Deel 1. Wat een boek teweeg kan brengen is indrukwekkend.

Door Babbelaarstermetdiepgang gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een schaduw van herinneringen bezorgt me een zonsverduistering en ik vraag me af of ik het boek van de schrijfster Yrsa wel wil gaan lezen.

Een schaduw van herinneringen bezorgt me een zonsverduistering en ik vraag me af of ik het boek van de schrijfster Yrsa wel wil gaan lezen.

 

Ophef en tamtam.

Tussen alle ophef en tam tam door die zich terecht plaatsvond om het boek “Vette Pech” zie ik nog een boek de revue passeren. “Een schaduw van herinneringen”  is een titel die me op een of andere manier pakt. Het is deze zin uit de korte samenvatting “Tijdens een opfriscursus wordt zij geconfronteerd met haar verleden waarvan ze dacht daar een punt achter gezet te hebben” die me doet besluiten het boek te willen lezen.

 

 

Het besef.

Het doet me beseffen dat ik bijna wanhopig op zoek ben naar een bevestiging van mijn onderliggende gevoelens. Ik zoek vastbesloten contact met de Schrijfster Yrsa om dit boek te bestellen. Dit boek wil ik heel graag lezen ondanks de objectieve en eerlijke recensie van de wel gerespecteerde Taco. Door zijn recensie krijg ik nog meer zin om nu ook mijn eigen gevoel en beleving te kunnen meten met dit boek. Ik voel en verwacht  op een of andere manier dat ik hier iets kan vinden wat me verder helpt. Kortom, ik stond te popelen om het boek te ontvangen.

 

 

 

De postbode!

 

Ja hoor, je raadt het vast, laat in de middag komt de postbode  fluitend aansjesen door de adembenemende met Prosecco druivenplanten begroeide heuvels. Vlak daarna galmt het Anna over het hele erf en ik ren Angelo tegemoet. Nieuwsgierig vraagt hij wat er in het pakje zit en ik zeg te snel en spontaan: “ vast een bevestiging op mijn gevoelens...” Hij kijkt me vragend aan, ik geef hem twee kusjes op zijn wangen en huppel opgelaten naar het terras.

 

Ik pak het boekje uit, de scooter rijdt weg, de stilte keert weder, de vogels houden hun fluiten in, Ik lees de achterkant van het boek, druk het boek tegen me aan en staar vanuit mijn terras over de glooiingen van de heuvels die verlegen begonnen zijn aan hun frisse, prille, groene bladgroei  (proest ik lijk wel op Proust).

 

Ik weet het maar al te goed. Het is een jaar en drie maanden dat ik me zowat begraaf in activiteiten. Ik en mijn man houden ons druk bezig zodat er geen plaats is voor de pijn, verdriet, onmacht en angst. Voor de zoveelste keer worden we stevig op de proef gesteld. We zitten in een pakket wat we niet willen. We hebben jaren geleden samen afgesproken dat we niet kapot te krijgen zijn. Dit is daarom nu onze reactie uit een vorm van zelfbehoud.

 

 

Actie en reactie.

 

Normaal gesproken komt er een reactie op een actie. Nu niet. We kunnen geen ijzer met handen breken. We beseffen dat we haar niet verder kunnen helpen. Ze moet het nu zelf doen. Ze is inmiddels een volwassen jonge vrouw van 26 jaar. Op afstand wachten we en laten de tijd aan de tijd zoals ze hier in Italië zeggen (de tijd zal het leren). Er komt een moment, een punt, een voorval, een ervaring die groot genoeg zal zijn om de dikke muur omver te krijgen. De hoge muur die ze zelf uit overlevingsdrang behendig  om zich heen heeft gemetseld. Een muur die blijkbaar  door niets en niemand te doorgronden is.

 

 

 

 

Meerdere malen pak ik het boek van Yrsa vast en twijfel of ik wel wil. Het ging nu ogenschijnlijk zo goed met ons. Wat haal ik op mijn nek. Eindelijk had ik weer een evenwicht gevonden in de vaak oncontroleerbare golven van verdriet, pijn en onmacht. Moet dit nou?

 

Later aan tafel zegt mijn man me dat niets zomaar gebeurt en dat dit boek niet geheel bij toeval onder  mijn aandacht kwam. Dit boek moest ik gewoon tegenkomen en lezen. We overtuigden ons ervan dat het boek me misschien iets zou geven waar ik mee verder kan. Een bevestiging op knagende onderliggende gevoelens. Eenmaal duidelijk dat dit boek deel uitmaakt van mijn lot, besluit ik over te gaan tot lezen.

 

 

Deel 2. http://www.xead.nl/deel-2--wat-een-boek-teweeg-kan-brengen-is-indrukwekkend

Deel 3 http://www.xead.nl/deel-3--wat-een-boek-teweeg-kan-brengen-is-indrukwekkend

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
duim en fan erbij
Ik moet het boek echt nog lezen, ga het zeker een keer aanschaffen!
Oh kijk, nu begin ik het te begrijpen, ook jullie kennen van dichtbij.... machteloosheid en loslaten... Er gaat een soort ketting ontstaan... Dikke duim
je voert de spanning idd op met de intro. ik ga snel naar deel 2 om te zien wat het bij je teweeg heeft gebracht
Bedankt voor je reactie Mereltje en ja, bereid je voor!

Bedankt Doortje ik voel het als een schrijf compliment!

Bedankt Kikafonie en heb zojuist de nieuwe cover ontdekt!

Kleine-bij je kunt het boek bestellen bij Yrsa via een pb.

Bedankt Ingrid2 Karazmin Neerpenner!

Het doet me goed jullie reacties te horen.
Het brengt inderdaad veel teweeg. Goed geschreven!
Ga ook naar deel 2.
ga gauw naar deel 2