Public

Op weg naar mijn lief.

Shasja Angel light > Heel diep in mij

Zo was het zaterdag eindelijk zover, na lange gesprekken gevoerd te hebben, op de chat was ik s'ochtends vroeg op weg naar mijn lief. Een gezonde spanning maakte me zich van me meester. Ik stapte uit de auto, en liep richting het station, het sneeuw kraakte onder mijn schoenen. In het schijnsel van de lantarenpalen zag ik de prachtige reflectie van kleine kristalletjes een warm gevoel door stroomde mijn lichaam, een sprookjes wereld ontvouwde zich voor mijn ogen. Op dit moment was alles mogelijk, ik had mijn grote liefde gevonden, ja dat kon gewoon niet anders. Mijn lief en vandaag zou ik haar in mijn armen kunnen houden. Mijn stappen werden steviger mijn onzekerheid was totaal verdwenen. Ik liep de trap af dat me naar het perron zou brengen waar ik in de trein zou stappen. Het was koud, maar dat kon me niet deren, mijn hart klopte warm in mijn lichaam, af en toe maakte hij een sprongetje door de spanning. En duizenden vlinders kriebelden in mijn buik, ik was verliefd. En oooo, wat voelde dat heerlijk. Ondanks dat het nog vroeg was, stonden er toch een handjevol mensen op het perron. In een overdekte ruimte zat een vreemd jong stel, op zijn rug had hij vermoede ik, een zelfgemaakt zwaard. En zijn armen waren akelig bloot. Een vreemd gezicht op deze koude ochtend, mijn interesse was gewekt, dus ik ging bij hun in de overdekte ruimt te zitten. Ze voelden goed ondanks hun vreemde uiterlijk. Een jong stel dat hun weg zocht naar volwassenheid. Juist hun anders zijn maakte dat ik ze in mijn hart sloot. En toen de trein kwam en we gezamenlijk in stapten zocht ik een plekje bij hun in de buurt. En toen de trein reed maakte ik even een praatje met hun. Zo als ik al vermoed had, bleek hij de zwaard zelfgemaakt te hebben. Hij liet me zelfs de zwaard even vast houden. Zo cool. En het meisje liet me een zelfgemaakt mes zien, die ik ook even vast hield en bewonderde. Ze vertelden me dat ze naar één of andere ontmoeting samenkomst gingen, waar ze een soort rollenspel gingen doen. Hoe bijzonder is dat? Ik had wel veel meer willen weten maar ik wilde hun niet te veel storen, dus ik pakte mijn boek. En begon te lezen.

Mijn eigen boek, terwijl ik de woorden van mijn zelf geschreven verhaal las, maakte zich een grote trots van mijn meester, dit had ik geschreven . Een wens die in vervulling was gegaan. Mijn eigen boekje, een levens/liefdes verhaal. En ik was op weg naar mijn geliefde. Mijn hart sprong haast uit elkaar van geluk. Hoe mooi zag het leven er opdat moment voor me uit. Niets deed er even meer toe, niet de dingen die nog moesten gebeuren de aankomende tijd. Niet de problemen van het afgelopen jaar, alleen dit moment deed er toe. Ik hier in de trein, mijn boekje aan lezen, en op weg naar mijn lief. Buiten begon het langzaam steeds beetje bij beetje lichter te worden. Het jonge stel was in Zwolle uitgestapt. Toen de trein weer begon te rijden begaf ik me richting de wc. Toen ik even later op de wc zat en plaste, bleek de deur niet goed te sluiten. Hoe ik probeerde de deur dicht te krijgen het lukte niet. Zat ik daar even in een hele vervelende positie, met mijn broek halve wegen mijn knieën, probeerde ik met één hand mijn broek op te hijsen, en met de andere hand de deur dicht te houden, terwijl ik vurig hoopte dat niemand anders gebruik hoefde te maken van de wc. Want dan zou ik toch wel behoorlijk te kijk staan. Gelukkig kwam er niemand aan, en uiteindelijk zat mijn broek ook weer op de juiste plek. Ik liet de deur los om de rits en knoop dicht te doen. Opgelucht liep ik even later weer naar mijn plek. Moest toch wel even lachen om de hele situatie. Ik begon weet te lezen.

