Seksueel misbruik en schuldgevoel !
LET OP DIT STUKJE KAN CONFRONTEREND ZIJN. STOP INDIEN HET TEVEEL BIJ JE TEWEEG BRENGT OF ALS JE DENKT DAT JE HET NIET AAN KAN. ZORG ERVOOR DAT JE IN EEN VEILIGE OMGEVING BENT,WAAR JE MET IEMAND KAN PRATEN ALS HET JE TEVEEL WORDT. Ga niet zelf over je eigen grenzen.
Seksueel Misbruik & Schuldgevoel.
Het treurige is dat het niet de meisjes zijn die uitdagend gekleed gaan, die eerder verkracht worden. Het zijn juist de meisjes die vroeger al jong seksueel misbruikt of mishandeld zijn, die het grootste risico lopen. Dat is ten hemelschreind, maar helaas wel aantoonbaar.
Als je misbruikt of mishandeld bent doe je òf alle mogelijke moeite om NIET op te vallen. Dan draag je voortaan alleen nog jeans en grote truien en vooral geen make-up. Dan doe je dus net of de hele wereld en alle mannen erin
levensgevaarlijk zijn.
Òf je slaat over naar het andere uiterste: Je denkt: Nou ja, big deal! Als dat blijkbaar zo gemakkelijk gaat dan kan het mij niks meer schelen, dan kan ik ook wel met iedereen naar bed gaan. Dan doe je dus net of het niet erg is wat je overkomen is.
Deze beide vormen van afweergedrag kunnen naast elkaar voorkomen en elkaar afwisselen. Het gekke is dat je dan dus eindeloos mannen tegen het lijf blijft lopen die het wéér doen...alsof een soort natuurlijke bescherming om je heen is weggevallen en ze het rúiken... Ik begrijp dat niet... hoe herkennen ze je? En hoe voorkom je dat je daar weer in trapt?

Als je zo'n meisje bent denk je direct na de verkrachting: "Dit is mijn eigen schuld, dan had ik maar niet.....(met die man mee moeten gaan.... daar langs moeten fietsen..... zo dom moeten zijn.... zulke kleren aan moeten trekken.... alleen naar huis moeten gaan...)"
De aantal redenen zijn teveel om op te noemen. Maar schuldig voel je je.
Dat je je schuldig voelt heeft een functie: Op het moment dat je verkracht/aangerand wordt ben je volstrekt machteloos. Want alles wat je geprobeerd hebt heeft niet gewerkt. Schreeuwen niet, afweren niet, vluchten niet, verstandig praten niet, een grapje maken niet, afleiden niet.... En die totale machteloosheid: iemand anders neemt het beheer over jouw lichaam over, over de intiemste delen van je lijf, en doet ermee wat hij wil, doet je pijn, maakt je stuk, en gaat daarmee door zolang HIJ wil... dat is niet te dragen....

Op het moment dat je je schuldig voelt pak je een heel klein beetje macht over jezelf terug. Want als je ergens schuld hebt... dan hàd je dus iets anders kunnen doen, dan hàd het ook anders af kunnen lopen. Dan had je een keus gehad. Volgende keer kies je zo dat je NOOIT MEER in zo'n vernietigende situatie terechtkomt.
Schuldgevoel, grenzenloos gedrag, ontwijkend gedrag komen in zekere mate bij ieder meisje voor dat zo iets afschuwelijks heeft mee moeten maken. Het zijn verdedigingsmechanismen van de geest om een dergelijke verschrikking te kunnen overleven. In werkelijkheid heeft het slachtoffer geen schuld. Alle schuld ligt bij de dader. Maar op het moment dat je dat durft te geloven als slachtoffer word je direct geconfronteerd met het gruwelijke wat je overkomen is. Dan was je dus machteloos! Dan deed die man maar met je lichaam en de intiemste delen ervan wat hem beliefde.... Dan komen de doodsangst en de afschuw en de misselijkheid en de pijn in volle hevigheid op je af....

Kinderen die seksueel misbruikt zijn geven daarover lichamelijk en geestelijk signalen af.
Elk signaal op zich betekent niet dat het kind misbruikt is maar bij meerdere signalen moeten ouders en andere opvoeders vragen stellen aan het kind of advies vragen aan een hulpverlener. Het gaat hier om plotselinge gedragsveranderingen van jonge kinderen tot ongeveer tien jaar.
Ieder kind probeert bewust of onbewust een verklaring te vinden van wat hem / haar overkomt. Bij misbruik wordt door de betrokken volwassene vaak een gruwelijke vertrouwens band aangegaan met het kind. Het kind wordt wijsgemaakt dat het "zo hoort" of dat het ieder kind gebeurt. Of zelfs dat het hier liefde betreft.
Waar kan het op terugvallen . Het "geheim " maakt dat hij/ zij er niet over mag praten. Hoe komt het te weten dat het totaal NIET gewoon is wat er gebeurt ?


















Reacties
Ik ben van mening dat we elkaar hier in horen te steunen dus mocht u benieuwd zijn; http://de-schreeuw.hyves.nl/blog/
Voor iedereen alle alle sterkte die ook maar enigszins te maken heeft met dit walgelijk onderwerp seksueel misbruik, kindermishandeling ..voor je leven ben je slachtoffer je hebt levenslang ..en de de dader ..vaak lopen ze gewoon nog rond of ..ze krijgen een cadeautje van de rechter..(veel en veel te lage straffen) zij hebben echt geen levenslang hoor ...maar nogmaals wel het slachtoffer .