De mens is het vernielzuchtigste wezen op aarde. Mark Twain noemde hem 'het enige dier wat kan blozen of er reden toe heeft'.

Al sinds miljoenen jaren beinvloed de mens zijn omgeving. Gewoonlijk wordt dit toegeschreven aan zijn intelligentie, waarmee dan bedoeld wordt dat de mens door zijn superieure intellectuele vermogens (de rede) in staat blijkt te zijn zijn omgeving uit de buiten op een manier, die nooit door een ander dier is ondekt. Deze zelfde intelligentie heeft hem tot nu toe behoed voor de meeste nadige gevolgen van deze uitbuiting.

DE OVERBEVOLKTE PLANEET:

Steeds duidelijker blijkt, dat de baten van dit menselijk  streven van korte duur zijn. De veranderingen voltrekken zich steeds sneller en er komen steeds nieuwe methoden om de natuurlijke hulpbronnen aan te boren en uit te buiten. Hoewel een grotere welvaart hiervan in het Westen het gevolg is wordt de gemiddelde levensstandaard van miljarden er niet hoger door- er leven momenteel meer mensen dan ooit onder een aanvaardbaar peil. Naarmate de menselijke bevolking toeneemt, moeten er bovendien nog ingenieuzere bestaanmogelijkheden voor de groeiende massaworden bedacht. Veel wijst erop, dat de natuurlijke bronnen van de aarde spoedig nier meer voldoende zullen kunnen leveren voor het groeiende aantal mensen, en de hoogontwikkelde techniek zal ook niet veel meer kunnen bieden. Het vermogen van de natuur zich te herstellen van de aangeslagen op haar structuur, werkt ook niet overal meer.

VERDWIJNDE BOSSEN:

In het begin was de mens slechts hinderlijk voor de natuur. Het kappen van bomen had geen ernstige gevolgen, omdat de wouden spoedig weer op hun oude dichtheid waren, als de men verder was getrokken. Het nomadische akkerbouwsysteem bestaat nog steeds. Maar door toename van de bevolking en vermindering van geschikt land komen deze nomaden binnen twee- drie jaar naar hetzelfde stuk bos terug om een stuk kaal te kappen, in plaats van na een paar generaties. Zo heeft de bodem geen tijd meer zich te herstellen. De grote wouden van de wereld worden niet alleen door nomadische en permanente landbouw aangetast, zij hebben ook steeds meer te lijden van de houtindustrie. De tropische regenwouden, die als de oudste wilde habitat ter wereld worden beschouwd, verdwijnen snel. Men schat dat elke minuut 5,6 hectare verloren gaat. Dit heeft verstrekkende gevolgen. Er worden interessante en belangrijke diersoorten uitgegroeid, vele waardevolle planten worden weggevaagd, evenals planten waarvan men de waarde nog niet kent. De mens is altijd afhankelijk geweest van wilde planten voor cultuurgewassen en geneesmiddelen. Regenwouden groeien veelal op arme, ontvruchtbare grond. Als de plantengroei wordt verwijderd, blijft er slechts een dorre woestijn over. De vernietiging van wouden heeft geleid tot erosie, overstromingen en ongunstige klimaatveranderingen. Toch gaat het kappen door, om de houtopbrengst, maar ook om primitievere redenen; de jungle is iets wat getemd moet worden. Andere vernietigingsvormen zijn echter verradelijker, omdat de gevolgen minder merkbaar zijn. De mens heeft uitheemse dier- en plantesoorten in nieuwe milieus uitgezet; dikwijls alleen met de bedoeling een aandenken aan thuis mee te nemen naar het nieuwe land. Vaak is dit rampzalig geweest voor de inheemse fauna en flora, die niet bestand was tegen de import. Zo vernielen herten, die uit Europa naar Nieuw-Zeeland zijn gebracht, nog steeds de inheemse wouden.

UITROEIING EN MILIEUVERONTREINIGING:

Zowel om de sport als om voedsel heeft de mens in het wilde weg overbejaagd. Hij heeft zijn vee laten grazen in halfwoestijnen, waar het slecht gedijde, maar wel de beter aangepaste inheemse wilde dieren verdrong. Hij heeft konijnen, ezels en geiten als toekomstige voedselbron ingevoerd op oceaaneilanden, met alle tragische gevolgen van dien voor deeenvoudige, kwetsbare ecosystemen. De zee is zo sterk overbevist, dat de opbrengsten drastisch zijn teruggelopen. De grootste bedreiging van het milieu door de mens schuilt in de techniek. Door de toenemende hoeveelheid schadelijk industrieel afval en ongezuiverd rioolwater is in rivieren, meren en zelfs zeeen de fauna3en flora verdwenen. Hoewel de Rijn en Donau ernstig vervuild zijn en het water van de Oostzee en de Middelandse Zee bijna dood is,  wordt nog nauwelijks ingezien dat het duurder is om de gevolgen van de vervuiling te bestrijden, dan van het begin af aan 'schone' (niet vervuilende) industrie te bouwen. Stuwdammen voor bevloeiing en elektriciteit hebben ernstige neven-gevolgen. De Assoeandam in Egypte heeft de stroom voedselrijk slib naar Beneden-Egypte afgesneden en heeft de kustvisserij in de oostelijke Middellandse Zee benadeeld, omdat er nu minder Nijlwater naar zee stroomt. Het slib, dat zich achter de dam ophoopt, begint nu al een groot probleem te vormen. De chemische revolutie voor het boerenbedrijf heeft de oogsten vergroot, maar zou wel eens haar eigen graf kunnen graven. Insecten die plagen veroorzaken, worden resistent tegen bepaalde bedrijfsmiddelen en een aantal middelen doodt ongewild de natuurlijke vijanden van de plaag.

 

28/09/2012 12:13

Reacties (2) 

Voordat je kunt reagearen moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
03/07/2012 11:12
Geen vrolijk beeld van de menselijke bemoeienis, helaas erg waar. Duim.
03/07/2012 10:39
goed geschreven. een erg treurig artikel, maar het klopt helaas