Een poosje later stopte de trein bij Utrecht centraal, hier moest ik overstappen. Wat was het hier groot, ik liep met de menigte mee. Je zou hier kunnen verdwalen. Gelukkig had ik thuis uitgeprint op welk perron ik moest zijn, en uiteindelijk vond ik deze ook. Was dat de trein die ik moest hebben? Maar mijn station stond niet op het bord, en bij twijfel niet in halen. Zat ik nu toch op het verkeerde perron? De trein reed weg, een vrouw vroeg waar ik heen moest, schijnbaar zag ze mij ontreddering. Toen ik haar die liet zien, zei ze dat het toch die trein moest zijn, maar ook zij vond het vreemd dat het station er niet bij stond. Maar er zou wel een andere komen. Daar stond ik dan, probeerde te vinden hoe laat de volgende trein zou komen, en of ik hier dan goed stond. Kon het niet vinden op de grote borden. Toen veranderde het kleine bord van tekst en de volgende trein zou over 15 minuten komen, en hier stond mijn station wel bij. Nou de 15 minuten kon ik wel wachten.

Ik kocht een broodje en kreeg een gesprek met de man die deze verkocht. Hij vroeg me waar ik naar toe ging en vertelde hem dat ik op weg was naar mijn vriendin. Belangstellend vroeg hij hoe lang we elkaar al kende, en waar ik haar ontmoet had. Ik vertelde hem via Facebook, hij was blij met internet dit gaf hem ook de mogelijkheid om anderen te ontmoeten, want hij was homo. Voor een hetero was het makkelijker om zo contacten. Ik was het met hem eens. Toen er een nog een klant binnen kwam ging ik weer naar buiten, wachtte op mijn trein en knabbelde aan mijn broodje. Daar was de trein. Vlug stapte ik in. Even later moest ik al weer uitstappen. Mijn lief was er nog niet. Ik belde haar, maar ze pakte niet op, even later belde ze zelf dat ze iets later kwam. Ik was gespannen, wat nu als ik de klik niet zou voelen? Ik had me geen zorgen hoeven te maken. Toen de auto stopte en zij uitstapte en naar mij toe liep, maakte mij hart een sprongetje. En toen ik haar eindelijk in mijn armen kon sluiten en mijn lippen haar lippen raakte. Voelde het zo lief en vertrouwd. Ja we hoorden bij elkaar........... Het werd een weekend vol liefde, maar wat is het dan weer moeilijk om afscheid van elkaar te moeten nemen. Op naar de volgende keer kan haast niet wachten....... 

Shasja

Kijk ook op mijn site

Bestel hier mijn boekje

Nuon als energieleverancier

Help deze website mogelijk te maken en stap over naar Nuon als energieleverancier.
10/01/2017 15:54

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
1
16/01/2017 11:20
Wat een leuk verhaal! Heel veel geluk samen (L)
16/01/2017 15:29
Dank je wel komt goed. ;-)
1
11/01/2017 22:53
beide zeker fotomodellen wat en mooie foto van beide belissimo.
13/01/2017 14:06
Dank je wel :)
1
11/01/2017 19:14
Wat een vreugdevolle gezichten voor het leven lang:-)) Ik wens jullie welgemeend alle geluk en gezondheid toe:-))
11/01/2017 21:54
Dank je wel Mars.
1
11/01/2017 01:34
Ik vind dit beter dan eerdere stukjes. Daar was het alleen ik. Nu doet de omgeving mee. Dat is toch veel leuker?
1
11/01/2017 21:54
tja misschien. Maar fijn dat je dit beter vind. ;-))