Satanische gebeden (deel 1)

Door Weltevree gepubliceerd op Thursday 19 July 11:15

Het begint onaangekondigd, buiten.

7f33558212d75cefd0202d8bad9b7512.jpg

Ik voel me groot, mag alleen boodschappen doen. 

De zelfbedieningswinkel werd met veel bombarie bij ons in de buurt geopend. Dat is het nieuwste van het nieuwste. Geen toonbank met iemand in witte schort of jas erachter. Je hoeft er niet meer te wachten op je beurt en iedereen mag met een ijzeren mandje- het hengsel doet wel zeer aan je arm- de boodschappen van de schap pakken. Het is niet ver lopen en ik ben heel vastberaden de laatste tijd: 
Ik weet dat het meestal niet werkt, maar door mamma te helpen verdien ik misschien toch ook eens een lachje, of een pluim op mijn hoed?
Het is een zonnige vrije woensdagmiddag als ik onder de bijna rijpe hazelnootbomen van de Jacob Cremerstraat loop. Aan mijn arm bengelt de rieten boodschappenmand met het fel gebloemde oranje katoentje, dat mijn moeder er zelf in heeft gemaakt. 
Mijn moeder kan alles. Ik ben heel trots op haar. Ik zal wel nooit zo handig worden, maar ik let wel altijd heel goed op. Zoals ze nu ook weer een beweegbare deksel heeft gemaakt op die mand. Fantastisch. Hij sluit in het midden met een elastiek waardoor het iets weg heeft van de grabbelton op de kleuterschool, waar ik tijdens de missiedag een cadeautje voor een dubbeltje uit mocht pakken.
Niet dromen Dradromelaar...jam en Bleuband, daar gaat het om. 

"Door, denk eraan! Goedkope sjem zonder hele vruchten, anders is de pot te snel leeg!" 
Ze heeft het drie keer herhaald alsof ik altijd alles vergeet en niet weet dat het thuis geen vetpot is. 
En margarine, herhaal ik onhoorbaar in een ritmisch liedje. 
Sjem en bluubent, sjemen bluubent, sjem enbluu, sjemmerde bemmer bluubentmemmerde.
Plotseling schrik ik van iemand die veel te dicht achter me loopt.
"Ze merkt het niet, echt niet!" sist het.
Ik kijk om. Er is niemand te bekennen hoewel het treiterende gefleem wel doorgaat.
 
"Eentje maar Dorie. Een. Er zitten zoveel dubbeltjes in die portemonnee. Méér dan genoeg!” 
Ik schrik me een slag in de rondte,  bloos, witheet-bloedrood en kijk om me heen of iemand me ziet. 
Het is de duivel en hij is inderdaad niet te zien, zoals Broer zegt. Heel warm krijg ik het ervan. 
“Ze mist hem niet. Net goed ook, 't is haar eigen schuld want ze let nooit op jou.”
Bijna kokhals ik van de misselijkmakende suggestie dat ik stelen moet.
Denk jij, vuile viezerd, dat ik zo makkelijk te verleiden ben als mijn broer?
“Haha...Ze vindt jouw hulp doodnormaal, zegt nooit dank je wel en als Broer helpt... sjongejonge, dan is het of de hemel open gaat. Wat ben jij dom zeg! Ahahihih, sliep uit, domme geit. Als zoonlief iets doet is ze altijd dolblij, maar jou ziet ze nooit. Zegt ze ooit iets aardigs? Merk je niet dat zij je treiteren, die twee?" 
Natuurlijk wel, stomme engerd.  
"Zie je wel? Pak er maar rustig één! In het veen mist men één twee turven niet!” 
Ik draai me om, roep kssssjjt in het niets en weet hoe raar het eruit moet zien voor die man aan de overkant
“Doe toch, bange schijter, slome duikelaar. Dan heb je er voordeel van dat je niet bestaat." 
Ik let niet meer op jou, vuile verraaier. Ik weet dat jij in mijn hoofd bent gekropen om mij stout te maken, maar ik luister niet, hoor je? Als ik ergens anders op let verdwijn jij vanzelf, gemene vieze, vuile...viezevuileviezze
 
