Schrijf 'even' een Boek.

Over eigen Schrijf-ervaringen, en het heel snelle besef dat je schrijven niet te licht mag nemen.

Schrijf 'even' een boek.

Ja, schrijf eens een boek. Dat is toch makkelijk als je een goed idee hebt? Het maakt me hard aan het lachen als ik iemand dat hoor zeggen.

Mijn eerste roman 'Noptula' was al een zeer ingrijpende gebeurtenis. Niet in de laatste plaats vanwege alle, door mijzelf uit te voeren correcties, met onmisbare hulp van een paar proeflezers. Dat mij dat te wachten stond, wist ik van te voren, toen ik ervoor koos mijn debuut door Boekscout uit te laten geven. Mijn eerste ervaringen, hoewel dus al ingrijpend, wezen mij slechts een beetje op wat me te wachten stond. Maar ik besloot het schrijven door te zetten.

Ik heb nu redelijk wat verhalen geschreven, waarvan ik ook heel veel geleerd heb. Ik besef de waarde en belangrijkheid van goede, en zeer kritische proeflezers. Ik weet van hen ook beter waar ik zoal op moet blijven letten, 'the do's en don'ts' zeg maar, die het verschil maken tussen goed schrijven en een lager niveau. Wat ik vooral heb geleerd is, niet de allerbeste te willen zijn, maar wel een schrijver die wil toevoegen aan het genre. De ambitie om de allerbeste te willen zijn, schuilt zo wie zo niet in mij, en ik zou al heel blij zijn als men mij een goed schrijver gaat noemen in de toekomst.

Schrijven, een goed boek, komt echter niet zomaar. Ook daar ben ik weer mee geconfronteerd tijdens het schrijven van mijn huidige manuscript. Het kost werkelijk bloed, zweet en soms ook tranen... van het lachen en het huilen. Lachen, om je eigen stomme fouten en tja, huilen ook eigenlijk.

Nu ik net klaar ben met de eerste complete draft van mijn manuscript, 'Hellegebroed' (Dark-fantasy), begint het echte werk pas. Schrappen. Scenes waar ik uren op heb lopen broeden, hard en nietsontziend selecteren en deleten, omdat ik besef dat het moet. De gaten in het verhaal, waarvan ik dacht dat ik die al gedicht had, ik kom ze tegen.

Een geluk bij een ongeluk is... Na al het geherlees, de vierde keer of zo, ken ik alle letters en hun volgorde, stuk voor stuk uit mijn hoofd en droom ervan. Het verhaal van A tot Z, zit diep in mijn hersenen gebrand.

En nu volgt er weer een ronde lezen.

Schrijf even een boek. Nee... voor iedereen die er aan begint, even gaat het niet duren als je serieus probeert een goed boek te schrijven. Maar, het is en geeft een heerlijke voldoening als je dan eindelijk geen fouten meer vindt, en het naar je proeflezers gestuurd mag worden...

Waarna ronde zoveel begint, de correcties waar zij mee komen.

Over een uitgever, en wat ik daar nu mee van plan ben? Grote plannen natuurlijk. Maar ik besef ook mijn werkelijke kans, heel klein. Al het gekoste bloed zweet en tranen helpen mij echter wel in mijn doorzettingsvermogen om het hoe dan ook uitgegeven zien te krijgen, bij een goede uitgever.

Terrence ©

http://www.123website.nl/lauerhohn