Vrijdag , de dertiende... pech, ik geloof er nu in!

Wat een vrachtwagenchauffeur lijden kan, en dit op vrijdag de dertiende... brute pech, of was dit voorzien??? Mijn verhaal.

Zoals jullie allen weten, ben ik beroepshalve vrachtwagenchauffeur. Een leuke job, tot verleden week vrijdag de dertiende het noodlot toe sloeg en moest af rekenen met brute pech.

Mijn verhaal. Ik was s'morgens vroeg vertrokken zoals gewoonlijk, met een 14-tal klanten regio Antwerpen.

Geen probleem. Goed geluimd was ik vertrokken, de dag tegenmoet. Ik had er al enkele klanten opzitten, tot ik eens verder keek in mijn transportpapieren en zag dat er klant bijzat die ik een uur op voorhand moest opbellen. Nu dat gebeurt nog hoor, klanten opbellen, die niet thuis aanwezig zijn, want de transportpapieren moeten afgetekend worden.

Nu enkele minuten voor 09.00hr belde ik de klant op. Het was een vrouw die opnam, en zei tegen haar dat ik op het leveringsadres aanwezig zou zijn tussen 09.30 en 10.00hr. Groot was mijn verbazing toen de vrouw telefonisch tegen me zei " we hebben gevraagd een uur op voorhand te bellen" ! Toen dacht ik "-das toch een uur op voorhand-" enkele minuten voor 0900hr en ter plaatse tussen 09.30 hr en 10hr. "Moelijke mensen , dacht ik nog" maar kom.. ik reed naar het opgegeven leveringsadres  in Bonheiden (Antwerpen).  Ik volgde mijn g.p.s, en kwam op een soort bosweg terecht met mijn truck." Wat wordt dat hier " dacht ik nog, "hopelijk rij ik me hier niet vast, of  in de gracht, ja je weet maar nooit hé!Verboden voor vrachtwagens was er aangegeven!

 Trouwens, ik had voor die klant drie enorm zware paletten bij van 1000 kg het stuk. Het waren paletten met telkens één zak erop gevuld met meststoffen , loodzwaar.., maar ja die paletten moesten eraf, opdracht van mijn firma, en die van de verzender en de klant natuurlijk! Temeer dat ik anders niet meer aan mijn andere leveringen in de vrachtwagen ging kunnen.

Ik rijd die bosweg door, op t'gemak, want ik was zeer zwaar geladen.Na enkele honderden meters bosweg, kwam ik aan op het adres nr 8. Ik bleef staan op de bosweg want het huis stond aan de linkerkant. Ik keek effe rond, raar. Nergens was er voor het huis 1 cm² beton of asfalt te bespeuren. Moet ik hier paletten afzetten van 1000 kg / het stuk, temeer mijn vrachtwagen een vaste vrachtwagen is met laadbrug en transpalet, dus geen openbak met kraan.

Maar nergens geen asfalt en beton, alleen aarde, modder, stenen, oneffenheden , plassen.

Ik stond nog op de bosweg, te kijken om te lossen, maar daar was geen plaats om de goederen af te zetten. Plots kwam er een auto achter me aan. Ik zag dat hij de oneffen , kleine verharde oprit van het huis opmoest, waar ik moest leveren. Dacht ik , dat zal de eigenaar zijn. Ik laat hem die oprit oprijden. De man stapt uit de auto en ging direct binnen in het huis. Rare kerel , dacht ik, nog voor hij iets tegen me zei, gaat die weg.

Plots kwam een 15-jarige jongen naar me toe." Goeiemorgen zei ik tegen de knaap, ik heb drie enorm zware paletten bij voor u met meststoffen, waar kan ik die afzetten?" In de garage, zei die en verdween terug in het huis. Nu moet ik vertellen, die garage, dat was nie zo simpel om daar aan te geraken. Dus ik stond nog op de bosweg met links van mij de hoeve, ik moest door een nauwe ingang, met een kleine verharde oprit , juist gepast voor wagens, maar ik heb dus met een vrachtwagen meer ruimte nodig. Dus dacht ik , ik rijd de oprit voorwaarts in, stuur wat in een soort weide, om mijn vrachtwagen recht te trekken en zo achterwaarts tot dicht tegen de garage te kunnen rijden om die zware paletten te kunnen lossen met mijn transpalet.

Nu ik begin er aan, verlaat de bosweg, draai links die oprit van de hoeve op (vol oneffenheden en water) , draai naar echts(een beetje weg van de verharde oprit, in een soort weide, om de vrachtwagen recht te kunnen trekken, maar...

