Cadeau's. Hoe hoort het eigenlijk?

Door Ir gepubliceerd op Thursday 22 November 19:55

De cadeaumaand zit er weer aan te komen... Maar, hoe hoort het eigenlijk?

Na een hele behoorlijke periode wil ik toch eventjes verder gaan met de etiquette…  Er blijkt ook een programma hierover te zijn op Ned. 1 met Jort Kelder. Hiervan was ik niet op de hoogte tot vorige week. Dit heeft me nu dan ook aangespoord verder te gaan met mijn relaas.

Op dit moment ben ik aangekomen bij het hoofdstuk ‘Gastvrijheid’.  Aangezien ik jullie niet met de gehele context lastig wil vallen stort ik me meteen op het gedeelte dat mij erg aanspreekt. Dit gedeelte gaat over het geven van geschenken aan de gastheer/-vrouw. Dit vond ik wel toepasselijk, omdat wij de laatste twee weekenden drie verjaardagen hebben gevierd waarbij ik de gastvrouw moest spelen. Nee, zo’n echte gastvrouw ben ik niet. Ik ben meer zo’n iemand van ‘help jezelf’ en ‘zoekt en gij zult vinden’. Meestal dan ook deze twee in combinatie van elkaar. Maar, deze keren waren anders… Naar mijn eigen bescheiden mening heb ik mij toch wel enorm goed gedragen als zijnde gastvrouw. Niemand is iets te kort gekomen, tenminste, ik heb niemand horen klagen. Iedereen had zijn natje en zijn droogje. Bij die droogjes zaten zelfs nog eigen bereide versnaperingen. Het is niet te geloven hoe voorbeeldig ik me gedragen heb!

Maar, ik dwaal af, ik wilde het hebben over het geven van geschenken aan de gastheer/-vrouw… Hierover wordt iets gezegd dat mij meteen enorm aansprak in de zin van herkenning. Tja, dat is meestal, anders spreekt het je niet bepaald aan lijkt mij, maar ik kan het mis hebben… Velen vergeten een attentie mee te nemen, maar bedenken dan nog net op tijd, wanneer ze langs die ene benzinepomp rijden, dat het misschien wel netjes is om een bloemetje mee te nemen. Een fles drank, die ze meestal zelf lekker vinden, kan men zich ook nog wel bedenken. En dan kom je daar aan met je verlepte bosje of net dat verkeerde drankje en zo trots als een pauw overhandig je het op het laatste minuut gekochte presentje. De reactie van de ontvanger spreekt in zo’n geval vaak boekdelen. Deze weet meteen dat jij vergeten was iets mee te nemen. Het hoefde ook helemaal niet, is iets wat je vaak hoort, maar ondertussen…  Wanneer je iets besluit mee te nemen, doe dit dan niet zo achteloos maar schenk er aandacht aan. En mocht je iets vergeten zijn mee te nemen, zeg dat dan gewoon. Zeg dat je het de volgende keer goed maakt. Dan heb je tenminste tijd om iets leuks te verzinnen en te kopen. Het hoeft helemaal niet groot of duur te zijn. Het gaat erom dat de ontvanger ziet en merkt dat je er aandacht aan geschonken hebt en dat het ook daadwerkelijk iets voor diegene is.

Tegenwoordig wordt er niet zo heel veel meer aan gedaan wanneer je bij iemand op bezoek gaat, maar als je dan toch wat mee neemt blijkt het toch meestal wel dat bekende bosje bloemen of die ene fles drank te zijn die je uiteindelijk mee helpt leeg te maken. En bedankt! Ach nee, dat geeft ook helemaal niet, als het maar gezellig is, toch!?

Wanneer er iemand jarig is probeer ik altijd zo origineel mogelijk te zijn met mijn cadeau, welke dan ook betrekking moet hebben op de persoon. Nee, niet bij iedereen, want wanneer ik naar iemand toe moét dan blijkt mijn originele ik haar best niet te willen doen.  Zeker niet wanneer ik de persoon in kwestie niet een heel erg aangenaam persoon vind, maar waar ik toch moet verschijnen. Is dit erg van mij? Nee, ik vind van niet. Dit zie ik ook vaak terug in mijn eigen te ontvangen presentjes. Kopen ze de welbekende badderspulletjes die ik helemaal niet wil. Stink ik ofzo!? Dit is meestal de eerste reactie die door mijn hoofd gaat spoken. Gelukkig weet ik beter… Geef mij maar een flesje  Coco van Chanel, dan maak je vrienden met mij. Wanneer ik dat krijg weet ik dat diegene mijn aangename geurtje heeft opgesnoven. Natuurlijk is dit nogal een duur presentje, maar je kunt er mij wel ontzettend blij mee maken. Al heb ik tien van die flesjes! Hahaha, nee dat is overdreven, maar het mag wel… Ik dwaal weer af…

