Ik ben dankbaar te weten dat Hij oneindig en eeuwig is

Door Jan Cornelis gepubliceerd op Sunday 21 July 18:48

     Als ik zo de wereld inkijk dan schaam ik mezelf soms dat ik een Nederlander ben, want velen blijken de illusie te hebben dat zij zullen ontsnappen de komende twintig jaar, terwijl er ook zijn, die op hun vijftigste misschien wel zelfmoord zouden willen plegen, omdat zij vijftig weken per jaar moeten werken om twee weken op vakantie te mogen.     

       Omdat ik niet geloof in een nieuwe moraal kon ik niets anders doen dan mij volledig van deze wereld afzijdig houden. De vrijheidspraktijken die ik om mij heen zie gebeuren roepen wel om een nieuwe bestaansethiek maar omdat velen volledig zijn doorgeschoten in het extreme, dat een avondje dansen niets meer weg heeft van de balroom maar eerder van een laveloos, pillenslikkend getrippel van de ene shot in de andere, dat de liters lachgas niet meer aan te slepen is, dan is vrijheid geen doel meer op zichzelf, omdat zorg, verbondenheid en rechtvaardigheid de wereldse vrijheid zou moeten overstijgen. Toch?

     De goed willenden, die er ook zijn, vinden dat rechts altijd de vrijheid heeft verdedigd en links de solidariteit, terwijl zij eigenlijk vinden dat beiden bij elkaar horen, dat dán het leven pas werkelijk zinvol is, waardoor zij het zoeken in een middenweg tussen beide extremen en dit "sociale zelfontplooiing" noemen.

     Alleen kan het niet anders dat het in deze wereld alleen maar bij woorden blijft, want wie kan er na jaren van consumptiemaatschappij, waarin wij zijn opgegroeid, zonder moreel kompas, weten waar we in ’s hemelsnaam moeten beginnen? Omdat ik het ook niet weet ben ik geswitcht van werelds denken naar eeuwig denken, want ik wist ook niet wat ik in mijn leven wilde en hoe ik in deze chaos terecht was gekomen. Ik hoef dan niet meer te ontdekken in welke kooi ik opgesloten zit en hoe lang ik dat nog wil volhouden, want ik kan mijn leven niet meer achterwaarts begrijpen om het voorwaarts te kunnen leven.

     Ik ben dus overgestapt naar het aller eerste begin en heb geleerd dat God letterlijk de Vader van mijn geest is en Hij geestelijk gezien mijn eeuwige Vader is. De woorden van onze Verlosser tot Maria bij de graftombe, waaruit Hij was verrezen,  na zijn overwinning op de dood, zijn verheffend en veelzeggend: "Houd Mij niet vast, want Ik ben nog niet opgevaren naar de Vader; maar ga naar mijn broeders en zeg hun: Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God." (Zie Johannes 20:17.) De waarheid over het Vaderschap van God wordt met die woorden uitdrukkelijk door Jezus verkondigd, die verklaart dat Hij onze Broer is, en dat wij dezelfde eeuwige Vader hebben.

     Ik ben dankbaar dat de kennis over God en zijn wetten in onze tijd hersteld is en dat ook ik, lid van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', weet dat Hij een Persoon is en niet, zoals sommige sektariërs beweren, 'een onbestemde massa die als een mist door het heelal zweeft.'

     Ik ben dankbaar te weten dat Hij mijn Vader in de hemel is en dat Hij de wetten heeft ingesteld waardoor ik mij kan ontwikkelen, ontplooien  en vooruitgang kan maken, totdat ik op Hem lijk.

     En ik ben dankbaar te weten dat Hij oneindig en eeuwig is, dat Hij alle dingen weet en alle macht bezit, en dat zijn vooruitgang niet bestaat uit de verwerving van meer kennis en macht, of uit de verdere vervolmaking van zijn goddelijke eigenschappen, maar in de toename en vermenigvuldiging van zijn eeuwige koninkrijk. En dit is mijn getuigenis in Jezus Christus naam. Amen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.