macht Terwijl Sjeool de andere maar niet lossen wil En tegenwerkt met alle kracht Ik wil het anders, jij gaat heen en weer Maar hij blijkt sterker deze keer Wij zullen moeten loslaten, en het afscheid doet pijn ook al zal het voor slechts een adempauze zijn Wij zullen nu moeten stoppen met ...
3
0
Public

Geen stampende beentjes meer...

Geen stampende beetjes meer Geen gerommel in mijn buik Jouw hartje klopte eens Samen met het mijne Nu klopt alleen nog Dat lege hart van mij bron foto: http://home.planet.nl/~gruit037/tamara/6m.htm
3
0
Public

U de toegang verboden

Alleen. Eenzaam. Verlaten. Wat oplossing had moeten zijn is oorzaak geworden Een andere burcht zoek ik niet meer Van mijn eigen ik bouw ik er een U de toegang verboden elke ziel rondom mij Vaarwel warmte. Vaarwel gevoel. Die niet rijmen kunnen met de kille muren van mijn zijn
8
1
Public

Bruggen en kanalen. En conflicten binnenin.

Het blauw lonkt De schittering knipoogt Flirt Mist fluistert: kom, ik neem je in mijn armen en vergeet Bedrieglijke geborgenheid Slechts een enkel moment In de lucht zwevend Tot ook het koude blauw zijn ware aard onthult niet hemels, doch grauw en grijs blijkt Doodlopende straat geen weg terug Houd me tegen geef me reden Laat me...
8
1
Public

Dapper - Bart Moeyaert

Dapper Meer nog dan een ochtendzoen heb ik ’s morgens moed vandoen. Wakker worden is geen kunst. Dat gaat. Van kwaad is beddengoed zich niet bewust en koude slaapt niet graag onder een deken. Het is de mat die met de wereld vergeleken veel te klein is als begin, en zelfs, met mij er middenin, een beetje knelt. Ik aarzel lang, ...
11
0
Public

Anders - Theo Olthuis

Toverdrank of uniform, ze doen hetzelfde werk. Met een slok op of een pakje aan, zijn alle mensen opeens een beetje anders; opeens een beetje sterk. Theo Olthuis Uit: 'Het geluid van vrede' Bij het lezen van dit gedicht, dacht ik onmiddellijk aan de Tweede Wereldoorlog en aan de film 'Holocaust – die Geschichte der Familie Wei...
3
1
Public

Koelkastpoëzie ...

Liefde was illusie Achter hoop Dom Idioot Mijn hart huilt Nog steeds om toen En fluistert spijt Nooit meer
6
5
Public