Met het klimmen der jaren ontwikkelde ik een bij cosmeticagiganten reeds lang bekend fenomeen: een toenemende gevoeligheid voor antirimpelcrème-reclames.

In een tijd dat ik nog strak in het vel zat werden dergelijke reclames achteloos weggezapt. Maar op een gegeven moment, het sloop er langzaam in, begon ik steeds aandachtiger de omschrijvingen achter op de potjes te lezen.

Het begon met de mededeling: ‘voorkomt vroegtijdige rimpels’. Enkel en alleen vanwege dat zinnetje, ik moet ergens achter in de twintig geweest zijn, besloot ik mijn tot dan toe favoriete crème te laten staan en nu eens voor de crème met dat zinnetje te gaan. En dat was het begin …

Merkvast ben ik daarna nooit meer geweest. Elke keer was het een uitdaging een nieuwe crème uit te proberen die gouden bergen beloofde. Het huidige potje was nog niet half leeg of de dames van de reclame spraken mij overtuigend toe dat het toch echt deze crème was die de rimpels deed verbleken. Of het waren nieuw ontdekte stoffen, met onuitspreekbare namen die klonken alsof de rimpel ter plekke in het niets oploste, die mij naar de drogist of apotheek deden snellen. Soms ook overtuigden dames of heren in witte jassen mij die jarenlang onderzoek hadden verricht in diverse laboratoria. En hoe duurder de crème hoe beter, dacht ik tegen beter weten in.

Ondanks steeds weer teleurstellende resultaten bleef ik aandachtig de omschrijvingen achter op de verpakkingen lezen en liet me ter plekke overtuigen door veelbelovende uitspraken. Petje af voor de reclamejongens. Tot het moment daar was dat ik de omschrijvingen niet meer onbebrild kon lezen. Eén en ander valt op een bepaald moment, evenals de rimpels, niet meer te voorkomen. (Onlangs nog een etentje gehad met leeftijdsgenoten en ja, dan komt toch zijdelings de huidige leeftijdsfase ter sprake. De opvliegers. De buik die niet meer weg wil. De armen die gaan lubberen. ‘Alles gaat zakken behalve je tandvlees, dat gaat omhoog’ zei een leeftijdsgenootje optimistisch).

Een vrouw wordt vaak heen en weer geslingerd tussen het zichzelf willen accepteren zoals ze is en het zichzelf slechts accepteren zoals ze is als ze het gevoel heeft er goed uit te zien. En de weg daar naartoe leidt vaak langs kappers, schoonheidssalons en drogisterijen met potjes crème.

Affijn, wetende dat het allemaal onzin is wat er verkocht en verkondigd wordt ben ik eens gaan nadenken. Logisch nadenken. En er ontspon zich een gedachte die ik toch eens uit wilde proberen. Dit keer geen dure crème, maar een oeroud middel dat in de jaren vijftig en zestig in vrijwel elk keukenkastje te vinden was.

Ik probeerde het eerst uit op mijn handen. Mocht het middel toch niet zo geschikt zijn voor de huid, dan liever uitslag op mijn handen dan in mijn gezicht. En mijn handen begonnen in mijn beleving zo langzamerhand ook de tand des tijds te vertonen, dus dat was een mooie testcase. Eerst alleen maar eens één hand uitproberen, dan had ik meteen vergelijkingsmateriaal.

En warempel …

Helaas dames (en heren), ik ga nog niet verklappen wat het is.

Ik ga eerst patent aanvragen!

 

 

02/10/2012 22:29

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
06/10/2012 17:58
Ja dan moet ik maar eens gaan zoeken naar keukenkast artikelen uit de jaren 50.
03/10/2012 11:05
tja wat zou dat nou zijn :)
03/10/2012 08:25
Leuk geschreven, goed de spanning opgebouwd, nu moeten we het allemaal weten..... we zijn nieuwsgierig van aard wij vrouwen. Massaal volgen we deze zilla om het antwoord niet te missen ;-)
03/10/2012 08:04
Ja ik ben ook nieuwsgierig geworden,ach een rimpeltje is niet zo erg.....maar ja het gaat toch wel steeds sneller:)
02/10/2012 23:30
Uienzalf! Levertraan! Haha, nee geen idee. Wel heel benieuwd. Schiet je wel op, want in tussentijd verschrompelen we steeds meer. En je kan straks een artikel maken dat het opmerkelijk is dat als mensen Plazilla lezen beduidend jonger uitzien. Mits je je geheim verklapt... ;-)
02/10/2012 22:57
Puur natuur, daar ga ik voor.
02/10/2012 22:51
te gek, ben benieuwd! Niet vergeten het te melden he....;)