Zal, moet, kan en wil.

Ik "zal", dat is de wet van God in mijn hersens geschreven, Mijn doel, naar waar ik mij zal laten drijven. Ik "moet", dat is de ijskast, waarin ik mijn wereld stop. Van welke, waar de natuur haar andere kant toont. Ik "kan", dat is het resultaat van mijn overgebleven kracht. Het feit. de eindigheid, tussen kunst en wetenschap. I...

Oude vrouwen... jonge vrouwen?

Daar stond ze dan, ze onderzocht haar gezicht in de spiegel. Het moest er natuurlijk van komen. Iedereen wordt oud. Dus zij ook... En dan zijn er van die momenten dat je even tot bezinning komt. Je realiseert je (in zo'n melancholische bui) de kwelling van het ouder worden. Ze deed aarzelend een stap naar de spiegel. Dichter bij...

Haar pijn

Sarah keek naar Mark toen hij binnenkwam met haar. Ze observeerde zijn lach en zijn manier van zijn haren naar achteren strijken. Hoe hij af en toe lachte naar zijn vriendinnetje, die quasi- schijnheilig lief naast hem liep te doen. Stom wijf. Sarah drukte geirriteerd haar sigaret uit en baande zich een weg naar Mark, hij had ha...

In een droomwereld

Waar jij en ik samen zijn. Waar we nooit vallen en ons nooit bezeren. Alles goed voelt en veilig. Lachen. Geluk. Blijdschap. Oneindigheid. Gezelligheid. Solidariteit. Een droomwereld als deze is het niet. Welke wereld is het dan nu wel? Jij die mij helemaal alleen laat. Maar ik ben ook zo naief. Jou zo te vertrouwen. Zo veel van...

Ik wilde het zo graag.

Dit zei het meisje terwijl ze hem aankeek. Zijn ogen ontweken de hare. "Ik wilde het zo graag..." Hij schudde zijn hoofd, "begin nu niet weer." "Ik weet het." zuchtte het meisje. Ze keken beide naar de menukaarten die voor hen op tafel lagen. "Het is wel duur hier." klaagde hij. Het meisje keek op, "maar de glaasjes zijn wel leu...

Louise 4

De instelling was een groot grijs gebouw met weinig ramen dat zich bevond in een groot bos, het was heel wat verder van Beltz verwijderd dan een paar kilometer zoals Arthur had gezegd. Maar dat vond ik niet erg, hoe meer ik verwijderd was van de enge vinger van Marion, hoe beter. Het kon naar mijn mening niet erger worden dan bi...

Louise 3

Ik keek haar wantrouwend aan, “wat nu weer?” Olivia haalde haar schouders op, “waarschijnlijk nog over je hoerige actie.” Weer schudde ik mijn hoofd, ik liep langs haar de kamer uit. Daar zaten ze, Arthur aan het hoofd van de tafel, zoals altijd. Marion zat op de barkruk aan het aanrecht. De keuken had een aanrecht dat d...

Louise 2

Het was zondag, braaf hadden we gezamenlijk ontbeten. Ik had mijn plan voorbereid, ik zou uit dit huis en dorp vertrekken en nooit meer terugkomen. Stilletjes ging ik naar mijn slaapkamer om mijn kans af te wachten. Olivia was in haar slaapkamer, Marion was in de tuin en Arthur bevond zich in zijn studeerkamer, dit was mijn mome...

Louise

Louise Ik belde onrustig aan, Olivia deed open. Ze rolde met haar ogen, “je hebt toch de sleutel?” Ik negeerde Olivia en duwde haar ruw opzij terwijl ik binnen stormde. Olivia protesteerde verontwaardigd. -“Wat heb je gedaan?!” schreeuwde ik. Arthur keek verrast op van zijn laptop. Vervolgens schraapte Arthur zijn keel. ...