Een positieve instelling van een trainer of coach verhoogt het spelplezier van de jeugd. Hier een voorbeeld uit het voetbal

Positief coachen (2)

In het vorige artikel over het positief stimuleren van de jeugd bij het sporten is er een voorbeeld uit het Judo gebruikt. Hier een mooi voorbeeld hoe het soms goed-fout kan gaan bij het voetbal.

Vader (trainer) en Zoon (speler) op weg naar de wedstrijd

“Succes vandaag hè, en veel plezier!” Mirjam zwaait Bas en Willem uit. Vader en zoon. Beiden een grote tas in de hand op weg naar het “kampioenschap” zoals ze het zelf zeggen. Zover is het nog niet. Vandaag eerst de halve finale. “Als jij nu eens wat vaker naar binnen schuift, zodat Geert de bal vanaf de tweede lijn de buitenspelers kan bereiken dan maken we nog een kans tegen die gasten. En eet je boterham op, anders loop je straks weer als een zoutzak.” Ze stappen de auto in, Willem schudt ondertussen zijn hoofd. In zijn tijd was het wel anders. Uren voor de wedstrijd al klaar en natuurlijk de schoenen gepoetst in de tas. Discipline, daar ging het om. Aan het begin van het seizoen werd hij gevraagd om de leiding van de B1 junioren over te nemen. Zowel de coaching tijdens de wedstrijden mag hij doen als de wekelijkse training. Hij voelde zich vereerd en weer zestien. Lekker ballen met de jongens en ze de fijne kneepjes bijbrengen. Tijdens het eerste trainersoverleg had hij zich als nieuwe coach aan iedereen voorgesteld. Op de vraag wat zijn ambities waren had hij fijntjes gezegd: “De kampioensschaal natuurlijk en als het even lukt pakken we de beker ook.” Het was hem vroeger nooit gelukt met zijn team zover te komen. Een kleine club, weinig nieuwe aanwas. Dat was hier wel even anders. Hij had er zin in!

Teambespreking
Bas en Willem komen als eersten van het team aan bij de club. Hij geeft Bas opdracht de hesjes uit de magazijnkast te halen terwijl hij zich in de kleedkamer gaat voorbereiden. Hij zet de opstelling voor vandaag op het bord en tekent de looplijnen uit die hij met de jongens zal doornemen. Als die verduvelde Roy nu maar op tijd komt. Een lapzwans eigenlijk, maar hij kan hem niet missen. Zijn beste spits.
Een voor een druppelen de jongens binnen. Willem is de coach, en hij vindt dat hij zich ook zo moet gedragen. Roy is op tijd. “Zo,” bromt Willem. “Eindelijk een keer op tijd je bed uit kunnen komen? Ik had je al bijna op de bank gezet. Als je vandaag maar je stinkende best gaat doen. Doelpunten hebben we nodig.”
Als iedereen klaar is begint hij met teambespreking.
“De opstelling staat op het bord,” vervolgt hij. “Peter begint met Gijs op de bank en als Harry zo belabberd speelt als vorige week dan mag Peter er snel in. Ik wil niet meer zien dat je zoveel kansen verprutst.”
Hij kijkt Harry strak en indringend aan: “Twee keer stond je helemaal alleen vrij voor de keeper en je presteerde het beide keren de bal finaal naast te mikken. Dat gaat niet meer gebeuren, Harry, vandaag gaat het er om. Anders een brilletje misschien?”

Is de sfeer nog goed?
Gegniffel in de kleedkamer. Harry een bril, dat wilden ze wel eens zien. Als er één een ijdeltuit is! Willem geniet zichtbaar van de toegenomen sfeer in de kleedkamer en vervolgt: “Maar dat geldt voor meerderen. Jullie zijn gewaarschuwd. Quick’67 staat in hun competitie bovenaan. De vorige keer dat we tegen ze speelden hebben we van ze verloren; met dezelfde inzet als toen wordt het niks. Ik verlang dat jullie alles uit de kast halen voor de volle winst. Laat me niet voor schut staan, er komen veel mensen kijken!”
Snel en behendig neemt Willem de looplijnen door. Met een grote viltstift verbindt hij de rugnummers en zet pijlen naar de posities waar het moet gaan gebeuren. Aannemen, draaien en passen! Het tactisch speelplan komt er vlot uit, vindt hij zelf.
Willem haalt diep adem. Hij roept alle spelers nog een keer in de kring voor de club-yell en dan lopen ze met zijn allen richting het hoofdveld. Ze zijn er klaar voor!

Zin in !

Willem is tevreden. Hij heeft het gevoel dat hij de jongens op scherp heeft gezet. Ze willen ervoor gaan. De winst en niets anders dan de winst.
Willem is enthousiast en heeft het beste voor met zijn team. Hij zet zich in voor de club, maakt er veel tijd voor vrij en bereidt zich gedegen voor. Zowel voor de training, als voor de wedstrijd. Hij heeft verstand van tactische speelplannen en verdiept zich hier ook in.
Willem heeft er zin in.

Het is de grote vraag of de jongens er na de uitbranders van Willem er zelf ook nog zin in hebben. het lijkt er op als Willem er voornamelijk voor zichzefl staat.... Om over na te denken

Vorige artikel in deze serie is uit het judo

 

28/09/2012 12:12

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
03/07/2012 10:40
Nou, dat klinkt inderdaad niet echt positief. zo ontneem je iedereen toch het plezier in het spel, lijkt me!