Traumaatje? Geen paniek, gewoon even uitwissen die zooi.

Door Babbelaarstermetdiepgang gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De wetenschap is een belangrijke kennis van zaken die ervoor moet zorgen vooruitgang en verbetering te scheppen . De medische wereld is een ondeugende groep die mij inmiddels niet alleen de stuipen op het lijf jaagt, maar mij nu ook langzaam maar zeker, hier en daar, behoorlijk de keel uit begint te hangen.

Traumaatje? Geen paniek, gewoon even uitwissen die zooi.

De wetenschap is een belangrijke kennis van zaken die ervoor moet zorgen vooruitgang en verbetering te scheppen . Dit kan betrekking hebben op van alles en nog wat. Mijn aandacht werd getrokken door een artikel uit de medische wereld. Dat is dan die tak die bij mij al ruim 20 jaar verdomd gevoelig ligt. Die ondeugende groep die mij inmiddels  niet alleen de stuipen op het lijf jaagt, maar mij nu ook langzaam maar zeker, hier en daar,  behoorlijk de keel uit begint te hangen.

 

 

Vooruitgang, ja daar hadden we het toch over? Hier kunnen we samen behoorlijk over in discussie gaan, toch breng ik u nog even terug “to the point” van het moment.


Een psychologisch trauma is een “schade” ook wel “verwonding” genoemd, die door de psyche wordt ondergaan als gevolg van een kritieke ervaring die de individu beleeft. Dit kan een eenmalige gebeurtenis zijn of een gebeurtenis welke zich herhaald of uitstrijkt over een langere periode.

 

 

Een psychologisch trauma kan enorm ingrijpend zijn in een mensenleven. Het is terecht en juist om te onderstrepen dat er een behoorlijke variëteit van psychologische trauma’s bestaat.De meest bekende psychologische trauma’s zijn van seksueel misbruik, seksuele mishandeling, mobbing, mishandeling zowel lichamelijk als mentaal, rouwproces, de dood,  oorlog, ernstige ziekten, natuurrampen, scheiding, ongelukken, bedreigingen en andere overtredingen of verlies van de persoonlijke veiligheid.

 

 

Tweede en derde graad trauma.

Ook het bijwonen en aanzien van deze morele overtredingen kunnen lijden tot psychische trauma’s. Die noemen we dan tweede graad en de derde graad kan opgelopen worden door de hulpverleners van de slachtoffers. Verder kennen we ook trauma’s van faillissementen en van teleurstellingen in de liefde. We moeten niet uit het oog verliezen dat er ook nog de nodige gradaties van heftigheid bestaat. Ieder trauma is uniek en een ieder beleefd het op zijn/haar  manier. Er is geen mogelijkheid te generaliseren. Wel kun je groepen maken van soorten trauma’s. Iedere groep heeft zijn nevenwerking die herkenbaar zijn voor de soort trauma. Het verschilt alleen van geval tot geval. Omdat dit dus wordt beïnvloed door de duur, de heftigheid, de gevoeligheid van het slachtoffer en vele andere invloeden.

 

 

De psyche van de mens

De psyche van de mens is al enorm complex op zichzelf,zodat het al een kunst is zonder opgelopen trauma’s recht op de pad te blijven. Gewone dagelijkse gebeurtenissen kunnen een mens al in moeilijkheden brengen. Trauma’s kunnen zo heftig zijn dat je volledig uit je balans geslagen wordt en dat je genoodzaakt bent hulp in te roepen om de enorme harrewar die is ontstaan te kunnen ordenen.  Dat is nu gelukkig niet meer een taboe en de meeste mensen maken dankbaar gebruik van deskundige hulp wanneer ze het zelf niet meer weten. Dan is het belangrijk jezelf open te stellen en bewust geholpen willen worden. Aan de andere kant is het niet minder belangrijk een kundige hulpverlener te hebben, anders kan de schade alleen nog maar vergroten. Klinkt rampzalig, toch soms louter realiteit.

 

 

 

Medicijnen

Er zijn gevallen die zo ernstig kunnen zijn dat er ook gebruik gemaakt moet worden van medicijnen naast de therapie. Die zijn dan veelal om te kunnen slapen of als antidepressivum. Dit zijn geen medicijnen om de herinnering van het trauma te verwijderen. Om zich vrij te maken van het trauma is het noodzakelijk een wederopbouw van zijn eigen leven te maken. Een diepe verwerking van het trauma om tenslotte te kunnen begrijpen, één worden en te accepteren wat er is gebeurd met heel zijn onontkoombare pijn wat dit dan met zich meebrengt.

