Emigreren doe je niet zomaar

Door Chayenna2 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het speelt zich al jaren af diep in mij. Op verschillende momenten komt het verlangen naar boven.


Het is een verlangen wat niet uit te leggen is in woorden.  Een verlangen waarvan ik 17 jaar geleden al aangaf dat als kinderen oud genoeg waren om voor zichzelf te gaan zorgen, ik uit Nederland zou vertrekken.  Een verlangen wat ik sinds allerlei gebeurtenissen in 2009 de kop heb ingedrukt.
Het is eind 2008 wanneer ik het helemaal gehad heb nadat er een nekhernia is geconstateerd.  Opnieuw wordt ik geconfronteerd met het verlangen wat al jaren in mij leeft, maar ik kan er geen draai aan geven.  De lichamelijke klachten stapelen zich op, en ik begin opnieuw te kijken naar mijn leven. Is dit hoe ik verder wil in mijn leven?  Als ik om me heen kijk zie ik dat ik alles heb wat je maar kan wensen.  Drie prachtige kinderen, een man die van me houd, beiden een goede baan, een huis vol spullen, rekeningen die we gewoon kunnen betalen, twee keer per jaar op vakantie, en toch…….

Het is zeker tijdens de vakantie periodes dat mijn verlangens terug in bewustzijn komen. Samen met mijn man geef ik er dan even aan toe om lekker weg te dromen in het land waar we dan zijn.  Wat wel begint op te vallen is dat ik eenmaal in een ander klimaat mijn lichamelijke klachten na een aantal dagen totaal zijn verdwenen.  Echter het blijft bij dromen en eenmaal thuis zijn we de droom alweer snel vergeten.

defa756a955e94d0cd1753507d9d7998SU1HXzAw

Zo gebeurde dat ook na de vakantie in 2008.  Echter nu begon de droom zo in mijn onbewuste door te spelen dat het allerlei gebeurtenissen in gang zetten.  Ik kwam thuis te zitten met een dubbele nekhernia. Hierdoor keerde ik me steeds meer in mezelf, en elke prikkel van buitenaf werd me teveel.  Ik besloot te gaan scheiden en besloot begin 2009 te beginnen met een reis alleen naar Frankrijk. Niemand die nog iets van mij en de keuzes die ik maakte begreep, maar hoe kon ik die uitleggen als ik ze zelf niet begreep?

Zo werd 2009 een jaar van reizen en loslaten van alles wat ik kenden. Loslaten van alles waar ik van hield. Het loslaten van alles waar ik me veilig en vertrouwd mee voelden.  Na Frankrijk ging ik samen met want toen mijn ex man was geworden naar Canada en nog naar Spanje.  Daarna vertrok ik weer alleen naar Schotland om uiteindelijk in Zweden te belanden.  Samen met vrienden daar zou ik deel gaan nemen in een project om een eco dorp op te bouwen. Echter na een aantal weken werd me al heel duidelijk dat het samen eruit zou bestaan dat ik de totale financiële kosten mocht gaan dragen. En zo stond ik op 30 december met heel mijn bezit van twee koffers terug op Schiphol. Een hoop ervaringen wijzer, en een droom die totaal in duigen was gevallen.

40fe98025cb84d3241275d1b8becc780RFNDRjMx

Gelukkig dat ik het woord opgeven nooit in mijn woordenboek heb opgenomen. De droom echter werd wel diep begraven binnen in mij. Net zoals ik alles wat ik ooit mijn innerlijke wereld noemde, liet verdwijnen in een diep zwart gat.  Ik begon gewoon opnieuw. Na enkele weken met heel veel gesprekken met mijn ex, besloten we weer samen te gaan wonen.  We ontdekte nieuwe dingen in elkaar en de sterke band die we in al die jaren altijd al hadden gehad  werd vernieuwd en daardoor nog sterker.  Steeds meer besefte ik dat het niet uitmaakt waar ter wereld ik ook ben, dat de plaats waar mijn hart is, ook de plaats is waar ik mij thuis voel.

Echter lichamelijk kwam er geen verbetering.  Liesbreuk, nekhernia, opnieuw liesbreuk, rughernia. En zo belanden we in februari dit jaar in Curaçao. Na een week was ik meer opgeknapt van de operatie dan in de 13 weken die er voor af gingen.  Toch kon ik niet totaal genieten van mijn vakantie. Vaak kwamen er vele negatieve gedachten bij me op, en ik begreep maar niet waarom.  We hadden een aantal leuke contacten ook met de plaatselijke bevolking. Het weer was er heerlijk en lichamelijk ging het alleen maar beter.  Dagelijks werden we geconfronteerd met de vele mogelijkheden die Curaçao te bieden heeft, en  manlief begon nu zijn dromen uit te spreken. Dat was hetgene wat de weerstand in mij teweeg bracht.  En waar ik daadwerkelijk van een mug een olifant maakten in mijn gedachten wereld.  Echter ik liet de gedachten voor wat ze waren, ik liet de emoties die ze teweeg brachten voor wat ze waren.  Mijn innerlijke verlangen en droom waren weer wakker gemaakt, en hoe ik me er verstandelijk ook tegen verzet, ze laten zich niet opnieuw wegdrukken.

1876f712e117319bfb1811d92121d0e7SU1HXzA3

Het besluit ligt vast.  Over enkele maanden vertrekken we naar Curaçao.  De plannen zijn om eerst voor 2 maanden te gaan om zo te zien of er daadwerkelijk te mogelijkheid is om een bestaan op te zetten en om te zien of mijn lichamelijke klachten werkelijk ook na een langere tijd zijn verdwenen. Maar ondertussen beginnen er onverwachtse dingen plaats te vinden.  Een neef van een goede vriend heeft een hotel op Curaçao  en zoekt nog iemand voor de technische dienst. Jammer genoeg heeft het gesprek afgelopen maandag niet door kunnen gaan, dus weten we niet of het iets voor ons zal zijn. Maar terwijl mijn hoofdje nog steeds zoekt naar allerlei argumenten om de plannen af te blazen, komt de innerlijke droom steeds meer op de voorgrond.  Zal hij deze keer  nu werkelijkheid gaan worden? Ik zal jullie de komende maanden van de ontwikkelingen op de hoogte houden.

Copyright Nederland2012@ Gerda Verstraeten

http://www.stemmenhoren.com

http://www.chayenna.jouwpagina.nl

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je boogschutter voor je reactie. Ja ik ga er deze keerook zeker voor.
klimaat verandering kan inderdaad wonderen doen voor lichaamelijke klachten. Ik zou zeggen er voor gaan, goed artikel.
Bedankt voor jullie reactie pooky en maansteen
Dapper !
Net je verhaal gelezen,best heftig ,wens je daarom beterschap en heel veel succes duim
Schitterende draai in je leven...het wordt een mooie ervaring . Ik was er.Veel succes!
Duim taco
Dank je Taco,ja een draai zal het zeker gaan geven, maar welke kant op,daar ben ik heel nieuwsgierig naar. Het is toch een stap die je gemakkelijker maakt als je nog jong bent, dan als je de 50 gepasseerd bent. De tijd zal het uit gaan wijzen wat deze nu draai teweeg heeft gebracht in mijn leven.