afbeelding blaas met interstitiele cystitis , hier zie je hoe rood de blaas aan de binnen kant is

Zomer 2005 begon de ellende , ik was op de camping en we zouden die dag vrienden van ons krijgen , smorgens werd ik al met jeuk van onder wakker maar dacht nou het zal wel . verder op de dag werd de jeuk erger en begon het me echt enorm te iiriteren , ik moest erg vaak plassen zelfs zo erg dat ik echt om de 5 min wel naar een wc liep om te proberen goed uit te plassen maar de druk en jeuk bleef het verlichte maar iets en heel even, begreep er echt niks van .

De volgende dag kon ik bij de arts terecht en zij begreep ook niet waarom het zo jeukte en dan ook op zo een vreemde plek bij me clitoris  , ik was volkomen schoon geen schimmel infectie te zien , ik kreeg dan toch een zalfje mee en moest die proberen maar mijn hemel ik ging kapot van die jeuk er liepen voor mijn gevoel duizenden mieren met veertjes daar rond , pijn ja daar kon je nog iets tegen doen maar dit nee dit sloeg alles , ik kon zowat de deur niet meer maar ja binnenzitten in de zomer is ook niks .

We zijn een dagje naar me vader geweest maar ik wist niet meer waar ik het moest zoeken toen we erheen reden , het is een uurtje sturen wat was dit verschrikkelijk tranen stonden in me ogen kon niet meer , meteen de arts gebeld en vertelt dat het zalfje niet hielp en dat het alleen maar erger werd ik zat meer op de wc om die druk en jeuk weg te krijgen dan dat ik nog in het leven meedeed , ze stuurde me naar de uroloog en ja die afspraak heb je ook niet 1 2 3 maar gelukkig kon het nu wel wat sneller , nij de uroloog alles vertelt dat het jeukte als een gek bij mijn clitoris en dat ik om de 5 min moest plassen er kwam dan wel niks uit maar het verlichte wel iets die , de arts zei meteen dat ik waarschijnlijk  ic had , ik keek de man stomverbaast aan en vroeg wat dat was had er nog nooit van gehoord , het schijnt dus dat het bij 90 % van alle vrouwen voorkomt de blaas is geirriteerd en dat maakt dat de blaas minder urine erin kan hebben  een pijnlijke vorm van chronische blaas ontsteking , maar hij moest eerst kijken via cystoscopie en er wat vocht in spuiten om te kijken of het zo was , hij begreep ook niet dat ik jeuk had en weinig pijn want de blaas staat niet in contact met je clitoris ik zei hem dat hij dat wel kon zeggen maar waarom verlichte de jeuk dan iets als ik ging plassen ?  .

De dag kwam dat ik die cystoscopie kreeg , ik was op van de zenuwen en doodsbang want ik moest ook bloedprikken ( ik heb een chronische angst voor prikken ben er zo doods benauwd voor )  toen moest ik me uitkleden alleen de onderkleding en toen naar binnen pfff daar lig je dan met je benen wijd , die catheter werd ingebracht en wat was dat een rot gevoel zeg en toen ging hij vullen heel langzaam , na een min en mss wel eerder gilde ik het uit van de pijn en zei  hem meteen  te stoppen want ik trok het niet meer nog even en ik ging out me man stond naast me en hield me hand vast zodat ik in zijn hand kon knijpen , nou ik kan jullie zeggen daar zat geen bloed meer in zo hard kneep ik . de man stopte en zei nou ik heb al genoeg gezien er zit maar hooguit een heel klein beetje in net een klein stukje van de spuit , ik draaide me hoofd en schrok me rot van wat ik zag en keek de man verschrikt aan , die zei me het is een huilende blaas , er liep bloed langs me blaaswand en de wand was flink beschadigt , ik hoorde toen dat ik ook een biopte moest ondergaan en daar maakte hij snel een afspraak voor , huilend en bezweet van angst voor die operatie bracht me man me naar huis en daar wachte ik op de dag des oordeels .

