We zijn het eens, vinden elkaar interessant! 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/046baa52b9bf0628e815e18260676a8e.jpg

We besluiten verder te breien aan ons contact 



We willen onze relatie verdiepen en zijn ons er beiden van bewust wie de naald is en de draad 
( Komt u dit artikel bekend voor? Dat kan. Ik heb deel één verdeeld want ik kreeg de Xeadlay-out niet goed omgezet en heb het meteen nog wat omgewerkt)

We erkennen beiden  elkaars unieke waarde en zijn nieuwsgierig naar elkaar.
Als breiwerk kunnen we niet zonder elkaar.
Laten we nog eens wat vragen stellen:
  1. Breien we om en om, één recht en één averecht? Dat heet in de breibranche de gerstekorrel (zou ik in relatie vertalen als gelijkwaardig) 
  2. Aangezien we veel met elkaar doen wordt ons meesterwerk uiteraard steeds zwaarder en groter. Dat kan voor de pennen wel eens vermoeiend zijn, want al die steken van onze poncho hangen aan die paar breinaalden. 
  3. Mogen zij u af en toe om hulp vragen om uit te rusten? Neemt u de naaldtaak dan over?


Na verloop van tijd zijn we in staat samen iets luxers te scheppen


We willen in overleg over tot een moeilijker patroon, kabels of gaatjes breien. Ik zou dat in onze relatie de verkennende  fase noemen. Het wordt al een stuk intiemer
Indien we erg bedreven worden maken we zelfs ingenieuze gaatjespatronen. Dat laatste heet ajourwerk 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/6e83334ecad9df6889c71dd45090836a.jpg
Natuurlijk gaat frisse wind door al die gaatjes, (in iedere relatie moeten we af en toe onze plaats opnieuw bepalen) Men wordt vaak in de verdediging gedreven en roept pissig dat de ander de schuld is van zijn/haar ongeluk. Onverwacht, is er dan mot, vooral als we van natuurlijke wol zijn. Soms komt de strijd om het gelijk om de hoek, (die niet te winnen is) Begrijpelijk en niet te voorkomen, maar juist dan is het tijd om beiden stil te zijn en naar elkaar te kijken. 


Hebben we elkaar te vanzelfsprekend genomen? 

  1. Wil ik onze breiklus nog wel? 
  2. En u? 
  3. Als breipennen of draad? 
Het heeft ook met seizoenen te maken. Ach, samen kunnen we veel aan zolang we overleggen en in vakantietijd genieten we ervan dat de zon schijnt, dat we nieuwe landschappen exploreren. Het wisselende weer kunnen we hanteren, is nou eenmaal niet te controleren.

Laten we de rode draad eens van een andere kant bekijken

Helaas is het een wijd verbreid misverstand dat een ander ons iets ‘aandoet’
U denkt dat de ander zeggenschap heeft over uw gevoelens en uw tegenstander is?
Hoe bent u op dat idee gekomen? Had u wellicht ouders die te lang deden of u zelf niet denken kon? Moest u vaak uw innerlijk ontkennen om te overleven? Verdenkt u de naald of de draad ervan u te willen overheersen zoals uw ouders? Gelukkig zijn we inmiddels allemaal volwassen en in staat te kiezen of en waarover we kwaad, blij,verdrietig, hitsig, etc worden. Lastige pottenkijkers (ouders) hebben niets meer in te brengen. Toch? Als dat wel zo is, moet u het door HEN gebreide kindertruitje uithalen, (bij de boorden beginnen en kijken welke steken er zijn gebruikt, opdat u met anderen een werkstuk kunt maken waar u zich wel prettig bij voelt).


Niemand 'maakt' een ander en u staat niet onder curatele! 

U staat de ander toe emotie in u op te roepen. (verdriet, boos, lief, jaloers etc.)
De vraag is nu: Aan de hand waarvan roept die ander emoties in u op. 
Het antwoord daarop is namelijk veel relevanter voor u en daardoor tevens voor de ander. 
In principe bent u de enige die macht heeft over uw emoties en gevoelens…
  1. Raakt de ander uw gevoelige snaar? 
  2. Mag dat niet of wel? 
  3. Is het verboden u te beroeren? 
  4. Wat er daar zo eng aan?
Vraagt u zich op dat moment af of men u een spiegel voorhoudt of dat men u wil overheersen, plagen, treiteren? Ik wel en meestal zal ik pas bij navraag zeker weten hoe de vork aan de steel zit want mijn invullingen over uw motieven kunnen er heel ver naast liggen en hoeven de lading niet te dekken.

Op één of andere manier heb ik de spiegels van anderen altijd zinvol en prettig gevonden, ook als het in eerste instantie zeer deed. Oh, niet in elke situatie en ook niet altijd meteen, maar met vallen en opstaan leerde ik het waarderen dat de ander mij wakker schudde. Ik ben hem mijn leermeesters gaan noemen
Ik vind het niet fijn dat iets me eenzaam maakt, maar het is onlosmakelijk verbonden met volwassen worden en eigen baas zijn, (ook over emoties en gevoelsleven).

Alleenzaamheid

Dat is de tol die men betaalt om autonoom te zijn
Losgekomen van de regels van ouders maakt het in feite niets meer uit of u de naald bent of af en toe een draad wilt zijn. Dat zijn afspraken die we telkens opnieuw met elkaar kunnen maken. Het is helaas wel een gegeven, dat men altijd alleen is. Ook in een relatie, een groep of in oorlog, maar samen kunnen we het wel klaarspelen om een kunstig breiwerk af te leveren, warm, aandacht in liefde en begrip.

20/07/2012 11:44

Reacties (5) 

Voordat je kunt reagearen moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
09/05/2013 18:29
Iedereen laat wel eens steken vallen het is de kunst ze weer op te halen wat de een vaak beter lukt dan de ander.
20/07/2012 16:37
heel mooi artikel, super geschreven.
breien zelf is zeker mijn hobby niet,
In de relatie laten we weinig steken vallen gelukkig.
20/07/2012 14:34
Schitterende brei metafoor voor relaties en liefde! Duim taco
20/07/2012 13:18
We zullen allemaal wel eens steekjes laten vallen :)
mooi geschreven
20/07/2012 12:43
zo dat is even super mooi neer geschreven een dikke duim van mij