Daarentegen, wanneer ik iemand graag mag, dan ben ik meestal al weken van te voren mijn brein aan het pijnigen om uiteindelijk iets origineels te kunnen produceren. In mijn gedachte struin ik door het huis van de aanstaande jarige job. Waar houd die persoon van, wat zou die nog graag gehad willen hebben? In één veeg zijn alle hersenspinsels verdwenen en maken plaats voor mijn originele ik, tenminste wanneer die boven water wil komen. Want dit lukt me niet altijd. Wanneer het me dan uiteindelijk toch gelukt is, ben ik de gelukkigste ziel op aard. Zeker wanneer ik die originaliteit mag overhandigen en er een gelukzalige reactie mij op een voetstuk plaatst. ‘Hoe wist jij dat!?’ ‘Wat mooi! Dat heb ik altijd al willen hebben. Hoe kom je daar aan!?’ Dit zijn echt van die ego-strelende uitspraken die een mens goed doen. Dit is dan ook meteen het fijne aan geven. Iets geven waar jij aandacht aan besteed hebt en ook nog eens in goede aarde valt, dat is het mooiste dat er is. Iemand gelukkig maken met een aandachtig gekozen presentje. Twee vliegen in één klap, om maar eens een gouwe ouwe te gebruiken. (heb nog even proberen te vinden waar dit spreekwoord nou eigenlijk vandaan komt, maar helaas, dit heb ik zo gauw niet weten te achterhalen. Wel ben ik op meerdere leuke en interessante uitleggen gestuit van andere spreekwoorden waardoor ik daar weer enige tijd bleef hangen voordat ik verder ging met dit schrijfsel. Niet dat iemand dat gemerkt heeft, maar mijn concentratie kan snel doorbroken worden bij het afstruinen van het wereldwijde web.)

Hiermee wilde ik dit gedeelte afsluiten. Mijn volgende wijselijke woorden die gaan komen zullen gaan over dat bosje bloemen. See you next time! http://plazilla.com/bloemen-hoe-hoort-het-eigenlijk

P.s.: bijgevoegde afbeeldingen zijn welkome presentjes (in de werkelijke vorm dan welteverstaan... hahaha!)

De foto is gemaakt door Anny Segeren

(c)www.ericakanters.nl



 

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik citeer: "Wanneer je iets besluit mee te nemen, doe dit dan niet zo achteloos maar schenk er aandacht aan. En mocht je iets vergeten zijn mee te nemen, zeg dat dan gewoon."
En nog een citaat: "(...) want wanneer ik naar iemand toe moét dan blijkt mijn originele ik haar best niet te willen doen."
Bovenstaande citaten uit je artikel vind ik haaks op elkaar staan. Wat je eerst zegt komt neer op "raffel het kopen van een geschenk niet af, geef dan helemaal niets", terwijl je daar in het tweede citaat geen moeite mee lijkt te hebben als je iemand niet mag. Dan zou ik zeggen: wees dan ook consequent, en ga gewoon in z'n geheel niet op bezoek bij iemand die je niet mag.
Toch heb ik je artikel met plezier gelezen, en ik ben het zonder meer eens met het gedeelte dat je de aankoop van een geschenk niet moet afraffelen.
Maar zoals ik in het tweede citaat zei is dat mijn originele ik er niet uit komt... Dit bedoel ik in de zin van dat ik wel over het cadeau nadenk, maar dat de originaliteit ver te zoeken is. Nee, ik raffel niet af, maar heb in sommige gevallen meer moeite. Ook moet je soms je partner bijstaan wanneer deze wel wil gaan. Dan ga ik met hem mee en verlaat het feestgedruis eerder dan anders. Snappie?
Soms is het ook zo dat de cadeaus die je zelf in ontvangst mag nemen niet op de persoon uitgekozen cadeaus zijn, er is geen moeite gedaan. Er worden zelfs dingen gekocht waarvan men had kunnen weten dat deze niets voor mij zijn. Bewust of onbewust? In ieder geval blijkt op zo'n moment, wanneer ik voor diegene iets moet kopen mijn originaliteit mij in de steek laat. Tja, wat kan ik zeggen... Ik ben ook maar een mensch!
steeklaat
Alles duidelijk, dat je soms je partner wil bijstaan als deze wel wil gaan bedacht ik me naderhand ook. Was ook de enige verklaring die ik kon bedenken om toch te gaan. Bedankt voor je uitleg!
Hahaha, toevallig dat je dit ook bedacht!
Graag uitgelegd hoor! ;)
Leuk artikel.
hou heel erg van originele cadeautjes.
niet die gewone standaarddingen.
met pakjesavond in het vooruitzicht probeer ik vooral de kleur roze te vermijden - 2 nichtjes - Draken, dino's, schildpadden en reptielen zijn gelukkig heel belangrijk voor de twee.
Dat zijn nog eens leuke cadeau's! Vooral die draken!
tja, met poppen hoef ik gelukkig niet aan te komen.
Hahaha, dat scheelt! ;)
Waar was jij al die tijd? hihi
Druk druk druk met vanalles en nog wat en met mezelf. Was eventjes niet helemaal mezelf. Troubles in puberland...
Mooi en duidelijk artikel duim van mij
Dank je wel Vandollum!
lang geleden jahoor, blij je terug te lezen!
Fijn te horen dat je blij bent mij terug te lezen! ;)
Tjee, lang geleden zeg! Leuk je weer te lezen!
Originele cadeautjes zijn leuk, maar het is zooo moeilijk om steeds iets nieuws te bedenken.
Ja, het is inderdaad heel lang geleden, maar ben dan ook behoorlijk druk geweest.
Originele cadeautjes zijn moeilijk te bedenken, daarom laat ik ook wel eens een jaartje verstek gaan om het daarop volgende jaar wel met iets origineels te komen...