Ik blijf zenuwachtig, ook als ik de winkel binnenga. 
Zelfs de leuke bel leidt me deze keer niet af, daarom let ik extra goed op om de juiste pot uit te zoeken. Broodbeleg, hagelslag en jam staat naast het kokosbrood aan het einde in de hoek. De winkelier komt achter de kassa vandaan en volgt me hinderlijk op de voet. Mijnheer, dit is zelfbediening, ik hoef geen hulp. Tot twee keer toe vraagt hij wat ik wil en of hij me soms helpen moet. Ga toch weg, vervelende man... 
“Nee hoor, ik kan het alleen. Mama wil geen hele vruchten in de jam en het moet wel de goedkoopste zijn.” leg ik uit waarna hij me vreemd onderzoekend bekijkt. Lacht u nu? Wat is daar mis mee?  
Dan staat zijn gezicht weer op onweer. Denkt u soms dat ik stelen zal? Haha, wat bent u een domme man. Dat betalen is het leukste van alles want ik kan het al precies uittellen. Let maar eens op! Daar ben ik juist erg trots op al krijg ik alweer een rode kop. Dat komt van de duivel buiten, oen! 
De winkelier blijft stuurs, ook nadat ik precies gepast geld op de toonbank leg. Soms begrijp ik grote mensen niet. Op de terugweg komt de duvel niet terug en al word ik die dag nog een paar keer rood omdat ik aan hem denk, van de doortrapte gedachte dat ik een dief moet worden ril ik.
 
's Avonds in bed spookt hij echter sissend door het donker en kruipt door een luikje in mijn hoofd. Een bok met ruwe behaarde poten en stompe hoorns op de mensenkop. Hij heeft spleten in vurig gele ogen die gemeen loeren en dreigt met grove scherpe hoeven van grauwgrijze hoorn als ik de volgende keer niet naar hem luister. Ik pak snel mijn troost onder het hoofdkussen vandaan en kruip veilig tegen de kinderen aan in het bibliotheekboek, dat is gisteren heb gehaald. Ik ben alweer halverwege. Door bij het licht van de straatlantaarn de avonturen van Anneke en Jan op de boerderij mee te beleven, merkt de duivel dat ik niets met hem te maken wil hebben. Hij verdwijnt zoals hij kwam, gelukkig., maar daarna volgen lastige weken want die smerige Satan verschijnt zodra ik met hem alleen ben. 
 

"Kijk in de keukenla, daar ligt het geld voor het grijpen." 

Het dwingende gefluister komt altijd net als ik rustig en gelukkig ben en ik merk ook niet dat die vieze kerel me met rust wil laten, al probeer ik streng op hem in te praten.

Die woensdagmiddag is het huis leeg als ik uit school kom. 

Er ligt geen briefje maar mama’s portemonnee ligt eenzaam in het midden op de keukentafel.
Ze is misschien voor de watergolf naar de kapper? Zal ik de knip gaan brengen anders kan ze niet betalen? Ik weet precies waar het is. Het duurt zo lang voordat ze komt. Ze laat vast en zeker weer het haar verven met die donkerrode glans van het mahoniekastje bij tante Hermien.

e6db4c8da3826f6401ba0b060f70fd82.jpgIneens staat kippenvel hoog op mijn armen. 
Oh nee, niet weer, niet deze keer! Houdt het nooit op? Op klaarlichte dag, nog wel!. Verdorie,
De treitergeest is er wel. Terwijl de zon warm door de keukendeur danst hoor ik hem, voel ik hem in me prikken met een lange nagel en zijn smerige warme stank kringelt walmend in mijn neus.  Ik nies...en nog eens...
Omkijken hoeft niet, hij blijft onzichtbaar, maar ik weet het wel, hij hangt boven de tussendeur, gescheiden door de dikke muur waar aan de andere kant in de woonkamer het kruisbeeld hangt. Hij heeft het heel goed bekeken, de stomme duvelstoejager, zit tussen mij en Jezus in . Ik heb het altijd te doen met de zielige man, zielig vastgenageld en pijnlijdend zonder te huilen. De palmtakken achter de gekromde rug bezweren volgens mijn moeder donder en bliksem, maar verdroogd groen voorkomt helemaal niets.
Het kwaad golft traag plakkend door de keuken en stinkt naar brandend haar, nat geplaste onderbroeken en rotte eieren. De hete damp die langs mijn nek golft verlamt me, water loopt ineens van mijn rug. Het hart roffelt als een razende zodra het sissende sluwe fluisteren begint te stoken.
 