 

 

 

Het leven stelt ons op de proef

Inmiddels ben ik door het leven ervan overtuigt geraakt,  dat alle mensen vroeg of laat een keer flink op de proef worden gesteld. De een wat heftiger dan de ander. De een wat vaker dan de ander. Het is echter aan ons om te zorgen dat we er met zo min mogelijk kleerscheuren vanaf zien te komen. Soms is het vrij snel opgelost, soms vergt het een aantal jaren. Heel soms tientallen jaren. Soms moeten we met de gevolgen ervan leren leven. Trauma’s moeten verwerkt worden. Het maakt ons tot de mensen die we uiteindelijk zullen zijn. Het geeft ons een basis. Een oerkracht. Diepe inzichten en kennis van zaken. Het vijlt je ziel en maakt je bewuster. Natuurlijk kun je de trauma’s tijdelijk wegstoppen in een doosje met een hangslot erop. Maar eens klapt het doosje open. Een trauma moet verwerkt worden en daar is geen ontkomen aan.... of toch?

 

Ja! Joepie! De heren van de wetenschap zijn trots u aan te mogen kondigen dat er nu een pil op de markt is die heel het trauma in een keer van tafel veegt. Ja, het wordt zo uit de hersenen gewist en van uw ziel gepoetst. Hupsakee, weg ermee! Dat is toch prachtig? Dus traumaatje? Geen paniek, pilletje en klaar is kees.

 

 

Sakkerju, ik krijg hier zo de pest over in hè! Ik zou bijna zeggen, krijg eerst zelf een stevig trauma heren en dan praten we verder! Roept dit dan niets op bij jullie, beste heren van de theorie? Ten eerste kan dit middel misbruikt gaan worden op een gruwelijke manier. Hierbij laat ik een ieders fantasie zijn vrije loop gaan, dat is genoeg. Ten tweede, door te wissen van een trauma en zijn periode, dan houden we toch sowieso beschadigde mensen over! (zombies)

 

 

Moeten we oorlogen vergeten?


Moeten we terreur vergeten?


Alles helemaal kwijt zijn, niets meer hebben en de aardbeving vergeten zijn?


Dan moet ik er niet aan denken dat iedereen om me heen weet van mijn trauma, behalve ik!


Een trauma kan in zekere zin ook een beschermende uitwerking hebben om herhaling ervan te voorkomen. Voorbeeld, een jongen drinkt alcohol en krijgt een auto ongeluk. Overleeft het en slikt een pilletje om het ongeluk te vergeten!

 

 

Ondertussen heeft de Amerikaanse Journal of Psychiatric research gepubliceerd dat  het team neurowetenschappers van de vooraanstaande Harvard Universiteit te Boston en de Mc Gill te Montreal, hun onderzoek met succes tot een einde hebben gebracht.

 

 

Moeten we hier nu wel  vrolijk van worden?

 


Anja van Biene ©  04/05/2012

Reacties (45) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beste Babbelaar, ik ben nieuw hier en zag dit onderwerp.
Weet jij misschien 'wanneer' deze pil op de markt komt en of dit wel bedoeld is voor particuliere markt?
Mijn angst voor pillen zit er in dat er maar 1% van de werkzame stof op de plaats komt waar het voor bedoeld is.
De rest wordt weer uit het lichaam gewerkt en komt in de natuur.

Dit is ook mijn angst voor de PIL wat zijn over een paar jaar de gevolgen voor de dierenwereld.

Pork blijft strijdbaar en geeft de Partij DUIM.

DRIMPELS.
Dubbel, in momenten van crisis denk ik dat veel mensen die pil zouden nemen, maar weten wij al genoeg over het onbewuste om hiermee te spelen...
Hallo Zijalleeniszij, dat zou ook niemand zijn bedoeling zijn. Iemand die medicijnen nodig heeft is iets waar ik niet over ga.
Maar daar gaat het artikel ook helemaal niet over...
Ik krijg er een trauma bij als ik met de medicijnen zou moeten stoppen......
Bedankt voor de reacties Nankie en Karazmin.

Ingridpunt, Je hebt het prachtig aangevuld met het feit dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen over wat hij wel of niet wil slikken, maar mijn haren rijzen me te berge bij het idee, omdat als een persoon zo diep komt te zitten dat hij even geen lichtpuntje ziet en geen uitweg...dan kan dit wel een makkelijkste weg worden die niet meer terug te draaien is... Ik wil persoonlijk het liefste de verantwoording leggen bij de wetenschappers. Wat is wel en wat is niet verantwoord. Helaas zit achter de medische wereld zoveel geld dat het een politieke achterban heeft gekregen die overal over heen walst... ook over de mensheid zelf.
Ik ben sowieso niet dol op pilletjes en al helemaal niet op pilletjes die bepaalde herinneringen zouden moeten blokken. Er zijn idd andere manieren om een trauma te verwerken. EMDR... Taco-Veldtra noemde het al. Het neemt de herinnering niet weg maar zorgt ervoor dat je anders tegen het gebeuren aankijkt en er geen last meer van ondervind. Zelf denk ik dat de medische wetenschap geen halt toe te roepen is, en wij allen zelf verantwoordelijk zijn voor hetgeen we wel of niet willen slikken. "Goed blog"