Eindelijk bij de jeugdherberg! Chill!

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 05 February 16:25

Wat vooraf ging Twintig kinderen kunnen door een vakantiebon in het pakket van de voedselbank een hele week naar Parijs. Sahir en Gideon hebben elkaar al op de bijeenkomst ontmoet, en het begin van een band is ontstaan. Ze hebben elkaar geïnterviewd in de bus tijdens het kennismakingsspel. Tijdens de busreis zijn ze nog dichter tot elkaar gekomen. Eindelijk zijn ze bij de jeugdherberg gearriveerd.

Eindelijk bij de jeugdherberg! Chill!

 

Zie hier de voorgaande delen:

Deel 1: http://www.xead.nl/twee-schrijfsters-over-twee-jochies
Deel 2: http://www.xead.nl/de-verrassing-van-hun-leven
Deel 3: http://www.xead.nl/de-pret-kan-beginnen
Deel 4: http://www.xead.nl/parijs-je-gelooft-je-ogen-niet
Sahir en Gideon lopen naast elkaar het mooie grote huis in.Sonja staat in de deuropening van een zaaltje waar allemaal tafels en stoelen staan.
“Jongens en meisjes, dit is de jeugdherberg waar jullie deze week verblijven. Dit is de eetzaal, waar we met zijn allen zullen eten.
Boven zijn de slaapkamers, waar jullie met zijn tweeën zullen gaan slapen. Meisjes bij meisjes en jongens bij jongens. Ik roep zo de namen om wie bij wie mag slapen. Jullie krijgen dan de sleutel van de kamer. Het nummer die op de sleutel staat is ook jullie kamernummer.”
De moed zinkt Sahir in de schoenen, hij had gedacht dat ze zelf mochten kiezen. Hij wil juist zo graag op dezelfde kamer als Gideon.
Er zijn al wat kinderen naar boven gegaan. Gelukkig is Gideon er nog en is hij nog niet met een ander jongetje naar boven.
“Gideon, jij gaat met Sahir op één kamer.”

“Yes, cool!” klinkt het hard uit de mond van Sahir. “Joepie” klinkt het uit de mond van Gideon.


Sonja verbergt haar glimlach. Ze had het dus goed gezien dat deze jongens graag met elkaar omgaan.
Met zijn tweeën stuiven ze de trap op. Dat Sonja hen nog nariep dat het wel wat rustiger kon, horen ze niet eens meer.
Ze hebben kamer nr. 12, de kamer precies aan het einde van de gang.Vol verwachting openen ze de deur van de kamer, die een hele week de slaapkamer van hen samen zal worden.
“Wowwww, dit is vet cool” “Deze kamer is groter dan de huiskamer bij mij thuis!” joelt Sahir.
Samen rennen ze naar het raam en kijken naar buiten.
“Kicken!!!, Kijk daar de Eiffeltoren. Wij hebben echt de beste kamer!!” zegt Gideon.
Ze springen allebei op een bed en kijken elkaar aan.

“Ik ben rijk” zegt Sahir en nestelt zich heerlijk in dat zachte hoofdkussen.

Thuis heeft hij geen echt hoofdkussen maar een vastgenaaid kussensloop met lappen erin. Dit ligt veel lekkerder.
“Joehoe,”  klinkt het uit de badkamer. “Moet je kijken, Sahir. We hebben een bad!
En we hebben twee wc's !”
Sahir springt van zijn bed af om ook een kijkje in de badkamer te nemen..
“Zo dit is helemaal tof! Twee wc's. Die ene is wel heel erg klein, best wel een rare wc!”
“Gaaf een bad! Ik heb nog nooit in een bad gezeten”
“Jongens en meisjes” klinkt het plotseling. Ze kijken om zich heen en zien niemand.
“Over een kwartier worden jullie in de eetzaal verwacht voor een feestmaal.”
Gideon ontdekt de luidspreker waar het geluid uit komt.

“Zow moderne toko dit man”, zegt Sahir.

“Dit gaat echt wel een toffe week worden!”
“Zullen we naar beneden gaan?” vraagt Gideon
“Ik kom eraan, eerst nog even plassen.”
Sahir gaat de badkamer in en gaat naar die grappige kleine wc om te plassen.
Dat was even wel mikken en het spatte behoorlijk ook. Maar nu? Oh oh, probleem.. 
Hoe trek je zo'n franse wc nu door?

Dan hoort hij de stem van mevrouw Sonja ineens achter hem. Hij kijkt om, maar ziet niemand! Toch weet hij zeker dat ze vlakbij hem is. “Mevrouw Sonja?”  vraagt hij. Hij doet de deur open om te zien of ze in de kamer is. Daar ziet hij Gideon, die heel hard staat te lachen.
“Komt uit die speakers, joh! Was net toch ook!” roept hij.

Dan lacht Sahir ook. “Wat zei ze eigenlijk?” vraagt hij dan onnozel.

