Tamboerijnvrouwtje

Ze zou er altijd staan, Ze zou er altijd klinken. Verzonken in het straatbeeld, Gesetteld op haar kruk. Maar vergankelijkheid is ongenadig, En alles kent z'n tijd. Nijmegen werd stil, Nijmegen is anders. Een 'hallelujah' door de straat, De tamboerijn ferm in de hand. Overtuigd zette die haar maat, En stiekem ook de onze. Want ie...