Toen die dag eindelijk aanbrak bracht me man me erheen en stond bij alles aan mijn zijde tot aan de operatie kamer week hij niet van me zijde , na de biopte en de uitslaap kamer ving hij me op  mijn rots in deze moeilijke zware tijd , toen wat gegeten maar ik moest eerst goed plassen voor ik weg mocht dus ja dat wilde ik wel graag dus veel gedronken maar ik had enorm veel pijn ze zeiden dat komt door de operatie omdat ze hapjes hebben weggenomen van je blaas , smiddags dan toch naar huis maar de pijn bleef en ik kon nog moeilijk plassen dus pijn stillers genomen en naar bed maar helaas de pijn was te erg , snachts samen met mijn man op bed gezeten en schacht met een tuinslang in de douche warmte op rug om te pijn te bestrijden , donderdag is hij toch gaan werken maar voor hij thuis kwam toch nog langs de arts want ik verzwakte steeds meer en me buik werd dikker en ik huilde constant hij kreeg te horen komt door de opratie neem maar pijnstilling , donderdag op vrijdag nacht weer zo een hel slapen kwam er niet van en plassen ook niet , na de operatie niet meer geslapen beide niet , we waren kapot vrijdag ik liep niet meer storte in van de pijn , me man is meteen naar het ziekenhuis gereden en heeft de arts duidelijk verzocht meteen naar hem toe te komen toen hij hoorde wat er aan de hand was moest hij me meteen halen en brengen ,.

Terug in het ziekenhuis werd ik meteen door de arts meegenomen ik zat in een rolstoel want kon niet meer staan en zag er uit als een lijk de arts schrok zich kapot , toen hij me blaas na keek kwam eruit shit je hebt drie gaten in je blaas en een ander hoorde ik zeggen jezus dit is de derde al ,( de perforatie tangen waren nieuw en die knipten door de blaaswand heen ) ik werd meteen naar boven gebracht en daar aan antibiotica pijnstilling en de catheter gelegt . binnen een uur hadden ze drie zakken vol , 6 liter urine en me buikholte was nog niet leeg , ik hoorde van me man dat als ik een dag later had geweest dat het dan me dood had geweest omdat me buikholte dan had geklapt , dankzij mijn man die me terug sleepte leef ik nog ,

De uitslag luide ik had ic en ik zal er nooit meer afkomen het kan een tijd weg zijn maar nooit helemaal dus ik moest medicijnen via een catheter gaan inbrengen die leggen dan een bescherm laag aan in je blaas , zelf lukte het me niet en ook daar hielp me man mij gelukkig bij .

Nu 6 jaar later ben ik al 4 jaar vrij , we wilden toch nog heel graag kinderen maar ik mocht het medicijn niet gebruiken als ik zwanger was , ik was erg bang wat doe ik in mijn zwangerschap aan die jeuk hoe los ik dat op ? het geluk lachte ons toe net voor ik zwanger werd bleef het goed gaan met me blaas had geen last en ook in de zwangerschap ging het goed , ik moest wel veel blijven drinken en dan echt met goede tussen poses ertussen want achter elkaar drinken gaf weer jeuk teveel drinken gaf jeuk dus ik moest er toch een weg in vinden hoe ik dat kon doen , nu af en toe in de zomer als ik iets te weinig drink voel ik wel een lichte jeuk maar door goed uitplassen en goed op me drinken blijven te letten krijg ik dat weer onder controlle , wel blijft steeds als je jeuk voelt opkomen die angst van ojee moet ik weer catheteren .

Van de jeuk begrijpen de arsten nog steeds niets ze blijven volhouden dat dat niks met ic te maken heeft , maar ik weet wel beter .

 

 

28/09/2012 12:07

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
16/02/2013 09:05
Mijn god...dit is gewoon vreselijk om te lezen, niet doorheen te komen. Jammer, want zo wordt het verhaal verpest. Weinig hoofdletters, zinnen die volledig doorlopen, me gebruiken i.p.v. mijn. Geen plaatjes, waardoor het een ellenlange tekst wordt. Nee, sorry...maar ik lees niet meer verder.
24/10/2012 10:28
ik heb een vraag. Ik ben gewichtsconsulente en heb een klant met IC. Ze wil maar niet afvallen en is sinds haar operatie voorjaar 2012 10 kg. aangekomen. Ze moet elke week spoelen en ondergaat 8 nov. 2012 weer een operatie. Hebben jullie wel eens gehoord dat gewichtstoename verband houdt met IC?
03/07/2012 08:36
toppie! duim van mij
03/07/2012 08:23
Goed artikel!