Op de planeet xead 3

Waarin ik min of meer de mysterieuze Xeadianen ontmoet.

Zelfvoldaan stapte ik samen met Wiens verder. Ik was behoorlijk trots dat ik de gevreesde registrator verslagen had. Eigenlijk was het een lachertje, letterlijk! Het is wel zo dat Wiens een cruciale rol speelde. Wie had gedacht dat een oranje gelei mijn leven zou redden? Ik alvast niet, dat is zeker.
Wiens zei dat we de Xeadianen eens gingen volgen. Ik was nieuwsgierig, wat zouden het voor mensen zijn? Vooropgesteld dat het mensen zijn, natuurlijk.
Opeens hoorde ik deze kreet:'Lees de roddelkrant van Xead, lees Alicia Xeads!'
Ik wou het lezen, want zo kan ik snel op de hoogte zijn van de stand van zaken hier. En toen zag ik het! Ik zag een besnorde man voorbijlopen. Die had haast. Hij merkte mij niet eens op. Mijn legendarische nieuwsgierigheid was alweer gewekt. Ik besloot Wiens zijn raad letterlijk volgen, ik ga een Xeadiaan volgen!
Het was een korte achtervolging, want die rare man stopte onmiddellijk en schreef een artikel op de witte wand. Het had de titel: "Het enorme Xead geheim ontrafeld!". Onmiddellijk flitste het artikel op meerdere wanden. De Xeadianen lazen het dus met veel aandacht. Ik ook, want de titel was interessant, maar wat er op volgde deed me versteld staan. Onmiddellijk, als kringen van een in het water geworpen steen, verschenen er verschillende artikelen over dat Xead geheim. Het deed me vermoeden, dat er op Xead een heel hecht groep was. Ik zei dat aan Wiens die direct zijn antwoord klaar had. 
 
'Er is inderdaad een groep, die heet het schaduwkabinet, dat zijn gevaarlijke lui. Die trekken aan de touwtjes hier. Blijf maar bij hen uit de buurt.' vertrouwde Wiens me toe.
Ik vroeg meer informatie, en die kreeg ik. Het zou een groep zijn dat samenzweringen aan het plannen zijn. Ik was lichtelijk opgewonden, ik zou dat kabinet eens onderzoeken! Maar waar moest ik beginnen? Misschien door te infiltreren?
Ik schudde mijn hoofd, ik ben nog maar nieuw. Ze zouden mij wantrouwen.
Voorlopig laat ik het schaduwkabinet maar links liggen, met zulke linke mensen moet ik uitkijken.
'Nu gaan we eens de topschrijvers eens zien.' kwebbelde Wiens.
'Ze echt ontmoeten?' vroeg ik.
Wiens keek een beetje bedremmeld bij het stellen van deze vraag.
'Niet echt, want jij bent een beetje..' Hij keek misprijzend naar mijn slordige kloffie en zag mijn verwilderde, zoniet krankzinnige, blik.
'Nieuw.' besloot hij diplomatiek. 'We gaan zien wie ze zijn.'
Klik en daar gingen we weer.
We kwamen in een druk bezochte ruimte. Op de wand voor ons stonden de schilderijen van de topschrijvers. Ik moet bekennen dat ze me wat verassen. Eerst een roofdier op een rode achtergrond dan een man met een zonnebril. Het wordt steeds gekker! Een merel en een kat samen! Voorwaar, (Ik heb altijd deze ouderwetse woord willen gebruiken!) op Xead bestaan rare dingen die uniek zijn. De brullende leeuw en de witte hond zijn ook van de partij. De dames zijn ook aanwezig, zo op de naam en het plaatje zijn er 7!  Hopen maar dat het geen ruzie geeft met de mannelijke Xeadianen! En om met de bloemen te zeggen: Ik zag ook een lotus.
Ik zag nog veel meer, maar ik werd afgeleid door Wiens die aan mijn mouw zat te trekken. Ik weet ook niet hoe een gelei dat klaarspeelt, dus vraag mij zeker dat niet!
'Er is een schip dat aangekomen is op Xead en ze vragen naar jou.' zegt Wiens met een vragende blik. (Ook al heeft hij geen ogen, toch kan hij als de beste een vragende blik opzetten.) Ik stond met mijn mond vol tanden. Het automatische reddingschip na de vernietiging van de mijne is gearriveerd!
Maar toen besefte dat als ik terugging ik Xead zou moeten verlaten! En net nu ik het een beetje kende! Wat moest ik doen?
 

En dat, beste lezers,  zien jullie in de volgende deel, wat ik beslist heb. (Geef gerust een gefrustreerde gil omdat je het nu altijd nog niet weet.)
 

Voor wie mijn vorige avonturen wil zien: http://www.xead.nl/planeet-xead en http://www.xead.nl/op-de-planeet-xead-2