Dit artikel is een vervolg van mijn vorige artikel over mijn zoon die met geesten praat en ze ook ziet. Er is een hoop duidelijk geworden na het bezoek van een paranormaal begaafd persoon.

Vandaag is er iemand  bij me thuis geweest om te onderzoeken wat er met mijn zoon aan de hand is, toen meneer een stap binnen ons huis deed voelde hij al gelijk aanwezigheid van verschillende personen (onze gidsen).

Ik weet dat er verschillende geesten om ons heen zijn en dat er geen kwaad in zit maar.. zouden we echt zoveel gidsen hebben? Hij vroeg me of ik weleens het gevoel had dat er mensen naar me keken, ik heel nuchter: ja elke dag maarrr dat is heel normaal bij ons.. Voel je weleens gekriebel in je nek? Ja 's avonds als ik op de bank televisie lig te kijken dan voel ik vaak gekriebel of net alsof er iemand achter me staat en in m'n nek ademt, dat zijn dus de geesten die in ons leven zijn gebleven.

Hij heeft een beetje met mijn zoontje zitten kletsen en gekeken naar z'n gedrag, het is dus zeker dat mijn zoon een HSP kindje is.

Wat is een HSP kindje? Hsp kinderen zijn overgevoelige kinderen. Elk kind dat word geboren heeft een band met de goddelijke energie waar het vandaan komt. De energie van universele liefde. Liefde zonder voorwaarden. Bij veel kinderen wordt deze band minder, maar er zijn ook kinderen waarbij deze verbinding zo sterk is dat deze blijft. De zogenoemde helderziende, helderwetende, heldervoelende en helderhorende kinderen. in de loop der tijd zijn er nogal wat namen bedacht: high sensitive kinderen, paranormaal begaafde kinderen, nieuwetijds kinderen, indigo kinderen, sterrenkinderen enz..  Deze kinderen hebben een groot inlevingsvermogen in het gevoel van een ander.

Mijn zoontje heeft een "denkbeeldig" vriendje. Hij praat tegen iets wat een ander niet direct kan waarnemen, je ziet gelijk al dat het voor hem een zeer reele wereld is. Een wereld waar hij eigenlijk al mee leeft en mee communiceerd.

De meneer die hier was keek telkens opzij, naar iets dat ik niet zag. Ik heel nieuwschierig "waar kijkt u nou steeds naar?"  Een klein jongetje zegt die meneer, rond de 2jaar oud. Uw zoon..

De tranen sprongen in m'n ogen, ik heb 2,5 jaar geleden een abortus moeten doen omdat ik alles kwijt was en er niet voor zou kunnen zorgen, ik wou het houden maar ik wist dat dat gewoon niet kon en heb het met pijn in mijn hart weg moeten laten halen. Elke dag denk ik eraan en vraag ik me af hoe het geweest zou zijn als hij gewoon op de wereld was gekomen, als hij gewoon net als mijn andere zoon in mijn armen had kunnen liggen. Het voelde zo ontzettend goed toen die man mij vertelde dat mijn zoon hier gewoon elke dag is, dat hij het "vriendje" is waar mijn Oudste zoon mee speelt en mee praat.

Hij is altijd een deel van ons leven gebleven en nu weet ook ik dat hij gewoon nog in ons leven is. Dat hij zich ook een deel van ons gezin voelt en dat op z'n eigen manier ook echt laat merken..

Nu is mijn gezin pas weer echt compleet, en dat geeft zo'n geweldig goed gevoel!

 

28/09/2012 12:08

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
03/07/2012 08:39
mooi
03/07/2012 08:27
Heftig verhaal
03/07/2012 08:27
wonderen bestaan!