Een kind is zo machteloos in de volwassen wereld.

Door Cisca-brakel gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ben ik te gedreven als ik voor ze op wil staan.

Als kind ben je maar een machteloos wezen

Je zit vol dromen en wensen , wil van alles ondernemen , maar regelmatig loop je tegen een muur van volwassenen aan. Met name ouders die voor jou bepalen wat wel en wat niet mag . En om eerlijk te zijn , in veel gevallen is dat niet meer dan logisch. Duidelijke structuur en regels zijn nou eenmaal nodig, dat zal niemand me tegenspreken. Het is de plicht van ouders en andere volwassenen die tijdelijk de zorg kunnen overnemen, om er voor zorg te dragen , dat je in een veilige omgeving kan ontplooien. Dat hierin de visie en kijkwijze van kinderen iets anders is dan die van een volwassene is niet meer dan logisch te noemen. Het is niet te voorkomen dat hierin wel eens conflicten ontstaan .

Maar wordt je als kind zijnde wel gehoord

Hebben we nog wel de tijd en de aandacht om werkelijk naar onze kinderen te luisteren of zijn we te druk met onze eigen dingen. Horen we wat ze werkelijk zeggen, of hollen we er gehaast aan voorbij, zonder een woord in ons op te nemen . Kinderen zijn open en puur, en in hun kinderlijke taal , kunnen ze je heel veel vertellen. Dat wat ze niet onder woorden kunnen brengen of niet begrijpen, zal je terug zien in hun gedrag.  Kinderen kunnen op deze manier zeer zorgelijke signalen afgeven, totaal afhankelijk van een volwassen persoon die het hoort , ziet en herkend.

Nou zie en hoor ik veel

Misschien wel veel te veel, wie zal het zeggen.  Op een of andere manier heb ik schijnbaar een voelspriet in me zitten , die me verteld wanneer er een kind in de verdrukking zit. Dan gaan mijn haren overeind, de rillingen over mijn rug , ik wil ik nog maar een ding en dat is actie ondernemen. Echter wat het problematisch maakt , is dat ik net zo hard tegen de muur aanloop als die kinderen. En ik kan je zeggen hoor, hij is meters dik, en meters hoog.

Zo hoorde ik onlangs bij een client

Een meisje uit de klas van haar dochter had haar dochter in vertrouwen verteld, dat ze het vermoeden had , dat ze zwanger is. Een misselijkmakend gevoel kwam bij ons beide omhoog, we hebben het hier over een kind van 12. God zij dank stak mijn client niet haar kop in het zand, en vroeg rustig en onopvallend door. In de trend van, jeetje heeft ze dan al seks met jongens, heeft ze het werkelijk al gedaan. Waarop haar dochter in totale onbevangenheid riep, ja met een vriend van haar ouders. Dit kan je natuurlijk niet naast je neerleggen , al zullen er genoeg zijn die dit doen. Echter als we uiteindelijk het amk aan de telefoon hebben , wordt er niets met onze zorg gedaan. Het meisje is inmiddels ongesteld , dus de noodzaak voor actie was weggenomen.

Datzelfde amk

Hebben we ook voor een ander geval geraadpleegd. Er zit namelijk een meisje bij haar dochter op school, die haar dochter volledig in de macht heeft. Niemand anders mag met haar spelen, gebeurd dit wel dat slaat ze er op los. Het is haar bezit en niemand mag daar aankomen.  Haar dochter loopt met hartkloppingen van de stress rond, en duizelingen die niet zijn te verklaren, medisch gezien dan . Uiteraard is dit meerdere keren bij school neergelegd, en hierbij is ook onze zorg voor het betreffende meisje uitgesproken. Want laten we eerlijk wezen dit is geen normaal gedrag, of wel ? En als we er van uitgaan dat kinderen voorbeeld doen volgen, dan gaat er bij mij meteen een lampje branden.

Dit kan in mijn ogen

Niets anders zijn dan een meisje die in haar leven zwaar wordt onderdrukt. In de greep wordt gehouden door volwassenen, die als ik naar mijn gevoel luister, het kind misbruiken of mishandelen. Die het kind volledig in hun macht hebben, wat het kind projecteert als doodnormaal op anderen. Wat schets mijn verbazing, als we te horen krijgen van het amk, dat ze het niet eens serieus in overweging willen nemen. Het wordt niet eens in behandeling genomen. Maar wat als ik nou gelijk heb, en dat kind werkelijk in zeer zorgelijke omstandigheden vertoefd.

