x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

He du, Radrenner

Door Scriba gepubliceerd op Monday 03 February 13:42

Wielrennen was in de jaren zeventig een onbekende sport in Oostenrijk. Bij het zien van een renner op een klonk al snel "Guck mal, ein Radrenner" en "Guck mal, ein Rennrad". Van de wielercoryfeeën die wij massaal aanbeden hadden de Oostenrijkers nooit gehoord.

He du Radrenner

In 1970, ik was 17 jaar,  fietste ik als nieuweling een bij wielerclub in Arnhem. Kort voor de zomervakantie besloot ik mijn Peugeot, een nieuwelingenfiets met vast  verzet, mee te nemen naar Oostenrijk. Het karretje werd noodzakelijkerwijs voorzien van een plastic Simplex derailleur. Achter een pignon met vijf kransjes, voor twee kettingbladen met 52 en 48 tanden. Helemaal fout, maar in de korte tijd die me restte vond ik niets anders binnen het beperkte budget. Ik had er ook geen flauw idee van wat een geschikt verzet was voor de Alpen. Haast was geboden, de vakantie stond op losbarsten.

3ecad62671a6468f3c3490a06935ff9c.jpgDe reis ging naar Karinthië. Ik beklom er enkele malen de Simonhohe, een klein skioord op zo'n 1200 meter hoogte.  
Stijl was het, erg stijl. De eerste keer stapte ik op het tweede stuk van 28% af, vlakbij twee houthakkers die bij de aanblik van een wielrenner stopten met het uitdunnen van het Fichtenwald. "He du Radrenner, aufsitzen Mann!"
Bij de tweede beklimming vermoedde ik achter iedere boom een houthakker. Mijn benen ontploften bijkans, maar ik bleef zitten.
90e01ac667da30e7baad54473e6f40cd_medium.Mijn familie die mijn heldendaad zou komen aanschouwen, kwam pas omhoog sukkelen toen ik op het Gipfelterras aan m'n tweede Apfelsaft zat. Jammer, maar ik constateerde met gepaste trots dat ik sneller was dan dat men verwachtte.
In 2011 zijn we er nog eens geweest. Minder fietsers dan in de Franse Alpen, maar ze zijn er. Dat was anders in 1970. Wielrennen was een onbekende sport in Oostenrijk, getuige de kreten die de alpenbewoners slaakten: "Guck mal, ein Radrenner" en "Guck mal, ein Rennrad". Van de wielercoryfeeën die wij massaal aanbeden hadden de Oostenrijkers nog nooit gehoord.
De bergen waren om in te wandelen, om te beklimmen met pikhouweel en om vanaf te skiën. Tegenwoordig worden door meerdere reisorganisaties fietsvakanties in Karinthië aangeboden.

Déjà vu

Drieënveertig jaar later dacht  ik aan de Oostenrijkse houthakkers toen een broodfotograaf die op de Mont-Ventoux zijn kost verdient met het bedienen van de ijdelheid van hobbyfietsers, me wilde vereeuwigen. Hij doemde op, net op een moment dat ik wilde afstappen om mijn vermoeide lijf rust te gunnen en wat energierijk voedsel naar binnen te werken. Zitten blijven en doortrappen dus. Ik ga niet afstappend op de foto. Het gevoel dat de fotograaf een puike plaat ging schieten gaf me het adrenalineshot om moeiteloos de laatste twee kilometers af te leggen.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.