Toen was het kwaad geschiedt....ik kwam vast te zitten met vrachtwagen... de ondergrond van de weide kon de zwaarte van mijn truck niet aan, en ik zat vast. Tis nie waar he, dacht ik nog en nu?

Ik ging kijken naar de 15-jarige knaap en vertelde hem mijn probleem." Ik zal eens mijn mama bellen", zei de knaap en ik dacht nog "wie is die meneer die daarjuist mijn zijn wagen kwam opgereden"?" Is dat je papa niet?"

Maar het bleek iemand te zijn te zijn die daar kwam werken. Nu ik kreeg die vrouw aan de telefoon, en het was dezelfde dame die ik had opgebeld voor het leveringsuur.

Ik zei haar dat ik vastzat met de vrachtwagen en ik kreeg op mijn donder, niet gewoon.Maar hoe kon ik dat weten hoe die ondergrond was, twas de eerste keer dat ik daar kwam! Nu er was geen schade aan de vrachtwagen en er was niks kapot, mijn voorste wielen zaten vast, ook temeer omdat mijn vrachtwagen enorm zwaar geladen was!

Ze zei "je had moeten wachten tot we daar aankwamen" . "Ja maar" was mijn reactie terug" je zoon had me verteld dat de paletten in de garage moesten, hoe kan ik dat nu weten...Maar meneer, zei die vrouw, de jongen is amper 15 jaar, je moet die niet geloven.. Slik.. en nu? Iemand van 15 jaar die je niet moet geloven...wat een dikke zever !

Om 10.10 hr kwam er nog een auto aangereden.Dat bleek de vader te zijn... maar dat wist ik niet, maar kom, ik legde hem mijn probleem uit, en we hebben samen stenen achter mijn wielen van de vrachtwagen gesmeten, om toch de vrachtwagen er uit te krijgen, maar nee hoor, niks hielp.

Ik belde de dispatching van mijn firma op, en legde mijn probleem uit. Daar kreeg ik als antwoord" is er daar geen tractor in de buurt"? Alsof er tractoren  op me staan te wachten tot ik vast rijd met de vrachtwagen.. Veel hulp kreeg ik niet, ik sprak nog van een takelwagen en kreeg als antwoord "weet je wat dat kost?" Nu ik stond er helemaal alleen voor, ne vastgelopen vrachtwagen, een klant die niet in zijn goeie doen was, en nu ...?

"Ken je geen eigenaar van een tractor?"  vroeg ik de man waar ik moest leveren. Ik  ken er één, maar dat zijn loonwerkers" ik zal eens proberen, maar het was steeds een antwoord message die hij kreeg. Het liep helemaal mis, ik heb dan zelf een takeldienst gecontacteerd.

Die heeft me er uitgetrokken. Ik was blij, heb de goederen niet meer gelost, want ik was de situatie helemaal beu bij die mensen.

Nu hebben die mensen klacht tegen me ingediend wegens het kapotrijden van de weide. Geloof het of niet , een week later was ik daar terug met diezelfde lading. Maar das een ander verhaal... weer een ongeloofelijke ruzie gehad met die vrouw, advocaat en een alles-weter maar van niks op de hoogte. Van mijn firma moest ik ook al nie veel steun verwachten en de verzender stond erop dat ik die lading moest lossen. Ook die eigenaar van de hoeve smeet allerlei verwijten naar mijn hoofd, temeer ik de lading weer niet wilde lossen, schrik om weer vast te zitten, en hij verweet mij, verzuim van het werk. Nu is het gelukt met drie mensen, nee niet de eigenaar(die zijn handen gingen vuil zijn) maar de stukadoor die in de hoeve aan t'werk was, en nog iemand anders! Ik had toen een elektrische transpalet meegekregen die werk. Veel hielp het niet in de modder en aarde maar we hebben moeten planken zoeken op de paletten op te rijden. Niet gezeverd, na 1hr en een half stonden te paletten op zijn plaats! Nu dacht ik,  mijn werkgever zal fier op me zijn... maar ja, nooit geen weet van gekregen, ondanks al de myserie die ik die periode heb gehad!

  Das het leven uit een dag van een vrachtwagenchauffeur . We doen ons best maar, maar wat sommige mensen toch allemaal van ons verlangen, das toch niet normaal.

Volgende maandag vertrek ik opnieuw, telkens met de vraag " welke problemen ga ik nu weer hebben". Is het niet in het verkeer, dan is het met veeleisende klanten, op het werk, mechanische pech... maar toch doe ik het nog graag! Maar misschien verander ik vroeg of laat toch eens van job. Een droomjob...

Groetjes....