Deel 2. Wat een boek teweeg kan brengen is indrukwekkend.

Door Babbelaarstermetdiepgang gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een schaduw van herinneringen bezorgt me een zonsverduistering en ik vraag me af of ik het boek van de schrijfster Yrsa wel wil gaan lezen.

Deel 1. http://www.xead.nl/deel-1----wat-een-boek-teweeg-kan-brengen-is-indrukwekkend

 

Wat een boek teweeg kan brengen is indrukwekkend.

 

Ik staar naar de rode kaft.

 

In witte letters prijkt de naam Yrsa met een punt erachter. Ik vind de naam grafisch erg mooi en besef dat er voor mij duidelijk verschil zit in klank en beeld. Mijn gedachten gaan uit naar boeken en hun verfilmingen. Ik vind het boek altijd geweldig mooi en de film daarentegen is meestal een koude douche.

 

 

Analyseren

In het zwart staat de titel “Een schaduw van herinneringen” onder de naam. Ik vind het logisch dat daarvoor zwart is gekozen. Persoonlijk mis ik nu een afbeelding. Ik ben er gevoelig op. Voor mij zijn afbeeldingen een belangrijk contour . Het geeft me normaal gesproken direct een contact punt. Dan bedenk ik dat het toch bij dit boek voor mij niet zo nodig was geweest. Mijn contactpunt was die ene regel uit de achterkant van het boek.  Ik begrijp dat ik van alles analyseer om het lezen nog wat uit te stellen.

 

Beginnen

 

Wat ongemakkelijk wring ik me door de eerste woorden en zinnen  van het boek. Ik moet toegeven dat ik me moest verplichten om door te gaan met lezen omdat de aanvang van het boek me niet echt een twee drie pakte. Nou heb ik dat wel vaker bij het lezen van een boek, dat ik moet wennen aan de stijl van de schrijver of dat ik moeite heb met de aanloopduur. Toch heb ik altijd vertrouwen in een boek en ik weet dat ik er zeker en vast weer iets uit kan halen voor mezelf.

 

 

Schrijfstijl

De schrijfstijl is vlot en langzaam toch zeker trekt Yrsa me in haar verhaal. Wanneer ik op bladzijde 51 onderaan beland, om precies te zijn bij “jij was enkel een frustratiepunt om toch nog iets van mijn onmacht kwijt te raken.” Reet ik de diepe wond in mij volledig open en in tranen hunker  ik naar het moment dat onze dochter zover zal zijn.

 

Verbijstering

Met enige moeite en verbijstering lees ik verder en schrik van de gelijkenis met onze dochter, een schat van een meid met zoveel kwaliteiten die keer op keer  toch kiest voor een man die haar respectloos behandeld. Dominant is en haar fysiek pijn doet.

 

Onmacht

Ik voel inmiddels de onmacht en de pijn door mijn lijf gieren en ik vraag me nu af of het zaak is om door te lezen. Iets in mij zegt dat ik door moet gaan. Ik voel me gedreven door iets wat ik niet thuis kan brengen.

 

1 uur

Mijn man is in slaap gevallen op de bank. We gaan nooit afzonderlijk naar bed.  Hij had nog thee gezet en was gezellig met een boek bij mij in de bank gaan zitten. Hij was zo vertrokken. Ik dekte hem toe met een plaid en gooide een blok hout op de houtkachel in de open keuken. Ik zie op de klok dat het nu 1 uur is. Goed wetend dat ik nu toch niet kan slapen ga ik door met lezen.

 

 

Hoofdpersoon

Als ik het stuk lees dat Marlies, de hoofdpersoon van het boek, na jaren weer thuis komt en van alles aantreft wat er verandert is, dan kan ik mijn tranen weer niet bedwingen. Geregeld vecht ik met die rot  gedachten dat de jaren die we onze oudste dochter “kwijt”  zullen zijn nooit meer te herhalen zijn. Hoeveel moois moet ze missen van ons gezinnetje. Hoe vaak missen we haar niet om de een of andere happening met haar te kunnen delen. Voor altijd zullen we  “Op zoek blijven naar de verloren tijd”. (Proust)

 

Treffend

Treffend de herkenning op bladzijde 99 waar de uitwerking op het gezin van het voorgevallen drama wordt aangehaald met zijn eeuwig durende nasleep waar heel het gezin door getekend is. Dit door de geweldige vraag die ik zo graag aan mijn dochter zou willen stellen. “hoe lang blijf jij vluchten in die zogenaamde oorzaak?” Ik verdrink zowat in mijn onmacht en anderzijds voel ik erkenning. Ja, verdomme, dat is het. ERKENNING.

 

Al is het verhaal over Marlies totaal verschillend aan onze gezinsrealiteit, het is opmerkelijk hoe de psychische raakvlakken mij keer op keer onderuit halen.

 

 

Het boek helpt me

Het helpt me te kunnen redeneren over de ongelooflijke vlucht die mijn dochter voor de tweede keer in haar leven nam om de realiteit, die ze zelf niet aan kan, te kunnen wissen. Uit een vorm van zelfbehoud zette ze een dikke punt achter haar verleden en achter alles wat haar daar mee in verband zou kunnen brengen. Ze ging samenwonen met een jongen die akelig genoeg veel van dezelfde eigenschappen heeft als haar opa. Agressief, respectloos, dominant, vernederend. Ze verbrak voor de tweede keer alle contact met haar ouders en en haar broer en zus waar ze eerst zo hecht mee was. Ze verbrak ieder contact met andere voor haar belangrijke personen in haar leven.

 

 

Daar gaat ze voor de tweede keer
Ze draait zich amper om
Heel mijn lijf doet daarvan zeer
Wat is het leven krom

Zal ze ooit begrijpen wat moederliefde is
Haar lijden wordt het mijne
waar ging het  eigenlijk mis
Zou de pijn ooit nog verdwijnen

Leest het leven haar de les
Gaan haar ogen ooit weer open
Of blijft ze de waarheid steeds opnieuw ontlopen

De realiteit komt nog voor ogen
Ik wacht met rust op dat moment
Want de omvang van moederliefde is werkelijk ongekend

Anja van Biene ©   21/02/2012

 

Deel 3 http://www.xead.nl/deel-3--wat-een-boek-teweeg-kan-brengen-is-indrukwekkend

 

 

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
jonge jonge , mooi geschreven , heb alle drie de delen nu gelezen .. ff bijkomen
Indrukwekkend, prachtig je gedicht onderaan, mooi moedergevoel verwoord.
Zie je wel... daarom herkende je me... Inderdaad , wat een boek teweeg kan brengen.
Dubbele dank Doortje! Je eert me te veel, bloos!

Kleine bij, ik raad het boekje aan. Je put er vast iets goeds uit!

Ingrid2 Bedankt voor je compliment, ik stel het erg op prijs.

Indrany je bent een schat van een meid! Lees ook evenn deel drie en we komen er nog op terug samen!

Kikafonie en Karazmin, Neerpenner en Mippel bedankt voor de reacties!

Yrsa Het is zoals je ziet geen standaard recensie, dat zou ik ook niet kunnen schrijven.Het geeft wel aan wat het boek kan doen met een mens. In dit geval niet niks.

Gelezen, effe geen commentaar !
het is heel indrukwekkend zoals jij dit totaalplaatje er neer hebt gezet. Ook ik weet eigenlijk niet wat ik zeggen moet. Ik hoop dat het boek je verder kan helpen... ik ga naar deel 3.
Zo heftig en mooi geschreven...
Ik weet echt niet wat ik zeggen moet...