Bromfietsen en sleutelen, dat hoort wel een beetje bij elkaar en leren sleutelen moeten we allemaal. Ik ben met schade en schande wijs geworden voor wat betreft het sleutelen. Ik sleutel nu nog steeds maar dan aan motoren. 

Deel een van de nachtmerrie van mijn ouders

Ik wilde voorvering op mijn bromfiets.

Ik had mijn bromfiets, al was het nog niet zo’n bijzondere. De Eeg was in het geheel niet afgeveerd waardoor je constant het gevoel had dat je er vanaf stuiterde. Achtervering op de Mobylette bouwen was niet mogelijk omdat het frame daar niet geschikt voor was. Het monteren van een geveerde voorvering behoorde wel tot de mogelijkheden. Voor 10 gulden kon ik van een vriendje van school aan een geveerde voorvork komen die afkomstig was van een Mobylette Kaptein. Met de voorvork door middel van een touw op mijn rug gebonden kwam ik op een vrijdagmiddag dol gelukkig weer thuis.  Aangezien ik tot nu toe alle vragen over mijn geliefde bromfiets had ontweken was er niemand meer die vragen stelde over het “vreemde voorwerp” dat ik bij me had. Ik had besloten om het komende weekend in het geheel te besteden aan verbeteren van mijn “race monster”

De originele Mobylette EEG had geen vering

Tips,advies & medeleven

Zoals gewoonlijk gebeurde al het sleutelwerk aan de overkant van mijn ouderlijk huis op straat en nog steeds met het gereedschap van mijn vader. Zaterdagochtend vroeg ging ik, zoals gebruikelijk, met de kist van mijn vader het portiek af en ging aan het werk. Tijdens het sleutelen kwamen er regelmatig vrienden uit de straat kijken om opmerkingen te maken en tips te geven. Het type Mobylette was ongekend populair onder mijn leeftijd genoten, vandaar alle belangstelling voor mijn gesleutel. Terwijl ik zo bezig was stond mijn moeder, bezorgd als ze was om mijn veiligheid, regelmatig uit het raam te kijken. Mijn vader deed dat ook maar dat was meer omdat hij zijn gereedschap in de gaten wilde houden.

Balhoofd met kroonplaat om het passend te maken moest er aan het frame gezaagd worden

Zagen aan het frame

De “nieuwe” voorvork paste niet direct, wat betekende dat er ook aan mijn frame gezaagd moest worden. Op de plaats waar de vering gemonteerd moest worden, werd er een stuk van het balhoofd afgezaagd. Na een dag of twee sleutelen had ik de voorvering gemonteerd. Het vervelende was wel dat ik het balhoofd van mijn frame te kort had afgezaagd waardoor er flinke speling zat ik het geheel maar dat interesseerde me niet. Het oude voorwiel past niet in de geveerde vork en werd vervangen door een exemplaar met trommelrem. Het wiel hoorde niet bij de vork waardoor de verankering van de voorrem ook niet kon zoals het hoorde. Ik wist dit op te lossen door de plaat waar de remvoering opzat met een oud stuk remkabel aan de vork vast te maken.

Het deel waar de remschoenen opzitten moeten verankerd zijn

Plat op je bek na slecht sleutelwerk.

Na een heel weekend sleutelen had ik een geveerde voorvork op mijn bromfiets en was redelijk tevreden, de speling in mijn balhoofd ging ik nog oplossen zo beloofde ik mijzelf. Het geheel zag er alleen niet uit, de voorvering was groen en de rest van mijn stalen ros was met de hand bruin en beige geschilderd. De snelheid van het gedrocht was ook niet om over naar huis te schrijven, ik kon fietsers inhalen maar daar was dan ook alles mee gezegd. Bij de eerste proefrit, na mijn ingrijpende voorvering revisie, ging het al behoorlijk mis. De verankering van de remtrommel van mijn voorrem werkte niet zoals het hoorde met als resultaat dat de rem ook niet werkte. Op het moment dat ik de rem in kneep werkte deze wel maar het gedeelte dat de remschoenen moest vasthouden draaide door. Pas toen het kabeltje waarmee ik de boel verankerd had strak genoeg stond begon er iets af te remmen alleen gebeurde dit zo plotseling dat ik met bromfiets en al over de kop ging.

Ik hield altijd wel wat bouten en moeren over

De nachtmerrie was compleet, ik ging ook sleutelen

Het gebeurde gelukkig niet in het beeld van mijn moeder maar ergens in een zijstraat. Ik krabbelde overeind en ging met bromfiets aan de hand weer naar de plek waar ik aan het sleutelen was. Het gereedschap van mijn vader lag ondertussen weer door de hele straat en dus ging ik dat eerst weer verzamelen. Na een tijdje prutsen met slangklemmen en andere materiaal wist ik mijn voorrem zo te verankeren dat het beter functioneerde. Beter maar nog lang niet perfect natuurlijk. Het deed er niet toe, ik had nu eindelijk een geveerde voorvork op mijn driekleurige gedrocht en dit was nog maar het begin. Overigens was het met sleutelen ook altijd zo dat ik allerlei bouten en moeren overhield en die bewaarde ik dan ergens in een glazen jampot. Als er dan ergens onder het rijden een onderdeel van de brommer afviel wist ik weer waarom ik steeds bouten en moeren overhield. Zonder dat ze het wisten was de nachtmerrie van mijn ouders compleet. 

Deel 4: Een tweecilinder Honda

05/06/2013 16:12

Reacties (3) 

Voordat je kunt reagearen moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
03/07/2012 10:45
Mooi verhaal en zó herkenbaar.
Ik had ook een Mobylette, en de ultieme droom was een verchroomde tank. Maar ja, financieel onhaalbaar.
Leert je wel zelf-relativeren hoe stupide een droom kan zijn.
Duim
03/07/2012 10:45
ja en of ouders nachtmerries kunnen hebben hierover!
Mijn zoon was ook zo'n "sleutelaars"
Duim
03/07/2012 10:45
Geweldig leuk dit. Het doet mij weer terugdenken aan mijn "brommertijd". Knutselen en sleutelen, ja.
Duim.