Wisten jullie trouwens

Wanneer je gescheiden bent , en je zorgen maakt over het welzijn van je kinderen bij je partner. Zelfs als je kinderen thuiskomen met uitspraken , die werkelijk je hele maag inhoudt naar boven halen. Die je meteen overduidelijk het signaal afgeven dat ze worden misbruikt of mishandeld . Als je dan het AMK belt dan wordt je melding niet in behandeling genomen.  Als ex partner mag je dus never melding doen van misbruik, want er wordt bij voorbaat vanuit gegaan dat het hier om het zwart maken van je ex- partner gaat . En ondertussen vergeten we dan maar gewoon, dat het om een kind gaat , die in volledige afhankelijkheid van volwassenen, zit te wachten tot ooit wordt gehoord.

©Cisca Brakel

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel, een duim en een fan erbij.
goed artikel duim
Kinderen worden vaak tegen ouders uitgespeeld, ongeacht of ouders dit willen. Mijn situatie is behoorlijk uit de hand aan het lopen, het einde nog niet in zicht, toch moet er het 1 en het ander gebeuren, gelukkig is mijn ex enorm goed voor ze, en zijn vriendin ook.. een stabiel leven, dat hebben ze nodig.. alles wat je hoort daar wil je wel wat mee doen, maar soms houd ik het maar voor mij, want ik heb alleen mezelf er maar mee. Op de TSO hoor ik vaak dingen waar ik mijn vraagtekens bij heb, geen mishandelingen, maar wel situaties wat niet door de beugel kan... soms moet je het van je af zetten en maar hopen dat het goed komt
Helemaal mee eens dat volwassenen wel eens beter bij de signalen die een kind uitstraalt moet stilstaan. Relefant artikel,duim
Ik doe mijn best claire, alles mogelijkheden die ik in me heb benut ik. Een kind is machteloos, en heeft soms een volwassen stem nodig , ik ben blij dat ik hun taal spreek
mijn oudste dochter heeft tot 3 maal toe zo iemand in school gehad die haar vriendschap letterlijk opeiste. Nu is ze daar wel heel sterk uit geworden en nu laat ze dat niet meer gebeuren, iedere dag had ik een huilende gestreste dochter thuis. Het eerste meisje had haar zo in haar bezit omdat ze zelf thuis het moeilijk had en mijn dochter enkel voor haarzelf wilde hebben. Ik heb hiermee in de school flink wat tegenstand gekregen, tot de moeder zich ook nog ging bemoeien zelfs tot aan mijn deur. Mijn dochter sliep niet meer durfde niet meer met haar eigen vriendinnetjes omgaan, een juf uit de kleurters had dit gemerkt terwijl de directeur enkel naar de problemen van dat kind zag en niet het probleem opmerkte die zij bij anderen teweeg bracht. Maar hierdoor kwam ze sterker uit de strijd en een jaar later gebeurde hetzelfde met een ander vriendinnetje (een nichtje nota bene) zij begon zulke verhalen te verzinnen dat het niet meer normaal was, en thuis had ze een zeer gewone sfeer. Maar ook daar kan het mis lopen, zij is ziek jaloers maar mama heeft die kantjes ook. Daarna in het hoger weer hetzelfde. Maar mijn dochter gaat nu zo fel op haar achterste poten staan en als je haar zou kennen ze is een heel rustig persoon maar heeft nu geleerd voor zichzelf op te komen, vroeger ging ze zusje uit de kleurters halen die het dan moest oplossen. Zo triest allemaal hoe kinderen vaak ongelukkig worden door de onwetendheid van diegenen waar ze naar op zouden moeten kunnen kijken, ouders moeten een veilige haven zijn geen angstbron voor de rest van hun leven, ik ben hiermee zo fel begaan dat ik daar werkelijk zorgelijk over word. duim cisca en heel veel wijsheid toegewenst met die kinderen rondom jou wees een bron van kracht voor hen die het niet kunnen zijn.
Onbegrijpelijk! D