Wie ben ik? ik ben bang!

Je bent nog zo jong en je zou zonder zorgen moeten zijn,
maar je bent toch zó bang.
Bang voor jezelf, bang voor alles om je heen.
Je vindt jezelf niet terug.
Waar is je eigen-ik?
Je verwacht hulp maar wie kan die bieden?
Je hoofd is zo verward.
Wie ben je? Wat voel je?
Angst verwoest je ‘zijn’ en ‘denken’.
Waar is je eigen-ik?
Je geeft je niet gewonnen en gaat op zoek,
Maar je struikelt zo dikwijls.
Je ‘wil’ wel maar vindt de juiste weg niet.
Je kruipt weer ineen en de angst staat in je ogen te lezen.
Waar is je eigen-ik?

Deskundigen proberen je terug op de rails te plaatsen.
Maar je weet dat het ook vanuit jezelf moet komen.
Je mama tracht er steeds te zijn voor jou.
Er is begrip maar het is zo moeilijk om jouw angsten te begrijpen.
Maar waar is je eigen-ik?
Je ganse kinder-en jeugdjaren worden ontrafeld,
Er komen heftige woorden aan te pas.
Je was niet altijd gelukkig, maar je omgeving zag het niet.
Je verstopte meer en meer je bange en nare gevoelens.
Waar is je eigen-ik?

Maar je bent sterk en vecht angstig verder.
Je ‘wil’ iets bereiken en aan je toekomst bouwen.
Je bent een dapper strijdertje en je overwint een eerste stapje.
Je bent ook slim en zal je weg wel terug vinden,
Op zoek naar je eigen-ik
Die morgen huil je, je hebt jezelf opnieuw ‘gevoeld’.
Je bent hier terug en je beseft het maar al te goed.
De angst is er nog, maar dat één lichtpuntje geeft hoop.
Jezelf weer voelen … voelen ‘wie’ je bent …
Op zoek naar je eigen-ik
Er gaan weken en maanden voorbij,
Langzaam komt je persoonlijkheid weer naar voor.
Troost je meid, je zal er sterker uitkomen.
Schuil maar in onze armen als je weer angstig bent,
we zijn er om je te helpen.
We zoeken 'samen' naar je eigen-ik
De angst gaat nooit helemaal voorbij,
Ze blijft je leven beheersen.
Maar jouw sterke wil maakt van jou een heel sterke en flinke vrouw.
Je hebt al veel bereikt en kan terecht fier zijn op je prestaties.
Elke dag moeten strijden is jouw ‘lot’.
Maar je vond je eigen-ik terug.

We wisten echt niet wat een dé-personalisatie kan teweeg brengen.
De angsten die jij doorstond moeten vreselijk geweest zijn,
zoals jij het beschrijft 'een ware hel'.
Het besef dat zoiets blijft hangen in je lichaam en geest,
Dat voelt ‘hard’ aan, maar je staat er nooit alleen voor.
Weet je, je bent nu zelfs sterker dan ons!
JE BENT EEN "EIGEN – IK"
JE BENT ‘IEMAND’
JE BENT VEEL STERKER EN WIJZER GEWORDEN
EN TOCH BEN JE NOG KWETSBAAR











Reacties
Dat zal uit je tenen zijn gekomen
Ja, zo'n strijd moeten aandurven.
Het getuigt van 'heldenmoed'
Niet iedereen durft dat
maar mooi als ze lichtpuntjes zien
langzaam worden bevrijd
zo mooi als ze dat ook delen
en niet alleen de zwarte tijd
Samen sta je sterk
Het komt inderdaad uit de toppen van mijn tenen. Als een dochter zo gekweld wordt door angsten, dan weegt dat zwaar voor een moeder!
Knuffel voor jou
(en nu ga ik snel in de auto naar zee!)
Inspirerend gedicht voor ieder die er nog in zit.
Groetjes
Dank voor je reactie
Angst kan een mens echt verlammen.
Voor een moeder moet dat verschrikkelijk zijn om haar dochter
zo te zien lijden,
Goed dat jullie samen zo ver gekomen zijn.
blijf elkaar steunen. altijd.
Pork geeft de DUIM.
DRIMPELS.