Wat overkomt je als je moeder dement wordt en wat zijn de signalen

 

Er zullen inmiddels heel wat mensen zijn wiens ouders deze vreselijke ziekte overkomt want dementie gaat de epidemie van deze eeuw worden. Men verwacht- ook mede- door de vergrijzing dat dementie de komende 20 jaar met 45% zal toenemen. En boven de 80 jaar is bijna 1 op de 3 ouderen dementerend.

WAT ZIJN DE SIGNALEN

Eerst zal je niet begrijpen waarom je moeder of vader  zich soms ietwat vreemd gedraagt, of wat vaker dezelfde vragen stelt of dezelfde verhalen vertelt. Je ontkent het namelijk zelf ook; je hoopt maar dat je vader of moeder "gewoon" ouder wordt en wel eens iets vergeet. Bovendien is het verwarrend  voor jezelf omdat het aanvankelijk momentopnames van vergeetachtigheid zijn, want er zijn nog vele dagen dat je moeder/vader normaal lijkt. Het is een heel langzaam proces en niet voor niets wordt dementie een sluipmooordenaar genoemd.  Dan breekt de tijd aan dat er steeds meer tekenen zijn dat je moeder of vader het thuis niet meer redt, en dat wordt vaak door henzelf ontkent en verbloemd. B.v. verslonzing, verstoring van dag- en nachtritme, niet meer iets kunnen regelen, en een toename van vergeetachtigheid.

IN DE BEGINFASE viel me het meest op:

- in gesprekken in herhaling vallen, dezelfde vraag na 10 minuten weer stellen

- spullen kwijtraken in huis, niet meer weten waar ze zijn neergelegd, en vervolgens denken dat ze  

gestolen zijn           

- ineens niet meer weten hoe b.v. een koffiezet-apparaat werkt

- in de vertrouwde omgeving ineens niet meer de weg weten

- namen worden slecht onthouden               

NA DE DIAGNOSE

Als de diagnose is gesteld, meestal na een ziekenhuisopname met allerlei testen, zijn de vermoedens waarheid geworden. Je moeder of vader is dementerende; of lijdt aan een vorm van Alzheimer. Met thuishulp kan er nog veel georganiseerd worden, maar voor velen komt het moment  daar dat een verpleeghuisopname onvermijdelijk is, vooral als de kinderen niet in de buurt wonen.

ROUWPROCES

Je bevind je in een slepend rouwproces; stapje voor stapje afscheid nemen van de moeder of vader die je had. In fysiek opzicht blijft het je vader of moeder, maar inhoudelijk steeds minder..... De rollen die jullie hadden draaien zich om: jij wordt de moeder en zij het kind. En het meest pijnlijke moment is aangebroken als je je moeder naar het verpleeghuis moet brengen en haar daar moet achterlaten. Het schuldgevoel knaagt enorm. En je weet ook dat ooit de dag zal komen dat ze jou niet meer herkent.....

WAAR KAN JE TERECHT VOOR VRAGEN/ONDERSTEUNING

- je kunt je aansluiten bij een mantelzorgvereniging waar je met alle vragen terecht kunt

- indien je familielid al in een verpleeghuis woont, trek meteen aan de bel bij maatschappelijk werk of   psycholoog van het verpleeghuis als er problemen zijn in de omgang met je familielid of als je voor jezelf ondersteuning nodig hebt

- Alzheimer cafe

ZELFBESEF VAN DE DEMENTERENDE

In veel gevallen beseft de dementerende zelf niet dat hij/zij dement is. Je vergeet dat je vergeet......Mijn moeder is verteld dat ze aan deze aandoening lijdt, maar in haar beleving is dat gewoon niet waar. Zelfinzicht omtrent eigen functioneren wordt steeds minder; de persoon kan zelf niet meer inschatten wat hij/zij wel of niet meer kan. Mijn moeder ervaart zichzelf niet als dementerend, maar ziet - vreemd genoeg- wel dat anderen om haar heen in het verpleeghuis "niet goed in het hoofd zijn", zoals zij dat benoemt. Er is ook iets dat mijn moeder nu nog steeds niet vergeten is.... En dat is vooral dat ze naar huis wil......

                       

 

 

28/09/2012 12:07

Reacties (15) 

Voordat je kunt reagearen moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
03/07/2012 08:27
Dieske, ik wens jou vooral nu heel veel sterkte; het is idd verschrikkelijk om mee te maken, ook voor mij was dit 1 van de moelijkste mmenten uit mijn leven.
03/07/2012 08:27
Gisteren mijn mama naar een verpleeghuis gebracht, ik ervaar het als verschrikkelijk terwijl iedereen roept : " het komt wel goed".
Ze is erg dement en thuisverzorging was niet meer mogelijk.
Het was een van de moeilijkste dagen uit mijn leven.
Toen ze gisteren merkte dat we weggingen wilde ze ook alleen maar mee naar huis, ook zij vergeet haar thuis niet.
Ik wens iedereen die hetzelfde meemaakt en dezelfde beslissing moet nemen heel veel sterkte toe.
03/07/2012 08:20
Erg ingrijpend inderdaad. Ik sta weliswaar aan de andere kant (de zorg) en ik zie en hoor dus ook hoe machteloos men zich voelt in zo'n situatie. Zowel de patiënt als de naasten.
Het is een rotziekte die mensen echt van hun identiteit berooft.
03/07/2012 08:20
Nuttig artikel dat voor iedereen wel eens van pas komt vroeg of laat.
03/07/2012 08:20
Leuk geschreven maar ik mis de mogelijkheid van de dagbehandeling!
Heb je daar al gehoord? Door structuur en geheugentraining kan iemand met de diagnose dementie langer stabiel gehouden worden!
Jammer dat dit vaak overgeslagen wordt
03/07/2012 08:19
Lees ook eens "De Bezoeking"
03/07/2012 08:18
wauw dat is echt heftig!