Mijn politie opleiding school

Op mijn 21e jaar werd ik aangesteld, in de rang van adspirant van gemeentepolitie te Amsterdam. Hierbij kreeg je ook je stamnummer, welke je overal moest gebuiken in de processen-verbaal en rapporten. Voordat je de straat op gaat stelde het korps dat je eerst een jaar naar de politie opleidingsschool moest, om daar je theorie en andere vaardigheden te leren. Als Noorderling was dit een hele overgang naar de grote Stad. Ook had ik al een paar jaar gewerkt als electromonteur in de bouw. Het bleek al snel dat ik het leren, verleerd was. Dat werd een tegenvaller. Maar de inzet was goed.

Eerst weer leren om te leren
Mijn mentor stelde voor om mij eervol te ontslaan met de belofte om mij na 2 jaar weer aan te stellen. Het bleek dat ik het studeren was verleerd en ik kwam te ver achter op de andere leerlingen. Als ik de curcus, algemene ontwikkeling voor de politie, met goed gevolg zou afsluiten, dan kon ik opnieuw solliciteren en werd ik opnieuw aangenomen. Zo gezegd en zo gedaan en op mijn 23e jaar werd ik opnieuw aangesteld in de rang, zoals boven vermeld.

Een jaar politie opleiding
Op de politieschool kwam ik intern te wonen. De collega's rondom Amsterdam waren extern. Op deze school heb ik een geweldige tijd gehad en veel geleerd. Het zou mij niet weer gebeuren dat ik mijn diploma niet zou halen. Ik studeerde iedere avond in een leeg leslokaal. Je moest de wetsartikelen in je hoofd stampen. De docent wilde dat wij de Wet paraat kenden. Daar had hij achteraf wel gelijk in; immers komen de bekendste misdrijven steeds weer terug in je loopbaan.
Als eerste kreeg je een uniform aangemeten. Dit werd toen nog gedaan door een kleermaker die gevestigd was aan de gracht in Amsterdam. Daarvoor hadden wij al een dienstfiets gekregen. Naar de kleermaker dus, op de fiets.
Je kreeg veel sport les, waaronder atletiek, jujutsu en zwemmen. Inmiddels hadden wij ons uniform gekregen en we gingen dus in uniform, op de fiets, naar het zwembad. Dit was om je te laten wennen aan het, in het openbaar aanwezig zijn, in je uniform. En geloof me dat is in het begin vreemd. Een ander zag niet dat jij op de politieschool zat.  Mijn pet zie je op de foto's.

Je wapen uitrusting
In de loop van het schooljaar kreeg je de volgende wapens uitgereikt; een wapenstok, handboeien, knevelketting en een vuurwapen. De werking van het vuurwapen moest je van de vuurwapen docent helemaal paraat uit je hoofd kennen. Dat was zeker 1 vraag bij het examen. Ik ken deze nog paraat.
En als je dan alle rollen spellen had gespeeld, het exerceren wat wij toen nog kregen, het om de maand wachtlopen van de school, dan kon je dus niet naar huis, dan kwam de tijd van examen doen, steeds dichterbij. EN, jawel, ik slaagde met vlag en wimpel.

Mijn politie loopbaan
In ieder volgend artikel zal ik schrijven over mijn ervaringen. Die waren soms leuk, soms vervelend en soms gevaarlijk en angstig. Na ruim 25 dienstjaren was het niet meer de politie waar ik me thuis voelde. Er is te veel veranderd en vaak niet ten goede.

Streng maar rechtvaardig