Soms denk je eigenlijk is het om te huilen wat er hier met je gebeurt

Door Wolf407 gepubliceerd op Monday 20 May 17:17

Soms denk je eigenlijk is het om te huilen wat er hier met je gebeurt

Een land dat eerlijkheid en gelijkheid predikt maar het is wat door ons wordt betreurd

 

De salarissen van de politici stijgen met meer dan 25 %

En wat met het salaris van de gewone hardwerkende vrouw of vent

 

Ze hebben buiten hun hoge salarissen bonussen en toeslagen hun commissariaten

En de gewone burger kan met zijn salaris amper vullen de belasting gaten

 

En de managers van de multinationals schrapen ook steeds meer bij elkaar

En betalen net als hen amper belasting is dat niet raar

 

De werkende burger, de ouderen betalen het gelag

Houden na een leven hard werken amper wat over aan het eind van de dag

 

En dan hebben we nog de goeden doelen in ons land

En ook daar schort het aan alle kant

 

De directieleden hebben torenhoge salarissen ongekend en ongehoord

En daarboven nog eens bonussen van tonnen dat is wat mij stoort

 

De mensen die collecteren op vrijwillige basis denken dat ze goed doen voor hun medemens

De mensen in het land doneren voor de armen, zieken en kinderen zodat die ook een toekomst kent

 

Ze steunen die mensen die alles hebben verloren door een grote ramp of catastrofe

En willen dat er goed gedaan wordt met hun donatie blijven geloven

 

Maar ondertussen verdwijnt er groot deel aan absurde salarissen en bonussen naar het management

Dus al dat geld wordt niet voor de mensen die het toekomen aangewend

 

Managers van goede doelen en multinationals vullen hun zakken rijkelijk

Politici verrijken zich over de rug van de burgers vorstelijk

 

Waar is de eerlijkheid en gelijkheid in Nederland gebleven

Waar is de eerlijke democratie hier gebleven

 

Is het een land geworden waar de valse hyena’s ons leeg vreten

Zodat we op latere leeftijd ons geen raad meer weten

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik plaatste net mijn bericht met titel 'Wat raakte mij?'
dit:
Misschien wel 't meest raakte het bericht van een dame wiens zus een paar maanden geleden is overleden.

Ik kwam met deze dame in contact omdat ze buitenspel is gespeeld door het (verp)leeginstituut alwaar hun moeder op een gesloten afdeling is opgenomen.

Die overleden zus... daar heb ik waanzinnig mee te doen, al zal dat geen enkel verschil maken, voor haar. Haar afscheid is reeds een feit: ze nam afscheid van het leven op deze aarde, ze nam afscheid van haar zus. Afscheid van haar moeder kon ze op haar buik schrijven. Ze mocht nog op haar sterftebed geen afscheid nemen van haar moeder.

Het (verp)leeginstituut had reeds besloten: contactverbod is contactverbod; buiten spel is buiten spel.
De tranen rolden over mijn wangen. Het raakte diep.

Het raakt nog. Dit raakt pas kwijt als dit soort gebeurtenissen behoren tot de verleden tijd.

©hristelgroetje.

.. dus ik herken best iets in jouw bijdrage. . .