Geluk, en een beetje ongeluk

Over geluk. En beetje ongeluk. En over gedichten. Zo heel af en toe lees ik wel eens poëzie. Of gedichten. Geen bundels hoor; dat is me dan weer te veel van het goede. Maar zo eentje die verdwaald lijkt te zijn, die je ergens tegenkomt op een plek waar je het niet zou verwachten. Maar ze zelf schrijven …. Soms wou ik dat ik d...
13
8
Public

Nu het voorjaar nog

Lente De lentezon op mijn ontwende huid in de lucht het zoet van gemaaid gras bloemen ontluiken jong groen blad onkruid groeit mijn handen in zwarte aarde kwetterende vogels fladderende vlinders een brommende hommel kinder lachjes en honden geblaf m’n lief ze glimlacht ’t zou bijna idyllisch zijn als ik niet zo de pest aan t...
17
9
Public

Binnenste buiten

Toen mijn woorden op waren mijn hart verscheurd als droge aarde onvruchtbaar dor mijn verdriet oneindig groot wanhopig niet meer weten als het bloed van mijn ziel vertroebel je mijn blik tot ik je laat gaan vloeiend en rond volg je de lijnen van mijn gezicht waar de zoete lippen van mijn lief je bijtend zout weg kussen
23
16
Public