Gideon begint nog harder te lachen. “We moeten gaan eten, beneden in de eetzaal.”
Samen lopen ze naar beneden. Het eten verloopt rustig. Ze krijgen allemaal een vaste plek, daar staat hun bord en bestek en een glas.
“Huh,” zegt Sahir. “Waar is het eten?” Mevrouw Sonja hoort het. “Even geduld, ik leg het zo meteen uit.” zegt ze. Sahir trekt zijn wenkbrauwen op en Gideon schiet in de lach. Mevrouw Sonja kijkt even waarschuwend hun kant op. Snel houden ze hun mond. “Het is de bedoeling dat jullie om beurten langs dat luikje lopen. Daar achter zit de keuken, daar wordt het eten uitgedeeld. Daarna loop je rustig met je bord terug naar je plaats. Als iedereen zit, beginnen we weer vooraan om drinken te halen. Drinken staat daar op tafel.”
Ze wijst aan welke kinderen het eerst eten mogen halen. Sahir en Gideon moeten even wachten, maar het gaat snel. “Ha!” roept Gideon als zij aan de beurt zijn. “Frietjes!” De mevrouw aan het luikje lacht naar hem. “S’il vous plaît, monsieur!” zegt ze, met een brede glimlach.  

Sahir proest het uit. “Ik weet wat ze zei! Ze zei meneer tegen je!”

De maaltijd verloopt rustig, het eten is heerlijk en ze eten dan ook door tot ze niet meer kunnen. Als iedereen klaar is, vraagt mevrouw Sonja nog even de aandacht. “Luister. Deze eerste avond gaan we op tijd naar bed. De meesten van ons hebben weinig slaap gehad vannacht en ik weet zeker dat iedereen moe is. Nu hebben jullie even tijd voor jezelf, je kunt gaan doen wat je wilt. We spreken af dat we allemaal om acht uur op bed liggen. Ik vertrouw erop dat ik dat niet hoef te controleren. Voor straks alvast welterusten!”

 

Voldaan loopt iedereen naar boven. De meesten gaan direct naar hun eigen kamer. Gideon en Sahir ook. Overal horen ze geroezemoes. Ze horen een kraan lopen, er gaat iemand in bad. Gideon en Sahir niet. Ze staan voor het raam en kletsen even met elkaar. Ze lopen nog even over de gangen, gaan dan een spelletje doen op hun kamer. Wat hebben ze een lol!

Plotseling is het een drukte van belang. 

Overal vliegen deuren open, ook die van hen. Er komt een kussen naar binnen zeilen. “Hoera!” roept Sahir. “Een kussengevecht!” Gideon rent meteen naar zijn kussen toe.
“Wacht!” zegt Sahir. “Onze eigen kussens bewaren we eerst, die leggen we even onder het bed. Als de vijand ons uitschakelt, hebben we altijd nog reserves.” Gideon knikt begrijpend. 
Samen lopen ze naar de deur, bukken en wachten op de kussens die komen gaan. Ja hoor, daar komt er al één. Gideon vangt hem en gooit hem hard naar het jongetje dat vlakbij hen door de gang loopt. Die gooit het kussen nog harder terug.
De veren vliegen door de lucht en iedereen schreeuwt en rent. Het is een groot feest! “Pas op, Sahir!” roept Gideon, als er weer een kussen hun kant uit komt. De meeste kussens kunnen ze ontwijken en ze hebben nu een echte tactiek ontdekt. Als ze een kussen aan zien komen, gaan ze snel een stukje achteruit. Dan trekken ze het kussen naar binnen, wachten een paar tellen en gooien dan het kussen weer naar buiten. Iedere persoon die dichtbij staat, is het haasje. Ineens hangt er een vreemde spanning.
Sahir merkt het niet, sluipt naar voren met het kussen dat hij veroverd heeft. Een paar tellen later suist het door de lucht. De geraakte persoon draait zich langzaam om. Zijn ogen worden groot als hij ziet wie het is. 

Mevrouw Sonja…

 
Copyright 2012 Lucifall & Rose_love

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
:) Moest er weer even inkomen, maar toen liep het gelukkig weer! Ik zeg doen!;)
Prachtig is het weer geworden Rose! Blijft steeds een verrassing!
Krijg weer helemaal zin in een jeugdherberg. :-)
Bedankt voor jullie fijne reacties, Galaxy, Oussamaz, Arcade, Pipeloen, Mijler, Spiritlady, Henie! Het vervolg komt.. Meedoen? Pas wel op voor mevrouw Sonja....;) En dat laatste plaatje, kon het niet laten die erbij te zetten:)
Leuk, leest heerlijk weg, vervolg.....
heerlijk stond ik hier zowaar bijna met een kussen in mijn hand om gezellig mee te doen.
Goed lopend verhaal goed geschreven.
leuk verhaal !