Overvallers die juwelier doodschoten hebben ook recht op privacy(?!)

Misselijkmakend De ene ene rechtszaak waarin er wordt opgekomen voor de rechten van verdachten is nog niet voorbij, of de volgende dient zich alweer aan. Wordt er ook nog gekeken naar de rechten van de slachtoffers, waarop veel meer inbreuk is gedaan?

Wat is er ook alweer gebeurd?
Misschien heb je er wel iets van meegekregen in het nieuws, de gewelddadige overval van 2 jongens op de 47-jarige juwelier Ruud Stratmann in Den Haag, waarbij laatstgenoemde werd doodgeschoten. Na hun misdaad te hebben gepleegd sloegen beide 19-jarige heren op de vlucht: de één naar België, de ander naar Georgië. Ten tijde van hun vlucht heeft de politie de foto’s en namen van de misdadigers vrijgegeven. En met succes: de arm van de wet bleek gelukkig weereens ver te reiken, en met einige hulp van de Belgische en Georgische autoriteiten konden de 2 uiteindelijk worden aangehouden. En wat begint ‘mensenrechtenlievend‘ Nederland prompt te blèren? Dat de overvallers in aanmerking zouden moeten komen voor strafvermindering, omdat het vrijgeven van hun foto’s en namen een inbreuk was op hun privacy… Van de zotte!


















Over het feit dat dhr. Strattman tussen 6 planken is geschoten en opgebaard werd in zijn juwelierszaak zodat men aldaar voorgoed afscheid van hem kon nemen wordt niet gesproken. Nee, het gaat over de "inbreuk op de privacy van de daders", dát is belangrijk. Werkelijk, om te kotsen!

Leve de gerechtigheid(?)!
Opnieuw stel ik al die zelfbenoemde vechters voor mensenrechten de vraag voor wiens rechten zij nou eigenlijk opkomen, en of zij daadwerkelijk geloven dat ze daarmee gerechtigheid scheppen. Men heeft het immers niet gehad over het feit dat de doodgeschoten juwelier het recht om te leven op brute wijze is ontnomen. Nee, het moet -wederom!- weer over de rechten van de daders gaan, want het zou toch wat zijn als ze na hun misdaad wat minder rechten zouden krijgen. Kotsmisselijk wordt ik ervan! Op deze manier werken we echt toe naar de metamorfose van rechtsstaat naar onrechtsstaat. Is dat wat we willen?













Misdadigers dienen te worden bestreden, hun slachtoffers niet!
Volgens mij is één van de meest essentiële onderdelen van de rechtsspraak om de misdaad te bestrijden. Meer en meer lijkt het er echter op dat bepaalde mensen in de juridische wereld de wereld op z’n kop proberen te zetten: de slachtoffers van de misdadigers dienen kennelijk te worden bestreden, en de misdadigers zelf dienen in bescherming te worden genomen. Wanneer er een zware straf wordt opgelegd wegens moord dan bestaat het eerste gejank van en namens de veroordeelde er vaak uit dat er geen voldoende bewijs is. En als er dan een keer wél keiharde bewijzen zijn, dan zijn ze weer ‘op onrechtmatige wijze verkregen‘. Schei nou toch uit… Tuurlijk moeten er zaken bewezen worden alvorens iemand wordt veroordeeld, daarover hoeft ook niet gediscussieerd te worden, maar ga het dan niet onmogelijk maken óm iets te bewijzen!

De daders van de moord op de juwelier
De Haagse burgemeester van Aartsen heeft al te kennen gegeven dat het terecht was dat de foto’s en namen van de daders zijn vrijgegeven, en daar steun ik hem volledig in. Niets mag het recht in de weg staan om te zegevieren, en ik ben het spuugzat om keer op keer in het nieuws te moeten lezen hoe de meest verschrikkelijke misdadigers in bescherming worden genomen. Alles moet altijd maar met alle geweld 'politiek correct' zijn, ook al gaat dit ten koste van de slachtoffers. Men is daar echt veel te ver in doorgeslagen, met alle gevolgen van dien. Zo kan een maatschappij toch onmogelijk goed functioneren? Laat staan in een land dat claimt een rechtsstaat te zijn. Om mijn standpunt extra kracht bij te zetten, zijn hieronder de foto’s van de daders te zien, voorzien van hun namen.

Kijk maar goed, beste mensen! Dit zijn ze! Sandro Grigolia (links) en Ziya Borukcu (rechts), de daders van de moord op juwelier Stratmann.