"Een dubbeltje, verdorie Dorie. Ik zweer het je! Er zit er precies ééntje te veel in. Die is voor jou bedoeld, echt waar, geloof me nou maar." Nee, ik geloof jou niet! Ga weg! 
"Ik ga jou bewijzen dat je geen gelijk hebt, het niet waar is,” mompel ik zenuwachtig en ga boos obstinaat aan de tafel zitten om de portemonnee open te knippen en in zijn geheel leeg te kiepen..  
Het is veel. Een schat schittert in de zon alsof Dagobert Duck ons heeft bezocht. 
Plotseling liggen er handen op mijn schouders. Slanke warme handen die mij een trots sterk gevoel geven. 
Bijna niemand raakt me nog aan en het voelt veilig en warm, dat geruststellende gevoel is vast van Onze Lieve heer. Dan hoor ik Jezus zelfs stilletjes fluisteren: 
“Zie je wel... Doorke, jouw mama vertrouwt jou wel met zoveel geld.”
“Zie je wel, duvelse kwal, ze laat het achter omdat ze weet dat ik niet stelen zal.”.
Rustig dwaalt mijn wijsvinger over het geld en ik begin het, als in trance, te sorteren. 
Twee Guldens, vier kwartjes, verdraaid ja, eenentwintig dubbeltje, zes stuivers, en vier losse centen. Dat is vijf gulden tien plus dertig en vier. Vijf gulden vierenviertig ligt in het gelid in de zon te glimmen
 
Ik schrik, krijg het koud. Er ligt een dubbeltje te veel!. 
 

66e4b7995b02f7b38152250ffe575267.jpg

"Zie je wel? Ik zei het toch?” fluistert de doortastende duivelse bok.
Dat ene dubbeltje ligt er inderdaad buitengesloten naast, net zo alleen als ik, Vervelend. He bah... Alsof ik dat dubbeltje ben. Het zal zich alleen gelaten voelen, mag er net als ik niet bijhoren en de vieze gore rotzak heeft potjandorie wel gelijk!
 
“Het verstoort het gelijkmatige ritme. Je hebt hem zo mooi uitgemeten. Wat een heerlijk glitterbeeld, vind je niet?" fleemt hij fluisterzacht, alsof hij is veranderd in een  begrijpende engel die me alles altijd vergeven zal. 
 
"Zie dat ene eenzame dingske daar nou toch liggen. Helemaal alleen opzij. Het roept naar jou, hoor je wel?"
"Het is niet van mij." sis ik eigenwijs waarna het heel stil blijft. Jezus, waar bent u nou? Als u weg bent is het eng, want wat gebeurt er als ik er niet langer tegen kan? Hij heeft immers gelijk, die stinkende kerel.
 
"Wat ben jij dom. Doe toch niet zo kinderachtig. Denk je echt dat ze er iets van merkt, die moeder van jou?"
"Nee, mama zal het niet weten, nee, want ze let er niet op, maar ik weet het wel als ik steel."
"Denk jij heus? Hahahaha, heilige boon, om dat ene domme dubbeltje? Hiha, zie toch hoe het daar expres uitsteekt. Het is bestemd voor jou. Geloof me, als je het pakt zul jij de rest van je leven niet meer zo bang en laf zijn.”  Hij klinkt erg alwetend. Zou hij dan toch gelijk hebben?
 

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Knap dat je het al zo vroeg doorhad en ertegen vocht.
Ik ga meteen naar deel 2
tank joe, heb het met genoegen gelezen en geduimd voor beiden...
Knap opgezet, zat er helemaal in, mooi uitgebeeld in goede zinnen en woorden, genoten wacht op deel twee, schiet je al op?
Al klaar, staat er al op. Dank je Leny
Door, wat knap dat je nu nog in de huid van het kind die te vroeg op dergelijke wijze getest werd, kan kruipen..
Jeetje Weltevree, mijn hart klopt als een tierelier vind het best wel een beetje griezelig. Toch wil ik deel 2 lezen.
Het woord duivel is er volgens mij voor mijn geboorte in de buik van mijn lieve moeder al ingeramd.
Een echter duivel zag ik pas in - naar ik meen - 1974 toen Linda Blair in de exorcist een van de duivel bezeten meisje speelt. die film heeft toch een tijdje diepe indruk op mij gemaakt.
Het vreemde (of wellciht mooie) is dat ik bij jouw prachtig geschreven verhaal deze beelden direct voor me zag, hoewel jij met de duivel sprak en er niet van bezeten was.
Leuke dialogen met een denkbeeldig beschreven kwaad, die in de volgende episode wat meer body krijgt als ik jouw eerdere reacties zo lees.
Dus: snel naar deel 2
Het lijken wel de donkere dagen voor kerst ik mis een paar foto,s.
Pork geeft de DUIM hij heeft goed getafeld,
DRIMPELS.
Zwaar getafeld? Misschien komen die foto's niet helemaal in het hoge Noorden aan?
Zit je in Zweden aan het smurrebrut?